Η Δούκισσα ξέρει πλέον πολύ καλά τι θέλει. Τι άλλο να πούμε εκτός από «Go get it»;

Στα 45 περίπου λεπτά που διαρκεί το Laugh Attack, η νέα εκπομπή του ΑΝΤ1 που παίζει κάθε Παρασκευή, είναι σίγουρο ότι θα γελάσεις. Σόρι, θα ξαναγελάσεις. Γιατί, όντως έχουν δίκιο όσοι λένε ότι δεν αποτελεί παρθενογένεση η συγκεκριμένη ιδέα που είχε το κανάλι του Αμαρουσίου και σίγουρα δεν κοστίζει πολλά, αλλά στις μιντιακές μέρες που ζούμε, αν κάνεις την «ανάγκη» σου concept, έχεις πιθανότητες να πετύχεις.

Και με τον Μάρκο Σεφερλή στα καλύτερά του (το Taxi εννοείται), τα ΜΠΑΜ και τις φάρσες του Χρήστου Φερεντίνου ή τον εντελώς (σε σημείο που τον είχαμε ξεχάσει) χαλαρό και ίσως «αθώο» Γρήγορη Αρναούτογλου, δεν γίνεται να μείνεις αγέλαστος στον καναπέ σου. Εγώ, πάντως, που δεν το είδα καν στον καναπέ, αλλά στην οθόνη του υπολογιστή μου, ενόχλησα το διπλανό συνάδελφο που μου είπε «για να γελάς, κάτι πονηρό βλέπεις». Μπορείς να το πεις κι έτσι.

Γιατί, πέρα από την αστεία πλευρά της υπόθεσης, το να βλέπεις τη Δούκισσα με μια ροζ ρόμπα να βγαίνει στα πρώτα λεπτά της εκπομπής, μόνο στο πονηρό μπορεί να σε οδηγήσει. Κι εμένα, κι εσένα και τον Παναγιώτη Χατζηδάκη, που συμπαρουσιάζει την εκπομπή μαζί με την ομορφότερη Ελληνίδα του 2007, σύμφωνα με τα καλλιστεία του ΑΝΤ1, αλλά και μετέπειτα, σύμφωνα με την κοινή γνώμη. Όμως, αυτή η «κατάκτηση» της Δούκισσας είναι κάτι που έχει και πιο σκοτεινή όψη, κάτι που έχουμε συζητήσει και στο παρελθόν: αν ο τηλεθεατής όλα αυτά τα χρόνια, βλέπει και πέρα από τη minimal, αλλά εξαιρετικά διακοσμημένη βιτρίνα του προσώπου της.

Η απάντηση, τουλάχιστον από μένα, είναι πως με το Laugh Attack «ναι, τώρα το βλέπει». Αν δηλαδή το Lifestyle ήταν καλό αλλά κάπως αταίριαστο για μια κοπέλα που ουδέποτε έδειξε σημάδια «κοσμικότητας», το πρωινό του MEGA ήταν πολύβουο με συνέπεια να μην βρει εύκολα ρόλο και ρυθμό, μέσα σε μια περίεργα (και άρρυθμα) ενορχηστρωμένη ομάδα και στο Just the 2 of Us δεν ήταν σε Α’ γυναικείο ρόλο, στην πρώτη της συνεργασία με τον ΑΝΤ1, φαίνεται για πρώτη φορά όπως είναι στην πραγματικότητα. «Μα ποτέ δεν ξέχασα τι είμαι. Ένα απλό κορίτσι ειμαι, με τα καλά μου, με τα στραβά μου, με όλα! Απλώς, αυτό είναι ότι ακριβώς χρειαζόμουν! Η συνεργασία με ένα μεγάλο κανάλι όπως είναι ο ΑΝΤ1 και μάλιστα μια εκπομπή που έχει ως στόχο να προσφέρει γέλιο στον κόσμο ήταν το καλύτερο δώρο για τη νέα χρονιά. Το έχω πει και θα το ξαναπώ. Το γέλιο είναι η μόνη λύση! Αλλιώς θα τρελαθούμε!! Όλα είναι τόσο δύσκολα και μίζερα αυτές τις μέρες, που κάπως πρέπει να ξεχνιόμαστε. Θεωρώ πως το Laugh Attack είναι μια πολύ έξυπνη και οικονομική πρόταση από το κανάλι. Προσφέρει γέλιο, φάρσες, πλάκες, εικόνες από τα παλιά. Άσε που ταυτόχρονα έχουμε την ευκαιρία να δούμε πως ήταν τα αγαπημένα μας πρόσωπα πριν από 10-15 χρόνια!».

Πέρα όμως από όλα αυτά, πρέπει κάποιος να σημειώσει ότι αυτή η μεταγραφή, ήρθε σε ένα καίριο σημείο, καθώς εδώ και αρκετό καιρό ήταν εκτός σήματος, όπως και ο ταλαίπωρος ALTER με τους ακόμη πιο ταλαιπωρημένους εργαζόμενούς του. Η ίδια, βρέθηκε να χάνει το Lifestyle, το οποίο παρουσίαζε για δεύτερη φορά στην καριέρα της, αυτή τη φορά ως το «όνομα» και όχι ως το ωραίο κορίτσι στο πλευρό του Νίκου Παπαδάκη. Και από αυτή τη δεύτερη απόπειρα, έμαθε. «Καλά αυτό ξανά πες το! Είναι πλέον δεδομένο πως ο χώρος της τηλεόρασης είναι εξαιρετικά αβέβαιος και είναι σχεδόν αδύνατο να νιώσεις ασφάλεια. Σίγουρα έμαθα πολλά και εξακολουθώ να μαθαίνω. Από όλες τις συνεργασίες , από τα λάθη, από τις όμορφες στιγμές, από τις αναποδιές. Από το καθετί που μου συμβαίνει παίρνω μαθήματα και γεμίζω εμπειρίες!

Στις σημειώσεις μου, κρατάω κυρίως το πώς θυμάμαι τη Δούκισσα πριν από δύο, τρία περίπου χρόνια όταν οι μετοχές της ανέβαιναν διαρκώς, όταν οι περισσότεροι έβλεπαν στο ξανθό και αστραφτερό, αλλά καθόλου φθηνό προφίλ της μια από τις επόμενες βασικές παρουσιάστριες της ελληνικής τηλεόρασης. Τότε, είχε ως οδηγό τον ενθουσιασμό, ήταν πιο γρήγορη στις αποφάσεις της, στις επιλογές της, το οποίο (προφανώς εκτιμούσε) πώς θα την οδηγούσε με την όποια ασφάλεια στην επιτυχία. Ωστόσο, στην τηλεόραση δεν υπάρχει αυτή η λέξη. Όχι η επιτυχία, η άλλη, η ασφάλεια. Πρέπει να ρισκάρεις, πρέπει να βγάζεις τον πραγματικό σου εαυτό, αλλά πρέπει πάντα να έχεις στο νου σου ότι μετράει η διάρκεια και όχι η σεζόν. Αυτό πλέον το καταλαβαίνει. «Κοίταξε, εξακολουθώ να μην έχω κάποια τακτική ή στρατηγική σε ότι κάνω Όπως επίσης εξακολουθώ να ενθουσιάζομαι και να παθιάζομαι με την δουλειά μου. Πλέον όμως ξέρω τι θέλω, ξέρω πως το θέλω και το κυριότερο, ξέρω να το απολαμβάνω».

Αυτό το «απολαμβάνω» το κράτησα, την ώρα που το είπε. Έχει κι άλλες πτυχές, γιατί εδώ και ένα σημαντικά μεγάλο διάστημα, η Δούκισσα κάνει πολλά και διαφορετικά πράγματα, που όλα όμως απολαμβάνει. Κάνει εκπομπή στον Play 88,9 όπου «θέλω να παίζω συνέχεια το τραγούδι Σαν Σκιά από Μέλισσες , γράφει στο Twitter και ανεβάζει φωτογραφίες, τύπου personal stuff (όχι, πονηρό, σοβαρευτείτε), ενώ έχει δικό της blog και ετοιμάζει, όπως ανακοίνωσε και ένα παιδικό μυθιστόρημα. Και ανάμεσα σε όλα αυτά, σε κάποιο σημεία της ημέρας και της νύχτας, μιλάει και βρίσκεται μαζί με τον Χρήστο Χολίδη (ή πηγαίνει σινεμά για να δει το Κορίτσι με το Τατουάζ που της άρεσε πάρα πολύ), τον άντρα που από ό,τι φαίνεται την έχει μετατρέψει σε αυτό που πάντα ήθελε να είναι: τη χαλαρή και ευτυχισμένη Δούκισσα.

«Νιώθω πολύ τυχερή με όλα όσα μου συμβαίνουν. Ευτυχώς όμως έχω την οικογένεια μου που με ισορροπεί και με βοηθάει να πατάω γερά στο έδαφος» μου λέει η ίδια που σταθερά αποφεύγει συζητήσεις για τη σχέση της, χωρίς όμως αυτά τα «δεν θέλω να μιλήσω για τα προσωπικά μου» επειδή είναι δήθεν. Άλλωστε, ούτε κρύβει το lovestory της, ούτε νιώθει ενοχές για αυτό και είναι προφανές πως περνάει καλά και κυρίως αποπνέει υγεία όλο αυτό που βιώνει, γιατί είναι και εκείνη χαλαρή με τα ΜΜΕ. «Δεν με εκνευρίζει τίποτα από όσα διαβάζω κάθε εβδομάδα, όλα μια χαρά» λέει δίχως να υποκρίνεται και πριν προλάβω να ρωτήσω, συνεχίζει:

«Θέλω να σου πω πως πριν από πέντε χρόνια δεν τολμούσα ούτε στα πιο κρυφά μου όνειρα να φανταστώ όλα αυτά που μου έχουν συμβεί. Αν μπορούσα πάντως να διαλέξω πώς θα ήθελα να συνεχιστεί το σενάριο της ζωής μου από έναν πολύ καλό σεναριογράφο όμως (γέλια), θα διάλεγα την διάρκεια. Θα ήθελα να έχει διάρκεια και η επαγγελματική μου πορεία και η προσωπική μου ευτυχία». Πολύ καλύτερη σε σχέση με το παρελθόν, πολύ πιο άνετη, αυτό έχω να πω. «Ε, στην αρχή ναι, ήμουν πολύ φοβισμένη. Ξεκίνησα στα 18 και δεν μπορούσα να διαχειριστώ το θέμα της έκθεσης και της δημοσιότητας. Σιγά σιγά μεγαλώνοντας το βρίσκω. Και αφού ρωτάς, όχι δεν είμαι η ίδια. Και ούτε θα μπορούσα να είμαι. Τότε ήμουν 19 χρονών. Έχουν περάσει πέντε χρόνια! Έχουν αλλάξει πολλά…».

Ωραία και τώρα που τα λέει αυτά, ευκαιρία να ζητήσω και πέντε λέξεις για το Χρήστο (της). «Ε, ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ;». Μάλιστα, καλή η ντρίμπλα. Πέντε λέξεις και από πίσω κρύβονται άλλες 10.000. Πώς την πατήσαμε έτσι, σαν πρωτάρηδες, με αυτήν την ερώτηση;

Η συζήτηση συνεχίζεται με σκοπό να φτάσει στο τέλος της, γιατί εκτός ότι την περιμένει μια φωτογράφηση, ένα γύρισμα και δεν ξέρω γω τι άλλο (δεν μου λέει κιόλας) και μου λέει για τον Θέμο Αναστασιάδη που παραλίγο να κηρύξει απεργία στο ΟΛΑ, όταν έμαθε ότι ο Λάτσιος παίρνει την (εμμονή για τον Θέμο) Δούκισσα στο κανάλι του Αμαρουσίου, αλλά να μην την πηγαίνει (ως συμπαρουσιάστρια) στην εκπομπή του. «Όχι, δεν θα ζητήσω συγνώμη για αυτό το ατόπημα, ούτε θα ρίξω το φταίξιμο στον κ. Λάτσιο. Θα πω απλώς, ότι ποτέ δεν είναι αργά!».

Και αφού τη ρώτησα κάτι για το οποίο πολλοί θα ήθελαν μια απάντηση (γιατί, δηλαδή, δεν έχει κάνει μια πολύ σέξι φωτογράφηση όλα αυτά τα χρόνια κι όχι απλώς κάποιες ντεμί) και την οποία πήρα («δεν το έχω, δεν νιώθω άνετα» - fair enough) κατέληξα στο να ζητήσω κάτι, ένα αστείο, ένα ανέκδοτο, κάτι που να ταιριάζει στο Laugh Attack με το οποίο μας πολιορκεί πλέον κάθε εβδομάδα. «Ωχ τώρα και εσύ! Ας το αφήσουμε καλύτερα! (γέλια) Να το πω το ανέκδοτο , αλλά πολύ φοβάμαι πως θα γελάσω μόνο εγώ!». Ε και; Σε μια τέτοια περίπτωση, δικού της γέλιου, δεν πρόκειται να ενοχληθεί κανένας. It’s a win-win situation…