Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

Οι Πιο Καλοντυμένοι Μουσικοί

Κωσταντίνος Τσάβαλος - Στείλτε e-mail στον συντάκτηΔημοσίευση : 28/10/2009 19:52 - Τελ. ανανέωση : 28/10/2009 20:03
μοιραστείτε το στο

«Όλες οι γυναίκες τρελαίνονται για έναν καλοντυμένο άντρα», λένε οι ZZ Top στο τραγούδι τους «Sharp Dressed Man» και όντως η ποπ και ροκ κουλτούρα διαθέτει πολλά παραδείγματα αντρών με έντονη και απολύτως προσωπική ενδυματολογική άποψη.


Andre 3000: χρησιμοποιώντας ως ενδυματολογική του βάση όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου, το έτερο ήμισυ των Outkast μπερδεύει μονόχρωμα κοστούμια με παρδαλές γραβάτες και πολύχρωμα Tommy Hilfiger παντελόνια με trendy πουλόβερ, που τον κάνουν να μοιάζει με μια πιο μεθυσμένη εκδοχή του Stevie Wonder.

 

 

 

 

 

Beck: ξακρισμένα Levi’s τζιν και φαγωμένα από το χρόνο allstar-άκια σε συνδυασμό με παλιομοδίτικες γραβάτες και χίπικα φουλάρια αποτελούν την γκαρνταρόμπα του πιο original slacker μουσικού της δεκαετίας του ’90, που σε συνδυασμό με το ατημελώς επιμελημένο (ή μήπως επιμελώς ατημέλητο;) look του τον έκαναν επίσημο αγαπημένο πολλών indie κοριτσιών μεταξύ 18-30.

 

 

David Bowie: είτε καλυμμένος με ακριβά Pierre Cardin κοστούμια (τα αγαπημένα του μέχρι τα Nineties), είτε με τις νεότερες δημιουργίες του προσωπικού του φίλου και διάσημου σχεδιαστή Alexander McQueen (όπως, λόγου χάρη, ένα μακρύ πανωφόρι με την αγγλική σημαία πάνω του που λάνσαρε για την περιοδεία του άλμπουμ του «Earthling» το 1997), ο 63χρονος λονδρέζος θα βρίσκεται πάντα στην στιλιστική επικαιρότητα, βοηθούμενος κι από τη νεανική του φτιαξιά.

 

 

Nick Cave: με ξεκούμπωτα τα δυο πρώτα κουμπιά του λευκού πουκαμίσου του σε στυλ crooner της δεκαετίας του ’60, μαύρο σακάκι και ένα τσιγάρο μόνιμα να κρέμεται από τα χείλη του, ο 53χρονος αυστραλός έκανε ξανά μόδα το μαύρο (λες κι έφυγε και ποτέ, αλλά λέμε τώρα, κουβέντα να γίνεται).

 

 
 
Johnny Cash: ο «Άνθρωπος με τα Μαύρα» και αρχιερέας της αμερικανικής folk/country σκηνής ήταν ο πρώτος που δοκίμασε να ντυθεί με καζάκες πάνω από λινά, λευκά πουκάμισα, που σε συνδυασμό με το βαθύ, διαπεραστικό του βλέμμα και το καλοχτενισμένο μαλλί, τον έκαναν να μοιάζει με θεό που κατέβηκε απ’ τον Μουσικό Όλυμπο.
 

 

Miles Davis: χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει σε εκκεντρικές στιλιστικές καταθέσεις, ο άνθρωπος με τα καλύτερα πνευμόνια στην ιστορία της μουσικής του 20ου αιώνα μπορούσε να ντυθεί εξίσου καλά με πουλόβερ, Dior κοστούμια ή φουλάρια του Ferre. Επίσης είχε τον αμέριστο σεβασμό ροκάδων, χεβιμεταλάδων και ποπάδων, κι όχι μόνο για τις μουσικές του καταθέσεις, αλλά και για τις διάσημες μοντέλες που συχνά πυκνά κυκλοφορούσε.

 

 
 
Wyclef Jean: ο πρώην τραγουδιστής των Fugees δεν θα μπορούσε να είχε κακό γούστο στην επιλογή των ρούχων του, καθότι η γυναίκα του είναι μια διάσημη σχεδιάστρια ρούχων, η οποία τον έχει διδάξει πως τα ανοιχτόχρωμα κοστούμια του έρχονται σε καλαίσθητη αντίθεση με το σκούρο του δέρματός του. Έχει συμπεριληφθεί επανειλημμένα στην δεκάδα των πιο καλοντυμένων μουσικών.
 

 
 
Bob Dylan: Λίγο πριν μεταμορφωθεί από ποιητή διαμαρτυρίας σε οραματιστή των ελπίδων μιας ολόκληρης μεταπολεμικής γενιάς, ο Dylan ήταν αρκετά έξυπνος ώστε να ξοδεύει τα έσοδα των άλμπουμ του σε ακριβά μαύρα κοστούμια από την λονδρέζικη Carnaby Street και σε χίπικα φουλάρια και κασκόλ απ’ τους καλύτερους ράφτες του νεουορκέζικου Greenwich Village.
 
 

 

Jay Kay: ο 40χρονος βρετανός (ή, όπως αυτοαποκαλείται, «Λευκός Prince») έχει εμμονή με τα ανοιχτόχρωμα Dolce & Gabbana κοστούμια, καθώς και τα περίπου 80 καπέλα που γεμίζουν την ντουλάπα του.

 

 

Prince: έχει ύψος μόλις 1.57, αλλά οι γυναίκες που γεμίζουν το καρνέ του είναι αμέτρητες. Αν αναρωτιέσαι πως τα καταφέρνει, η απάντηση βρίσκεται στα πολύχρωμα, ψυχεδελικά του ρούχα, τα ανοιχτά πουκάμισα και τα technicolor παλτά του μάρκας Colorplus με μια παροιμιώδη εμμονή στο μοβ (εξ’ ου και ο τίτλος του άλμπουμ του «Purple Rain»).

 

 

Alex Κapranos: με πολλά αμερικανικά περιοδικά μόδας να σφάζονται για μια και μόνο του φωτογράφηση με ρούχα επώνυμου μόδιστρου, ο κατά το ήμισυ συμπατριώτης μας, τραγουδιστής των Franz Ferdinand αποδεικνύει ότι είναι εξίσου μποέμ όταν φοράει κοστούμια Armani ή όταν καταφεύγει σε πιο ροκ λύσεις, όπως λεπτές, κοντές γραβάτες, φθαρμένα τζιν και χρωματιστά πουλόβερ.

 

 

Bryan Ferry: μέσα σε ένα ‘80s technicolor ενδυματολογικά περιβάλλον, ο «άντρας που όλες οι γυναίκες λατρεύουν να αγαπούν» ξεχώριζε σαν τη μύγα μες το γάλα, εξαιτίας της πεισματικής του άρνησης να βγάλει από πάνω του τα κοστούμια του Armani, το σφιχτό παπιγιόν ή την χαλαρή του γραβάτα.

 

 

Serge Gainsbourg: οι φήμες λένε ότι ο Serge δεν έκανε ούτε βήμα χωρίς το αγαπημένο του γκρι ή μαύρο σακάκι και το ανοιχτόχρωμο πουκάμισο με τον τεράστιο γιακά, εξωραΐζοντας έτσι την επιεικώς απαράδεκτη εξωτερική του εμφάνιση (έμοιαζε με ένα τεράστιο ποντίκι που είχε ξεφύγει από ένα αποτυχημένο γενετικό πείραμα) με ενδυματολογικές επιλογές που θα ζήλευαν και οι πλέον στιλάτοι άντρες.

 

 
 
Marvin Gaye: στην εποχή του θεωρήθηκε ο πιο όμορφος μαύρος καλλιτέχνης, κι όχι άδικα, αφού, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της πρώην γυναίκας του, ξόδευε το 70% των ετήσιων εισοδημάτων του σε ρούχα, με προτίμηση στα αστραφτερά, λευκά ή ροζ blaxploitation κοστούμια και τα ακριβά παπούτσια.
 
 

 

Keith Richards: κι όμως, ο πιο καλοντυμένος από τους Rolling Stones δεν ήταν ο Mick Jagger, αλλά ο Κeith, ένας φαντεζί κιθαρίστας με εμμονή στις μακριές πασμίνες και τα μεταξωτά φουλάρια που, χαλαρά τοποθετημένα κάτω από το ατημέλητο μαλλί του, ανάγκασαν κάποια πανέμορφα top model της εποχής όπως την Anita Pallenberg, να πέσουν στην αγκαλιά του.

 

 
 
Frank Sinatra: κοίτα καλά το βίντεο του Ol’ Blue Eyes από κάτω. Αν δεν βλέπεις μερικούς από τους λόγους που τον έκαναν τόσο δημοφιλή στο αντίθετο φύλο, τότε προφανώς πρέπει να αναθεωρήσεις το ενδυματολογικό σου γούστο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Βασίλης Δανιήλ των ρούχων: 100 χρόνια μπροστά από την εποχή του.
 
 

 

Gene Vincent: ο, επισήμως, πρώτος αλητάμπουρας της ροκ μυθολογίας, πολύ πιο αντράκι από τον «μαλθακό» Elvis και, κατά πολλούς, το μουσικό αντίστοιχο του James Dean, έκανε μόδα τα πέτσινα ρούχα και το οδήγημα μιας μηχανής μεγάλου κυβισμού πριν από σχεδόν μισόν αιώνα, το σωτήριο έτος 1958.

 

 

Chet Baker: απίστευτα γοητευτικός αλλά και προβληματικός ως χαρακτήρας, ήταν ο πρώτος που έδεσε άψογα ένα μαύρο σακάκι με μονάχα ένα λευκό φανελάκι από μέσα. Πολλοί τον μιμήθηκαν μετέπειτα, κανείς όμως δεν κατάφερε να φτάσει τα δικά του επίπεδα γοητείας.

 

 
 
Paul Weller: ένας άντρας που απολαμβάνει τόσο την γυναικεία προσοχή, όσο και την εκτίμηση του γκέι κοινού της Αγγλίας, εξακολουθεί να κάνει το mod ρουχισμό μόδα, βασιζόμενος σε μπλε κοστούμια Αrmani, χρυσά μανικετόκουμπα, λευκά μαντίλια στο πέτο και ένα ζευγάρι από τους πιο γοητευτικούς γκρίζους κροτάφους που κυκλοφορούν στη μουσική αγορά.
 
 

 
 
Pharrell Williams: τα αμερικανικά περιοδικά τον συμπεριλαμβάνουν επανειλημμένα ανάμεσα στους πιο καλοντυμένους άντρες της μουσικής βιομηχανίας, ως αποτέλεσμα της προσωπικής του γκάμας ενδυματολογικών επιλογών που κυμαίνονται από το popart μέχρι το κυριλέ, χωρίς όμως ποτέ να ξεφεύγει σε κιτς κινήσεις, όπως πολλοί άλλοι συνάδελφοι του (βλέπε Kanye West).
 

 

James Brown: από τα αυστηρά κοστούμια της δεκαετίας του ’50, στα αστραφτερά παλτά του Apollo Theatre της δεκαετίας του ’60 κι από την ιδρωμένη funk περίοδο των ‘70s με τις μεγάλες κάπες στην στιλιστική παρακμή της δεκαετίας του ’80, ο «Νονός της Soul» αποτέλεσε βασική ενδυματολογική επιρροή για μια ολόκληρη γενιά μαύρων μουσικών.