Επιστολή-παράπονο στο press-gr

Επιστολή στον δικτυακό τόπο http://press-gr.blogspot.com, που βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα τελευταία 24ωρα, ανήρτησε το πρωί της Τετάρτης (27/2) η κόρη του δημοσιογράφου Ανδρέα Καψαμπέλη, το όνομα του οποίου ενεπλάκη στην υπόθεση, Αλεξία. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε εκτενή αποσπάσματα της επιστολής:

«Πίστευα βαθειά ότι η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα, η οποία ενδιαφερόταν και προστάτευε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου, είναι γνωστό ότι η φιλοξενία ήταν πολύ σημαντική για τους αρχαίους Έλληνες, για τους οποίους όλοι εμείς σήμερα είμαστε περήφανοι.

Προς λύπη μου διαπιστώνω ότι τα πράγματα σήμερα είναι πολύ διαφορετικά. Τι να πρωτοθυμηθώ; Τις υποκλοπές, την υπόθεση των Πακιστανών, τους ξυλοδαρμούς των αλλοδαπών στο αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας ή μήπως τον ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή;

Αλήθεια, υπήρξε τιμωρία και αποδοκιμασία από την ελληνική πολιτεία και τον πολιτικό κόσμο της χώρας; Ή μήπως νομίζουν ότι αυτά ξεχνιούνται και ότι ο κόσμος παρακολουθεί και ενδιαφέρεται ΜΟΝΟ για τα κουτσομπολιά και για την ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ που παρέχουν τα ΜΕΣΑ; […]

Την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008 αυτό που βιώσαμε δεν περιγράφεται και δεν ξεχνιέται, όσα χρόνια και αν περάσουν. Μπήκαν στο σπίτι μας 6 αστυνομικοί και ένας ανακριτής. Δεν μας έλεγαν τι ακριβώς ήθελαν. Και με το ζόρι, μας είπαν ότι ήθελαν να κάνουν έρευνα στο σπίτι και ότι ήταν από το ηλεκτρονικό έγκλημα. Τίποτε άλλο.

Ο κύριος Χιώτης, βέβαια, χθες στις ειδήσεις του "μεγάλου και αντικειμενικού" καναλιού MEGA, ήξερε ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ, ΤΙ ΒΡΗΚΑΝ και ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ. Μήπως θα έπρεπε να αφήσει τη δημοσιογραφία και να ασχοληθεί με κάτι άλλο; Καταλαβαίνετε... […]

Συνεχίζοντας την αναφορά για τα τεκταινόμενα στο σπίτι μας, νιώσαμε να καταρρέουν τα πάντα και προσπαθήσαμε να αντισταθούμε. Βλέπετε, δεν ήταν παρών δικηγόρος και οι κύριοι δεν μπορούσαν να περιμένουν, γιατί βιάζονταν...

Ξέρετε πώς ένιωσα όταν έψαχναν το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ και μας ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΑΝ ΣΑΝ ΚΟΙΝΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ;

Αλήθεια, ποιο είναι το έργο της Ελληνικής Αστυνομίας; Απ' ό,τι φαίνεται, να ταλαιπωρεί και να εξευτελίζει ανθρώπους και να κυνηγάει ανυπεράσπιστες γυναίκες μόνες; […]

Νιώσαμε την ώρα της εισβολής και της "έρευνας" να παραβιάζεται ό,τι σημαντικότερο έχουμε: το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, ο χώρος ΜΑΣ, η ΨΥΧΗ ΜΑΣ.

Μ' έκαναν να μετανιώσω που σπουδάζω Νομική. Από την άλλη, ίσως πρέπει να ασχοληθώ με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους κατατρεγμένους. Δεν μπορώ να συνεχίσω την περιγραφή, δεν θέλω να τα θυμάμαι, όσο κι αν ο κύριος Χιώτης, γεμάτος ειρωνεία και χαιρεκακία, προέτρεψε χθες την Αστυνομία να έρθει ξανά στο σπίτι μας. Έχει αναλογιστεί ότι είμαστε άνθρωποι και όχι ρομπότ; Ή μήπως αρέσκεται στο να ταπεινώνει τους άλλους;

--page break-- Ο κύριος Χιώτης υποστηρίζει ότι εκβιαζόταν και ότι συκοφαντείται και ότι θίγεται απ΄ αυτό. Αλλά δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να μιλάει για το ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, για την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ, σαν να είμαστε εγκληματίες.

Ειλικρινά, αυτό με εξόργισε, αλλά και με στεναχώρησε, διότι δεν περίμενα από έναν άνθρωπο, ο οποίος θεωρεί ότι θίγεται η τιμή και η υπόληψή του, το όνομά του, να θίγει άλλους και την οικογένειά τους. Αυτό που νιώσαμε, όταν τον ακούσαμε, ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ. […]

Σχετικά με τον κύριο Αναστασιάδη, ειλικρινά εκπλήσσομαι. Δεν περίμενα από έναν άνθρωπο που βαλλόταν το προηγούμενο διάστημα περισσότερο από καθέναν άλλον, να χτυπάει έτσι έναν άνθρωπο που ούτε καν τον ξέρει.

Αλήθεια, τόσο γρήγορα ξεχνάει όσα πέρασε; Πόσο χάλια ήταν; Κανένας δεν βρέθηκε να τον στηρίξει. Και τώρα, αυτά που πέρασε ο ίδιος, θέλει να τα κάνει και σε άλλους; Γιατί; Να μου απαντήσει.

Λυπάμαι γι’ αυτόν, για την οικογένειά του και για τα παιδιά του, που τόσο πολύ ήθελε να προστατεύσει, έτσι έλεγε στον Αντέννα, και τα παιδιά των άλλων δεν τα σκέφτηκε!

Το άλλο εντυπωσιακό είναι ότι το πρόβλημα στην αρχή ήταν ο εκβιασμός και τώρα το επίκεντρο της συζήτησης έχει γίνει το Ιντερνετ και τα blogs. Όλοι οι “ειδικοί” προσπαθούν να λύσουν θέματα, τα οποία ούτε στην Αμερική δεν έχουν λυθεί. ΑΠΛΩΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ. […]

Θέλω να ευχαριστήσω καθένα, είτε διάσημο είτε άσημο -και κανείς δεν είναι ανώνυμος, ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΟΝΟΜΑ- για τη στήριξη και το ενδιαφέρον του. Ειλικρινά, δεν περίμενα τέτοια στήριξη και αυτή είναι η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ.

Και θα κλείσω με έναν στίχο, από ένα γνωστό τραγούδι του Χατζιδάκι "...αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ"».