Η εικαστικός Δανάη Στράτου μιλά στο Cosmo.gr για την επίκαιρη έκθεσή της "It is time to open the black boxes"

Στην περίοδο των πολλαπλών κρίσεων που διανύουμε, είναι πιο εύκολο από ποτέ να καταληφθούμε από έναν φόβο που μας παγώνει και μας ακινητοποιεί. Την εικαστικό Δανάη Στράτου όμως περισσότερο από το φόβο την τρομάζει η έλλειψη έκφρασής του. Κάπως έτσι προέκυψε η ιδέα για την έκθεση "Μαύρα Κουτιά".

 

"Η ιδέα προέκυψε από αυτό που περνάμε", λέει η Δανάη Στράτου στο Cosmo.gr. "Το 2008 που άρχισε να γίνεται εμφανής η Παγκόσμια Κρίση, η οποία ήρθε και σε εμάς λίγο αργότερα, συζητούσαμε συχνά με τον οικονομολόγο και φίλο Γιάννη Βαρουφάκη για το θέμα. Κάποια στιγμή είχε έρθει να δει το Γιάννη Βαρουφάκη ένας Πορτογάλος δημοσιογράφος, ο Michael Pereira, με τον οποίο πιάσαμε κουβέντα για όσα συμβαίνουν στον κόσμο (τότε ήταν η εποχή που είχαν βγει στη δημοσιότητα τα σκάνδαλα με τη Wikileaks) και γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη ανάγκη  διαφάνειας στις μέρες μας, ανάγκη να μη μένει τίποτα κρυφό. Φεύγοντας μου είπε It' s time to open the black boxes. Η έκφραση αυτή μου έμεινε, δεν ήξερα τι θα βγει από αυτή, αλλά τον ρώτησα "Σε πειράζει να χρησιμοποιήσω αυτή τη φράση στο επόμενο project μου;".  Και σιγά - σιγά το project βρήκε τη μορφή του..."

Εκατό βαριά μαύρα κουτιά από αλουμίνιο μασίφ, σαν αυτά που υπάρχουν στα αεροπλάνα, στοιχισμένα στο πάτωμα σε γεωμετρικό σχηματισμό, και μέσα από αυτά προβάλλονται λέξεις και αριθμοί σε αντίστροφη μέτρηση.

 

4 έννοιες 4 συμβολισμοί

"Τα κουτιά είναι τοποθετημένα σε τέσσερις ζώνες εννοιών που συμβολίζουν τα αίτια της κρίσης, όσα πρέπει να διαφυλλάξουμε, τις συνέπειες και τα αποτελέσματα της κρίσης και την κρίση του περιβάλλοντος", εξηγεί η εικαστικός.

Το άνοιγμα των μαύρων κουτιών δρα σαν ζωντανός οργανισμός: μια λέξη φωτίζεται, το κουτί εκπέμπει ήχους και αρχίζει η μέτρηση, αντίστροφη ή όχι, ανάλογα με το αν η έννοια - σύμβολο είναι κάτι που χάνεται ή κάτι που μπορεί να διασωθεί.

Αναρωτιέσαι πώς έγινε η επιλογή των λέξεων; "Ζητήσαμε από τον κόσμο να μας γράψει και να μας στείλει τις δικές του λέξεις, μέσα από το blog μας", λέει η Δανάη Στράτου. "Για περισσότερες από έξι εβδομάδες δεχτήκαμε περισσότερες από 1.000 συμμετοχές λέξεων. Δημιουργήσαμε ένα σύννεφο με τις λέξεις που υποβλήθηκαν, δίνοντας προτεραιότητα σε αυτές με το μεγαλύτερο ποσοστό εμφάνισης", συμπληρώνει. Δεν προκαλεί εντύπωση ότι η λέξη που γράφτηκε περισσότερο ήταν "αξιοπρέπεια".

 

Το άνοιγμα των κουτιών ξεκίνησε ένα διάλογο που επιβεβαιώνει ότι δεν θα ανεχθούμε άλλο αυτό που γίνεται.

"Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο την κατάσταση και ίσως έτσι εξηγείται και η μεγάλη συμμετοχή στη διαδικασία επιλογής των λέξεων, όπου συμμετείχαν περισσότερα από 1.000 άτομα, αλλά και ο μεγάλος αριθμός επισκεπτών", λέει η Δανάη Στράτου και παραδέχεται ότι θα ήθελε η συγκεκριμένη έκθεση να ταξιδέψει και σε πόλεις του εξωτερικού, με νέα κουτιά αλλά με την ίδια διαδικασία επιλογής λέξεων. "Θα έχει κοινωνιολογικό ενδιαφέρον να δούμε τις διαφορές από χώρα σε χώρα", λέει χαρακτηριστικά.

Info

Η έκθεση θα λειτουργεί μέχρι τις 19 Μαΐου στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη (πλατεία Κολωνακίου 20, Αθήνα, τηλ. 210 3608278).

www.zoumboulakis.gr

Κάθε κουτί πωλείται στην τιμή των 1.500 ευρώ και το 10% των εσόδων δίνεται σε μη κερδοσκοπικούς φορείς που επιλέγει ο αγοραστής.

Ποια είναι

Η Δανάη Στράτου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Central St. Martins College of Art and Design του Λονδίνου (1983 – 1988).

Από το 2007 διδάσκει στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών τεχνών στην Αθήνα. H Δανάη Στράτου εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 48η Biennale της Βενετίας το 1999 και συμμετείχε στις εξής ομαδικές εκθέσεις: 1η Biennale της Βαλένθια (2001), Ισπανία, BIDA 2005, Bienal International Del Deporte En El Arte, Σεβίλλη (Ισπανία), Caravansarai 2006, International Forum of Visual Arts & Arts Events, Τασκένδη (Ουζμπεκιστάν), 1η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (2007), συμμετοχή με το έργο «CUT – 7 διαχωριστικές γραμμές».

Έκτοτε η δουλειά της παρουσιάζεται συστηματικά τόσο σε ατομικές όσο και σε ομαδικές εκθέσεις διεθνώς. Δημιουργεί μεγάλης κλίμακας εικαστικές εγκαταστάσεις και περιβάλλοντα τόσο σε εξωτερικούς όσο και εσωτερικούς χώρους. Στη δουλειά της την απασχολούν θέματα που έχουν να κάνουν με τη φύση και το περιβάλλον και τη θέση του ανθρώπου μέσα σε αυτά. Για τις εγκαταστάσεις της χρησιμοποιεί στοιχεία της φύσης όπως χώμα, νερό, καθώς και διάφορες τεχνολογίες, όπως φωτογραφία, video και ήχο, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε έργου.

Έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Γαλλία, στην Μεγάλη Βρετανία και στην Αίγυπτο.