
Σε μία αιγυπτιακή ανασκαφή ανακαλύφθηκαν μικρές βελόνες από μπρούτζο που χρονολογήθηκαν γύρω στο 1450 π.Χ. Βέβαια οι παλαιότερες που έχουν ανακαλυφθεί προέρχονται πριν από το 3000 π.Χ.

Τα παραδοσιακά εργαλεία τατουάζ της Ταϊλάνδης κατασκευάζονταν από βελόνες από bamboo.

Οι Maori της Νέας Ζηλανδίας χρησιμοποιούσαν σκαρπέλα από κόκκαλα για να χαράζουν σχέδια στο δέρμα. Στη συνέχεια βουτούσαν τα σκαρπέλα στο μελάνι και τα περνούσαν πάνω από τις ουλές.

Τα τατουάζ στην Πολυνησία απαιτούσαν τη συνδρομή δύο ανθρώπων. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιούσε ένα εργαλείο βουτηγμένο στο μελάνι και ο βοηθός κρατούσε το δέρμα τεντωμένο ώστε το σχέδιο να βγει τέλειο.

Ο καλλιτέχνης με τη βοήθεια της βελόνας μιμούνταν τις κινήσεις ενός ηλεκτρικού μηχανήματος με το χέρι του.

Το 1876 ο Thomas Edison δημιούργησε μία ηλεκτρική πένα για λόγους αδιευκρίνιστους. Αν και δεν εμπορευματοποιήθηκε ποτέ, θεωρείται πρόγονος του σύγχρονου εργαλείου για τατουάζ.

Το 1891, ο Samuel O'Reilly συνειδητοποίησε τις δυνατότητες της ηλεκτρικής πένας του Edison. Πρόσθεσε ένα σύστημα με μια δεξαμενή και έναν σωλήνα ώστε να τροφοδοτείται η πένα με μελάνι με τη βοήθεια ενός ηλεκτρικού μηχανισμού και έτσι δημιουργήθηκε το σύγχρονο εργαλείο τατουάζ.

Μία πιο εξελιγμένη εκδοχή της μηχανής του O'Reilly.

Οι σύγχρονες μηχανές τατουάζ λειτουργούν με την εξής λογική: έναν ηλεκτρομαγνητικό κύκλωμα κάνει τη βελόνα να κινείται πάνω και κάτω.