Η βιολογική καλλιέργεια του κρασιού και τα μυστικά της

Ο Νίκος Μήλας, βιολογικός καλλιεργητής και παραγωγός του κρασιού "Γέλωτας" αποκαλύπτει στο cosmo.gr τα μυστικά του καλού βιολογικού κρασιού και μοιράζεται μαζί μας την εμπειρία του.

1. Πόσο εύκολη  είναι η βιολογική καλλιέργεια;

Η βιολογική καλλιέργεια είναι σαφώς δυσκολότερη από τη συμβατική. Το γεγονός ότι βασίζεται στην απουσία χημικών ουσιών, απαιτεί καθημερινά μεγαλύτερη φροντίδα από τον παραγωγό.

2. Πιστεύετε ότι υπάρχει δηλαδή διαφορά στην ποιότητα των βιολογικών προϊόντων σε σχέση με τα υπόλοιπα της αγοράς;

Ναι, μάλιστα η βασικότερη διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι  η βιολογική γεωργία εστιάζει  σε φυσικές μεθόδους καλλιέργειας, όπως είναι η ενδυνάμωση των φυτών με φυτική και ζωική λίπανση. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η φυσική ισορροπία των φυτών, η γεύση, το άρωμα και τα θρεπτικά συστατικά των καρπών, γεγονός που σίγουρα δεν επιτυγχάνεται στον ίδιο βαθμό με την τυποποιημένη-εντατική καλλιέργεια.

3. Εσείς πώς ασχοληθήκατε με τη βιολογική καλλιέργεια;

Πάνε αρκετά χρόνια από τότε. Θυμάμαι πως είχα επισκεφθεί το θερμοκήπιο ενός φίλου, που έκανε εισαγωγή εντόμων από την Ολλανδία για βιολογική καλλιέργεια! Με εντυπωσίασε ο τρόπος με τον οποίο εκείνα τα φυτά κατάφερναν να αναπτυχθούν και να καρποφορήσουν - με μοναδική τους άμυνα τα παραπάνω έντομα – μακριά από ψεκασμούς ή φυτοφάρμακα, και αποφάσισα ότι η βιολογική συνείδηση μου ταιριάζει. Έτσι πιστοποίησα την παραγωγή μου και από τότε ενημερώνομαι για τις  εξελίξεις στη βιολογική γεωργία.

4. Είναι δύσκολο για κάποιον ερασιτέχνη να παράξει το δικό του βιολογικό κρασί;

Εφόσον υπάρχει η γη, το μεράκι και ο χρόνος, τότε έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας! Σίγουρα είναι και θέμα κόστους, όμως η αγάπη για το κρασί είναι η βασικότερη προϋπόθεση μιας επιτυχημένης  παραγωγής.  Από την άλλη, σε περίπτωση πού δεν υπάρχει για παράδειγμα η απαιτούμενη γη, τότε μπορεί κανείς να απευθυνθεί σε ένα παραγωγό και να αγοράσει μούστο. Είναι πολύ σημαντικό, να επιλέξει ποικιλίες πού ταιριάζουν τόσο στο κλίμα της περιοχής όσο και στο προσωπικό του γούστο. Στη συνέχεια, σε συνεργασία με έναν οινολόγο "σφραγίζει" τον μούστο σε ιδανικές συνθήκες,  προκειμένου να ωριμάσει, και περιμένει να  "αντρειέψει" το κρασί (πλησιάζοντας στη γιορτή του Αγ. Ανδρέα), όπως λέγανε οι παλιοί, και τότε μπορεί να το ανοίξει. Οι "μερακλήδες" μπορούν αν θέλουν να παλαιώσουν το κόκκινο κρασί, αφήνοντάς το στο βαρέλι μέχρι τον Ιανουάριο, Φεβρουάριο - σε χαμηλές θερμοκρασίες - ώστε να "ηρεμήσει και να μαλακώσει".

 

5. Η κρίση έχει επηρεάσει την κατανάλωση κρασιού;

Η προσωπική μου εκτίμηση είναι πώς ναι. Αισθάνομαι πώς οι περισσότεροι  κλάδοι βιώνουν κραδασμούς στις πωλήσεις τους, καθώς η οικονομική κατάσταση της χώρας μας έχει κάνει όλους πιο επιφυλακτικούς. Προσωπικά, βλέπω μια αύξηση το τελευταίο διάστημα στις πωλήσεις μου, μάλλον επειδή διατηρώ ελκυστικές τιμές και δίνω μεγάλη έμφαση στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του Γέλωτα.

6. Τελικά το καλό κρασί μπορείς να το ξεχωρίσεις ή πρέπει να είσαι sommelier;

Κατά την προσωπική μου άποψη, δεν μπορείς να βάλεις γενικούς κανόνες ώστε να χαρακτηρίσεις ένα κρασί καλό ή κακό. Παίζει σημαντικό ρόλο το κλίμα, στο οποίο γεύεσαι ένα κρασί και φυσικά οι προτιμήσεις του καθενός. Σίγουρα όσο αποκτά κανείς εμπειρία, μπορεί να ξεχωρίζει τις ποικιλίες και αναπτύσσει τις δικές του ευαισθησίες στα αρώματα  και τη γεύση του κρασιού. Νομίζω ότι δεν υπάρχει κακός καρπός, αλλά κακή οινοποίηση.

7. Ποιες είναι οι αγαπημένες σας ποικιλίες;

Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση. Η Ελλάδα έχει αμέτρητες ποικιλίες, πολλές από τις οποίες μάλιστα τείνουν να εξαφανιστούν, καθώς παρατηρείται μια προτίμηση σε ξενόφερτες ποικιλίες, λόγω ζήτησης, αυξημένης εμπορίας και μιμητισμού ξένων προτύπων. Σίγουρα, προτιμώ τις Ελληνικές λόγω καταβολών, σε σχέση με τις δημοφιλείς εισαγόμενες. Για παράδειγμα εκτιμώ πολύ το Σαββατιανό καθότι παρεξηγημένο και έχω επιλέξει να το καλλιεργώ τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με άλλες τοπικές ποικιλίες. Επίσης, μου αρέσει το Μοσχάτο (ο "Βασιλιάς" όπως συνήθιζε να το λέει ο παππούς μου), το Κοτσιφάλι και πολλές άλλες αρωματικές γεύσεις της χώρας μας, που αξίζει κανείς να απολαύσει.

 

8. Γιατί ασχοληθήκατε τελικά με το κρασί;

Το κρασί ανήκει στην τριλογία της Μεσογειακής διατροφής (οίνος-λάδι-άρτος). Άλλωστε, δεν είναι τυχαία η συγκαλλιέργεια των αμπελιών με άλλες καλλιέργειες, όπως είναι αυτή της ελιάς, πρακτική συνηθισμένη από τους αρχαίους κιόλας χρόνους, την οποία ακολουθώ και εγώ ο ίδιος. Ας μην ξεχνάμε, επίσης ότι από την λατρεία του Διονύσου και τα συμπόσια του αρχαίου κόσμου (πχ ο Νώε ή οι ‘Αγιοι του Βυζαντίου ήταν "μεθυστές" και προστάτες του αμπελιού) έως τα σημερινά "τσιμπούσια", το κρασί συνοδεύει όλες τις εκδηλώσεις της ζωής των Ελλήνων, τις χαρές αλλά και τις λύπες.

Ένα ποτήρι την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα;

Νομίζω πως ένα ποτήρι την ημέρα μπορεί να είναι ευεργετικό για το σώμα και την ψυχή. Το κρασί, είναι το θεϊκό δώρο του Βάκχου στους ανθρώπους, και μόνο ο ίδιος ο θεός -σύμφωνα με τον μύθο- μπορούσε να το πιει σε μεγάλες ποσότητες. Ωστόσο, εάν το μοιράζεσαι με την κατάλληλη παρέα, μπορείς να ξεπεράσεις το ένα ποτηράκι!