Για πολλούς, τα Διάφανα Κρίνα ήταν μια πολύ μεγάλη υπόθεση (είμαι ένας απ' αυτούς). Το ίδιο και ο Θάνος Ανεστόπουλος, ένας σπάνιος βαρύτονος ανάμεσα στους Έλληνες καλλιτέχνες, ένας καλλιτέχνης που είσαι βέβαιος πως αγαπάει περισσότερο από οτιδήποτε εκεί έξω, να σου προσφέρει. Μέσα από τη μελωδία, μέσα από τον στίχο, μέσα από τη λυρικότητά του. Από τη δική του ποίηση.
Ο Θάνος Ανεστόπουλος αναλύει στο Cosmo.gr track-by-track το "Ως Το Τέλος", σχολιάζει το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαϊου και εξηγεί γιατί άργησε η κυκλοφορία της πρώτης του δουλειάς.
Ας υποθέσουμε ότι έχει φτάσει η στιγμή πριν το Τέλος. Τι θα διάλεγες να τραγουδησεις τότε;
"Just remember, the death is not the end…". Όπως ο κύριος Νικόλας Cave θα τραγούδαγε μαζί με τους αξιότιμους φίλους του καθώς με το βλέμμα τους στον ορίζοντα ενός τέλους θα κοκκίνιζαν τα μάγουλά τους από ένα άρρωστο ρόδινο τελευταίο πυρηνικό ηλιοβασίλεμα.
Ποιες ιστορίες μοιράζεσαι με τον πρώτο σου προσωπικό δίσκο;
"ΞΑΝΑΡΘΑΝ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ" - ένα αισιόδοξο τέλος για μια απαισιόδοξη ιστορία χωρίς τέλος
"ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" - η ιστορία μιας χώρας και ο έρωτας που νικά μέσα στις στάχτες της διαδρομής της ως το τέλος.
"ΚΑΘΕ ΤΙ" - ένα τραγούδι που γράφτηκε για την αιώνια Εκείνη του κάθε Έρωτα που καίγεται ως το τέλος.
"ΜΑ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΖΗΤΩ" - η ανθρώπινη ψυχή και η αίσθηση του ανολοκλήρωτου κατά ΑΡΣΕΝΙ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ, ποίηση απ' την αρχή ως το τέλος.
"Η ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΒΛΑΣΤΗΣΕΙ" - ο κηπουρός της αγάπης, ένας μοναχικός στρατιώτης της αγάπης ορκισμένος να δέχεται τα δόρατα της και τα αιχμηρά βέλη της μέχρι να ξεψυχήσει - ως το τέλος.
"ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥ" - από τα αρμυροφαγωμένα υδάτινα ποιήματα του ποιητή μας Νίκου Καββαδία. Η αντίσταση ,το θράσος και το θάρρος, η θέληση και η δύναμη για ζωή και συνέχεια εμπρός στην αρρώστια, εμπρός στο θάνατο απέναντι στο ενδεχόμενο ενός τέλους.
"ΜΙΑ ΣΙΩΠΗ" – η ιστορία μιας χώρας Νο 2. Και το αναπόφευκτο κλείσιμο ενός κύκλου. Το τέλος μιας εποχής μέσα σε φόβους και οδυνηρές σιωπές.
"ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΚΟΡΑΛΛΕΝΙΟ" - η διαδρομή ενός νέου παιδιού μέσα στους δρόμους μιας πόλης που το μισεί και θέλει να του στερήσει ακόμη και το δικαίωμα να ονειρεύεται, μα αυτός επιμένει να διεκδικεί ως το τελος.
"ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΟΠΛΑ" - Πριν χρόνια έξω απ την Χώρα της Κύθνου. Μια θάλασσα από στάχυα, φουρτουνιασμένα κύματα από τον αγέρα. Παιδιά που κυνηγιούνται κρατώντας ξύλινα σπαθιά και όπλα πλαστικά, μικροί στρατηλάτες μπρος στα μάτια μου. Το εκκλησάκι του Αη Λια.
ΕΓΩ καθισμένος στην πεζούλα του να πιάνει συγχρόνως το βλέμμα μου μια μικρή τηλεόραση ανοιχτή να δείχνει παράλληλα εκείνη την στιγμή, παιδιά της Παλαιστίνης που σημάδευαν στρατιώτες κατοχικούς με τις μικρέες τους σφεντόνες, φτάνοντας τις πέτρες, πολεμοφόδιά τους ως το τέλος.
Είσαι αυστηρός με το έργο σου; Βρίσκεις λάθη σε αυτό; Σε ενοχλούν ή τα αποδέχεσαι σχετικά εύκολα;
Πλέον προσπαθώ να εστιάζω στα λάθη και στα κακώς κείμενα χωρίς να είμαι ιδιαίτερα αυστηρός. Αισθάνομαι πως χρειάζεται να βλέπουμε σαν δώρο το λάθος και αν αυτό είναι το πρώτο βήμα, το δεύτερο βήμα είναι να δουλέψουμε πάνω σ' αυτό το δώρο.
Είναι οι άλλοι άνθρωποι ο βασικότερος λόγος να φτιάξεις μουσική και να απευθυνθείς σ' αυτούς;
Εσωτερική ανάγκη έκφρασης και σχεδόν δίψα είναι συνήθως που ξεκινάει από την θέληση επικοινωνίας με τους άλλους. Όταν απευθύνεσαι δε και με ειλικρίνεια τότε συντελείται μια έντιμη ανταλλαγή συναισθηματικού πάρε-δώσε.
Ποιο τραγούδι σου ξεχωρίζεις από αυτόν τον δίσκο;
Λειτουργεί ακόμη και η σειρά των τραγουδιών στον δίσκο-και πρέπει να ψάξει κανείς την όλη δουλειά στιχουργικά τουλάχιστον σαν ένα κένσεπτ-με τέτοιο τρόπο που δεν θέλω να αποκόψω κάποιο τραγούδι συγκεκριμένα. Αλλά σίγουρα σαν μνήμη θετική, έχω το πρώτο τραγούδι που γράφτηκε και έδωσε την έμπνευση για όλη την μουσική αυτή περιπέτεια. Το "ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" απ' το οποίο και ο γενικός τίτλος του δίσκου – ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.
Γιατί άργησε τόσο αυτός ο πραγματικά πολυαναμενόμενος δίσκος;
Απ' την στιγμή που ένιωσα έτοιμος και σίγουρος ψυχή και σώμα να χαρώ την διαδικασία, ο χρόνος που χρειάστηκε ήταν ελάχιστος, αλλά σαν άνθρωπος χρειάστηκα να συνομιλήσω με μένα κάποιο διάστημα μεγαλύτερο για να με ξαναβρώ και να γίνει μια προσπάθεια απογραφής.
Σε ποιον αφιερώνεις αυτόν τον δίσκο;
Στον γιο μου.
Τι διαβάζεις αυτόν τον καιρό;
Διαβάζω ξανά την ποίηση του Τασου Λειβαδίτη γιατί τέμνει ξανά το μέσα με το έξω μου αυτήν την περιοδο.
Πόσο δύσκολη ήταν η περίοδος της απεξάρτησης από το αλκοόλ; Τι σκεφτόσουν κατά τη διάρκεια;
"Μια μέρα τη φορά", "ζήσε και άσε τhους άλλους να ζήσουν" και "μόνο για σήμερα"!
Γράφεις κάτι τελευταία;
Γράφω στα κρυφά -και πια δεν είναι αφού σας το πα- ένα θεατρικό, και ντρέπομαι για αυτό, γιατί τελικά δεν ξέρω καν αν είναι κάτι τέτοιο. Αυτή ήταν η αρχική χαζή μου πρόθεση. Πάντως πλέον δεν ξέρω πώς καταλήγει. Θα προσπαθήσω να συνεχίσω γράφοντας στο χαρτί με τον τρόπο που θα επιθυμούσα να συνεχίζω και στην ίδια καθημερινότητα της ζωής. Δηλαδή αφήνοντας πάντα στην ζωή μας ανοιχτή την πόρτα για να σε εκπλήσσει χωρίς να φτιάχνεις εσύ τα σενάρια.
Πώς κρίνεις την αλλαγή (τουλάχισταν στα ποσοστά) του πολιτικού πεδίου στη χώρα; Πιστεύεις ότι θα αλλάξει ουσιαστικά κάτι;
Όχι ΣΥΝΤΟΜΑ προς το καλύτερο, έχω την αίσθηση και το απεύχομαι πως τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη. Ίσως τελικά χρειαστεί να υπενθυμίσουμε στους εαυτούς μας και μέσω ημών και σε όσους πολιτικούς τυχιοδιωκτικά ασελγούν στο κουφάρι μιας χώρας, πως πρέπει να θυμόμαστε τη θνητότητά μας και πως οι λαοί -που γι' αυτό παραμένω αισιόδοξος κατά διαβολεμένο τρόπο- στην κρίσιμη στιγμή καταλαβαίνουν πως δεν είναι οι άλλοι ψηλότεροι από αυτούς, αλλά αυτοί στέκονται γονατιστοί μπροστά τους και το μόνο που τους μένει είναι να βρουν τη δύναμη να σηκωθούν.
Ο Θάνος Ανεστόπουλος παρουσιάζει τον δίσκο του "Ως Το Τέλος" live στο Gagarin 205 την Πέμπτη 10 Μαΐου.
