Γιάννης Μανιάτης: Ένας Έλληνας στη Ζυρίχη ζωγραφίζει ρούχα λες και είναι πίνακες

Σήμερα, στις μέρες του copy paste, το μοναδικό είναι σπάνιο, το αποκλειστικό δύσκολο και η διαφορετικότητα σκληρή. Ευτυχώς, οι καλλιτέχνες έχουν την δύναμη να ακολουθούν τις πραγματικές επιθυμίες τους, να τις εκφράζουν στο χαρτί, στον καμβά, στην σκηνή ή την οθόνη και όλοι οι υπόλοιποι βγαίνουμε λίγο από την καθημερινή μας comfort zone και θαυμάζοντάς τους ξεφεύγουμε.

Η συνομιλία μου με τον Γιάννη Μανιάτη ήταν ένα μήνυμα αισιοδοξίας στις μέρες της έλλειψης δημιουργικότητας που περνάμε στην Ελλάδα. Καθώς, με την Τρόικα και τα μέτρα της, που μας τα κόβει και τα ράβει καθημερινά αλλιώτικα, ακόμα και οι πιο ορεξάτοι άνθρωποι για ανάπτυξη απογοητεύονται. Ο Γιάννης Μανιάτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, εδώ και 14 χρόνια μένει στη Ζυρίχη και θα μου πεις, κι εγώ αν έμενα σε αυτή την πόλη και χώρα, την Ελβετία,το τέλειο περιτύλιγμα για να ανθίσεις, τα ίδια θα έκανα, όμως, κι εκείνος χρειάστηκε να βρίσκει συνέχεια διαφορετικούς τρόπους ώστε να αναπτύσσεται.

"Πριν από μερικά χρόνια άρχισα να ζωγραφίζω τα ρούχα των καλοκαιρινών διακοπών μου επειδή όλα τα υπόλοιπα τα έβλεπα πεζά και φτηνά. Το πρώτο και δεύτερο καλοκαίρι, τα ρούχα μού τα ζήτησαν και τα πήραν φίλοι και γνωστοί. Μετά από κάποιες φωτογραφήσεις που έκανα, για να έχω αρχείο από αυτά που είχα ζωγραφίσει και με την παρότρυνση τους, άρχισα να τα πουλάω. Υπήρχε μία σκέψη ότι αφού κάποιοι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν κάποιο πίνακα ή γλυπτό μου, θα μπορούσαν να έχουν κάτι με την υπογραφή μου".

Ο καλλιτέχνης έχει τεράστια ευθύνη απέναντι στο κοινό. Και δεν περιμένει ανταπόκριση.

Οι πίνακες ζωγραφικής του Γιάννη Μανιάτη, τα γλυπτά, τα διακοσμημένα αντικείμενα ζωντάνεψαν πάνω στα ρούχα του, ύστερα πάνω σε εκείνα των φίλων του και αργότερα πάνω στα σώματα εκείνων που θέλουν να είναι μοναδικοί. Που θέλουν να είναι και να αισθάνονται διαφορετικοί. "Τα κομμάτια μου δεν είναι αντίγραφα. Επίσης, δεν δίνω σε κανέναν το δικαίωμα να τα αντιγράψει. Περιέχουν εμπειρίες, φόβους, μύθους και μυστικά, αλήθειες και ελπίδες που δεν είναι μοναδικές". Ο καλλιτέχνης, μου λέει έχει τεράστια ευθύνη απέναντι στο κοινό. Και αυτή η ευθύνη δεν περιμένει ανταπόκριση.

 

"Τα κομμάτια μου δεν είναι αντίγραφα. Δεν υπάρχει δεύτερο κομμάτι με το ίδιο σχέδιο"

"Αποφεύγω αυστηρά αντιγραφές και μιμήσεις. Θέλω να έχω το δικό μου στιλ, χωρίς επηρεασμούς, γι αυτό και το κάθε κομμάτι είναι μοναδικό.Φυσικά και στα ρούχα δεν υπάρχουν τυπώματα, μεταξοτυπίες, αλλά ζωγραφίζονται με το χέρι και δεν υπάρχει δεύτερο κομμάτι με το ίδιο σχέδιο".

 

Ο Γιάννης Μανιάτης περιγράφει την ζωή του και την τέχνη του,ως ένα ταξίδι στο φως, δύσκολο, αλλά και όμορφο. Τα έργα του, άλλωστε το μαρτυρούν.

"Από πολύ μικρός μου άρεσαν τα χρώματα, τα ωραία αντικείμενα, οι διακοσμήσεις και γενικά... το όμορφο. Από το 1982 άρχισα να ζωγραφίζω, να κάνω κολάζ, μικρά γλυπτά, προσπαθώντας να πω αυτά που θέλω να πω. Πιστεύοντας ότι ακούγονται πιο δυνατά με αυτό τον τρόπο. Δεν έδινα πολύ σημασία στο τι θα ζωγραφιστεί κάτι, αλλά πώς θα ζωγραφιστεί. Όλοι οι πίνακες μου και τα ανάγλυφα περιέχουν μηνύματα".

 

Αν μπορούσε να περιγράψει τον εαυτό του με μία πρόταση αυτή θα ήταν: "Δεν ζωγραφίζω, επειδή είμαι ζωγράφος. Είμαι ζωγράφος, επειδή ζωγραφίζω".

 

"Ποτέ δεν έδινα πολύ σημασία στο τι θα ζωγραφιστεί κάτι, αλλά πώς θα ζωγραφιστεί"

Ο Γιάννης Μανιάτης έχει κάνει εκθέσεις μεταξύ άλλων στις Ζυρίχη, Στουτγκάρδη, Άμστερνταμ, αλλά και στην Ελλάδα, στη Μύκονο, στην Ίο και τη Σαντορίνη. Στα άμεσα σχέδιά του είναι τα ρούχα του να αρχίσουν με ένα πιο οργανωμένο τρόπο να πωλούνται κι εδώ. Αυτό είναι το project στο οποίο εργάζεται παράλληλα τώρα. Περιμένουμε...

Δείτε περισσότερα στο maniatis.ch

Στο twitter υπάρχει και το @elenabouz.