Αν από όλα τα παραπάνω καταλήξατε στο συμπέρασμα ότι στο Μεγάλο Χωριό θα πλήξετε αφόρητα, μάλλον βιαστήκατε. Διότι και καταστήματα (λίγα βέβαια) υπάρχουν και καφετέριες στις οποίες ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει το ποτό ή τον καφέ της αρεσκείας του. Στις δε ταβέρνες τα παραδοσιακά εδέσματα αποτελούν πραγματικό πειρασμό. Οι λάτρεις του κρέατος θα αγαπήσουν μέχρι …θανάτου την τοπική κουζίνα με τη βραστή γίδα και το κατσικάκι στη γάστρα να είναι δύο πιάτα που ξεχωρίζουν. Επίσης το κατίκι (τοπικό τυρί) είναι γευστικότατο όπως και οι παραδοσιακές πίτες.
Στο Μεγάλο Χωριό επίσης, ο επισκέπτης δεν χάνει την επαφή του με τον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου μας. Κάθε άλλο. Στο λαογραφικό μουσείο του χωριού, τα εκθέματα παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, γι’ αυτό και οι επισκέπτες κάθε χρόνο όλο και αυξάνονται. Σε μία από τις πλατείες του χωριού παράλληλα, δεσπόζουν δύο μνημεία για τους πεσόντες της Εθνικής Αντίστασης (1941-44) αλλά και του εμφύλιου σπαραγμού που ακολούθησε (1946-49). Η Ευρυτανία θυσίασε πολλά από τα παιδιά της στο βωμό της απελευθέρωσης αλλά και των πολιτικών συμφερόντων.
Για τη φιλοξενία των ντόπιων αρκεί μία επίσκεψη για να κατανοήσει κανείς ότι οι Ευρυτάνες διακρίνονται σ’ αυτόν τον τομέα. Στο Μεγάλο Χωριό υπάρχουν πολλές τουριστικές μονάδες που σέβονται την αρχιτεκτονική του τόπου και το περιβάλλον. Πολλές από αυτές έχουν βραβευτεί από τον ΕΟΤ. Είναι σαφές ότι αυτός που θέλει να περάσει μερικές ημέρες ξεκούρασης και ξενοιασιάς στο χωριό θα βρει σίγουρα τη λύση που του ταιριάζει. Επιπρόσθετα, οι τιμές, κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου, μπορούν να χαρακτηριστούν ιδιαίτερα προσιτές.
Τέλος, για τους πιστούς και τους έχοντες στενή σχέση με τα εκκλησιαστικά πράγματα, μία επίσκεψη στην κοντινή (16 χλμ) Ιερά Μονή της Παναγίας της Προυσιώτισσας θεωρείται απαραίτητη. Χτισμένη πάνω σε βράχο, με εκατοντάδες χρόνια ιστορίας πίσω της, η Μονή αποτελεί ένα κόσμημα για τη γη της Ευρυτανίας.