Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ θέτουν αυτούς τους στόχους "εξηγεί τη δέσμευση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμ να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που θέτει η κλιματική αλλαγή", ανέφερε ο Τοντ Στερν, ο ειδικός απεσταλμένος της Ουάσινγκτον για το κλίμα, σε επιστολή του προς τον Ιβο ντε Μπόερ, τον επικεφαλής του Προγράμματος του ΟΗΕ για της Κλιματικές Αλλαγές.
Υπενθυμίζεται πως η 15η Σύνοδος Κορυφής, που ξεκίνησε τις εργασίες της στη δανική πρωτεύουσα στις 7 Δεκεμβρίου, έθεσε εξαρχής ψηλά τον πήχη ως προς το αποτέλεσμά της, καθώς η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα την έκρινε ως την πλέον σημαντική, λόγω των περιβαλλοντικών αλλαγών, στις οποίες υπόκειται ο πλανήτης.
Έχοντας περιθώριο επιλογής μεταξύ δύο ξεχωριστών συμφωνιών, της συνέχειας του Πρωτοκόλλου του Κιότο, το οποίο ουδέποτε επικύρωσαν οι ΗΠΑ και μίας άλλης, στο πλαίσιο του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, την οποία αποδέχθηκε και η Ουάσιγκτον, υπεγράφη μία εύθραυστη και αμφιλεγόμενη Συμφωνία, η οποία δε φάνηκε να προκαλεί και πολύ ενθουσιασμό.
Τα βασικά σημεία της Συμφωνίας, στην οποία κατέληξαν οι ηγέτες και αρχηγοί κυβερνήσεων, είναι τα εξής :
Μακροπρόθεσμοι στόχοι :
"Βαθιές περικοπές στις παγκόσμιες εκπομπές απαιτούνται σύμφωνα με την επιστήμη... με προοπτική να μειωθούν οι παγκόσμιες εκπομπές έτσι ώστε να κρατηθεί η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από τους δύο βαθμούς Κελσίου".
Νομικά δεσμευτική συμφωνία :
Μία πρόταση που επισυνάπτεται στη συμφωνία καλεί για μία νομικά δεσμευτική συνθήκη έως τα τέλη του επόμενου έτους.
Χρηματοδότηση φτωχών χωρών :
Το κείμενο αναφέρει: "Οι ανεπτυγμένες χώρες θα παράσχουν επαρκείς, προβλέψιμους και σταθερούς οικονομικούς πόρους, τεχνολογία και δημιουργία ικανοτήτων προκειμένου να υποστηρίξουν την εφαρμογή προσαρμοσμένης δράσης στις αναπτυσσόμενες χώρες".
Αναφέρει ως ιδιαίτερα ευπαθείς και έχουσες ανάγκη βοήθειας τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, τα αναπτυσσόμενα μικρά νησιωτικά κράτη και χώρες στην Αφρική.
"Οι ανεπτυγμένες χώρες θέτουν έναν στόχο κινητοποίησης από κοινού 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο έως το 2020 προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες των αναπτυσσομένων χωρών. Τα κεφάλαια θα προέλθουν από ένα εύρος πηγών, ιδιωτικών και δημόσιων, διμερών και πολυμερών".
Ένα παράρτημα αναφέρει τις ακόλουθες βραχυπρόθεσμες οικονομικές δεσμεύσεις από ανεπτυγμένες χώρες για την περίοδο 2010-2012:
ΕΕ - 10,6 δισεκατομμύρια δολάρια
Ιαπωνία - 11 δισ. Δολάρια
Ηνωμένες Πολιτείες - 3,6 δισ. Δολάρια
Mείωση εκπομπών :
Οι λεπτομέρειες για τα σχέδια μετριασμού των ρύπων περιλαμβάνονται σε δύο ξεχωριστά παραρτήματα, ένα για τους στόχους των ανεπτυγμένων χωρών και ένα για τις εθελοντικές δεσμεύσεις των μεγαλύτερων αναπτυσσόμενων χωρών.
Αυτές δεν είναι δεσμευτικές και περιγράφουν την υπάρχουσα κατάσταση όσον αφορά τις δεσμεύσεις - κυμαινόμενες από τις "υπό σκέψη" για τις Ηνωμένες Πολιτείες έως τις "εγκριθείσες με νομοθεσία" για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Επαλήθευση :
Ένα από τα σημεία αδιεξόδου για μία συμφωνία, κυρίως επειδή η Κίνα αρνήθηκε να αποδεχθεί διεθνείς ελέγχους, το τμήμα για την παρακολούθηση των δεσμεύσεων των αναπτυσσομένων χωρών είναι ένα από τα μεγαλύτερα της συμφωνίας.
Αναφέρει πως οι αναδυόμενες οικονομίες θα πρέπει να παρακολουθούν τις προσπάθειές τους και να αναφέρουν τα αποτελέσματα στα Ηνωμένα Έθνη κάθε δύο χρόνια, με μερικούς διεθνείς ελέγχους ώστε να αντιμετωπιστούν δυτικές ανησυχίες για διαφάνεια αλλά "να διασφαλισθεί ότι η εθνική κυριαρχία θα τύχει σεβασμού".
Προστασία δασών :
Η συμφωνία "αναγνωρίζει τη σημασία της μείωσης εκπομπών από την αποψίλωση και την υποβάθμιση δασών και την ανάγκη να ενταθεί η απομάκρυνση αερίων του θερμοκηπίου από τα δάση" και συμφωνεί να παράσχει "θετικά κίνητρα" για τη χρηματοδότηση τέτοιας δράσης με οικονομικούς πόρους από τον ανεπτυγμένο κόσμο.
Αγορές άνθρακα :
Αναφέρονται, αλλά όχι λεπτομερειακά. Η συμφωνία αναφέρει: "Αποφασίζουμε να επιδιώξουμε διάφορες προσεγγίσεις, περιλαμβανομένων ευκαιριών για τη χρησιμοποίηση αγορών ώστε να ενταθεί το κόστος-αποτελεσματικότητα των και να προωθηθούν οι δράσεις μετριασμού".
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ: