Οταν το βιολί γίνεται βιβλίο!

Λένε πως όταν ένα βιβλίο είναι καλό συμβαίνουν δυο πράγματα στον αναγνώστη. Το πρώτο είναι να κλείσει τα μάτια του και να ονειρευτεί, το δεύτερο να πάρει χαρτί και μολύβι και να γράψει κάτι δικό του με έναυσμα την ιστορία που περιγράφεται στο ανάγνωσμα του.

Σήμερα πολλοί παραπονιούνται πως δεν υπάρχουν αξιόλογα βιβλία Ελλήνων συγγραφέων. Στο επιχείρημα αυτό ,θα αντιτάξω τη γνώμη μου για το συγγραφικό έργο του Κώστα Καρακάση. Ομολογώ πως δεν είχα τη τύχη, να τον ανακαλύψω από την αρχή της συγγραφικής του πορείας (το 2000 με το ''Ευτυχώς που δε γεννήθηκα όμορφη'' ). Aντιθέτως, το πρώτο βιβλίο που διάβασα είναι το τελευταίο από αυτά που έχει εκδώσει.

Ο "Βιολονίστας'' είναι ένα βιβλίο όπως αυτά που σας έλεγα πριν, ένα βιβλίο ταξίδι. Οι ήρωες του μέσα από τις σελίδες του μας περιγράφουν την Ελλάδα του '50 ,την Αλεξάνδρεια, τη Κωνσταντινούπολη και τη Βιέννη. Όμως ο τρόπος δεν έχει καμία σχέση μ' ένα κλασικό ιστορικό βιβλίο γιατί ο έρωτας που είναι παρών σ' όλες τις σκηνές, το διανθίζει και του δίνει μια αίσθηση ανυπομονησίας και μια γλυκιά προσμονή για την εξέλιξη της ιστορίας. Οι ήρωες μας θέλουν, αλλά δε μπορούν γιατί η μοίρα έχει άλλα σχέδια και έτσι υπόκεινται στο παιχνίδι της.

Το βιολί και ο ήχος του '' ακούγονται '' σ' όλες τις σελίδες του ''Βιολονίστα'' και τον πλημμυρίζουν μελωδίες μαγικές. Αυτές σε συνδυασμό με τις πλούσιες περιγραφές του συγγραφέα κάνουν τον αναγνώστη να νιώθει ένα με το ακροατήριο των μουσικών. Είσαι εκεί και απλά τον ακούς να παίζει , κλείνεις τα μάτια σου και ερωτεύεσαι μαζί του.

Ένα βιβλίο για τον έρωτα, τη μουσική, την ελπίδα για το ανέλπιστο. Ένας άνθρωπος ,που η ζωή του άλλαξε σε μια μέρα. Ο ''Βιολονίστας" βγάζει από το ντουλάπι της μνήμης μας τα παιδικά μας όνειρα και ουσιαστικά μας προτρέπει να τα φορέσουμε και ζήσουμε τη ζωή που πάντα θέλαμε!

Εξάλλου όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας δηλώνει τα παραμύθια δεν είναι μονάχα για παιδιά!

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Κώστας Καρακάσης γεννήθηκε στην Αίγυπτο από Έλληνες γονείς. Η οικογένεια του πατέρα του ήταν από την Κωνσταντινούπολη και της μητέρας του από την Κεφαλλονιά. Μετά τον πόλεμο εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Υπηρέτησε εθελοντής στο Βασιλικό Ναυτικό. Αποφοίτησε από την Σχολή Ξεναγών Κρήτης και στην συνέχεια έκανε σπουδές στην Ιστορία Τέχνης.

Οι κόσμοι του μητροπολιτικού ελληνισμού και αυτού της διασποράς παραμένουν οι δύο πυλώνες που διατρέχουν τις σκέψεις, τα βιώματα και τα κείμενά του.

Άρθρα, κριτικές, διηγήματα και πολλά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί κυρίως στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο.

Στην πεζογραφία εμφανίσθηκε μόλις το 2000 με το εκτενές μυθιστόρημά του «Αθηνά. Ευτυχώς που δεν Γεννήθηκα Όμορφη» To 2005 εκδόθηκε το «Πορτραίτα σε θρυμματισμένο καθρέφτη».

Το μυθιστόρημα του «Η αγάπη δεν έχει τέλος» εκδόθηκε μαζί με το «Ιστορίες για τον Θεό και τον άνθρωπο». Το 2007 εξεδόθη το βιβλίο του «Ένας Ίκαρος ήταν αρκετός» και τον Φεβρουάριο του 2009 το βιβλίο του «Ο Βιολονίστας»

Το 1990 εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο. Συνεργάστηκε με τον Δημοτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό Ναυπλίου και είναι ο εμπνευστής και δημιουργός του "Μουσικού Φεστιβάλ Ναυπλίου" το οποίο και υφίσταται μέχρι σήμερα.