Ό,τι λείπει από την ελληνική TV - Το Cosmo.gr προτείνει "ενέσεις" για του χρόνου

Η τηλεοπτική καθίζηση της σεζόν 2011-12 σχολιάστηκε επανειλημμένως από το COSMO, αλλά και από κάθε άνθρωπο που δεν ντρέπεται να παραδεχτεί ότι βλέπει/έβλεπε τηλεόραση με το κιλό.

Επειδή η γκρίνια δεν είναι το φόρτε μας, βρήκαμε ακόμη και τα σημεία και τα πρόσωπα που διασώθηκαν από το φετινή μετριότητα.

Τώρα, λοιπόν, περνάμε σε κάπως πιο δραστικά μέτρα. Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε με προτάσεις και λύσεις για το τι θα μπορούσε να γεμίσει και να σπρώξει προς τα πάνω την επόμενη τηλεοπτική σεζόν, πατώντας πάντα στη βάση της δεδομένης οικονομικής κρίσης που προφανώς και δεν πρόκειται να μας εγκαταλείψει (κάθε άλλο δηλαδή).

Κύριοι κύριοι καναλάρχαι, κρατήστε σημειώσεις. Χρειαζόμαστε:

1 καλό καθημερινό τηλεπαιχνίδι

 

Κάτι που θα επιτρέψει στην πλειοψηφία του τηλεοπτικού κοινού που χασμουριέται με τις απογευματινές σαπουνόπερες των δύο μεγάλων καναλιών να ξανανοίξει την τηλεόραση μετά τις 6 το απόγευμα και πριν τις 9 το βράδυ. Κάτι που θα έχει ενδιαφέρον, όχι μια σάχλα τύπου "Ο Τροχός της Τύχης". Κάτι που θα είναι δύσκολο να κερδηθεί και δεν θα καλούνται οι συμμετέχοντες να σηκώσουν εφτά καρπούζια με τον δεξιό τους αντίχειρα για να πάρουν το μεγάλο βραβείο.

Παράδειγμα: "Ποιος Θέλει Να Γίνει Εκατομμυριούχος";

 

1 καλό τηλεπαιχνίδι για βράδυ Σαββάτου ή Κυριακής

 

Ενός λεπτού σιγή για το "Money Drop". Κι άλλο ένα για τις υψηλές προσδοκίες που είχαμε. Εξαιρετικός ο παγκόσμιος κινηματογράφος, αναμενόμενη η έμφαση στο Hollywood, αλλά είναι νόμος των media κάθε χώρας ότι το κοινό τους συνδέεται και "κολλά" με προγράμματα γηγενούς παραγωγής.

Το "βαθύ" ελληνικό τηλεοπτικό κοινό εκτιμά περισσότερο το να βλέπει κάθε Κυριακή τον Χρήστο Φερεντίνο σε ένα παιχνίδι τύπου "Super Deal" παρά τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο στην επανάληψη του "Γονείς της Συμφοράς". Να θυμίσω ότι το "Super Deal" είχε τα 35άρια στο νερό.

Παράδειγμα: Ας μείνουμε στο "Super Deal".

1 show τύπου "DTWS", "Just The Two Of Us"

 

Προς Θεού, όμως, τίποτα κοντά στο άβολο και βαθιά ψυχρό "Dancing On Ice".

Παράδειγμα: Κάτι σαν το πρώτο "Dancing With The Stars" με την Ματθίλδη Μαγγίρα να έχει βάλει σκοπό της ζωής της την πρωτιά, την Έρρικα Πρεζεράκου να ανταποκρίνεται στον ανταγωνισμό και την Ευγενία Μανωλίδου να χορεύει μια χαρά.

 

1 κανάλι μόνο με ντοκιμαντέρ

 

Εννοώ, τι έχουμε να χάσουμε; Και ποιοτικό level-up θα κάνουμε και η ευκαιρία σε όλους τους τηλε-γκρινιάρηδες να επιστρέψουν μπροστά από την μικρή οθόνη, θα δοθεί. Θα πέσουν οι μάσκες αν μη τι άλλο.

Παράδειγμα: Animal Planet

 

1 κανάλι μόνο με ειδήσεις

 

Ένα ειδησεογραφικό δίκτυο, βρε αδερφέ. Η χώρα είναι στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, η ροή των ειδήσεων παραμένει σταθερή κι αμείωτη, βάλτε λίγη αντικειμενικότητα και το στοίχημα κερδήθηκε. Μπορεί να υπάρξει και αυτή η (αντικειμενική) τηλεόραση.

Παράδειγμα: Τύπου CΝΝ, αλλά εντάξει μην αγχώνεστε με αυτή τη σύγκριση. Υπάρχουν και πιο ρεαλιστικές παραλλαγές.

 

1 σήριαλ που να έχει πλάκα. Πραγματική πλάκα.

 

Συμπαθέστατο το "Με Λένε Βαγγέλη", τίμιο το "Πίσω Στο Σπίτι", αλλά η ανάγκη για ένα σενάριο που θα "ρίξει τα τσιμέντα" είναι πιο μεγάλη από ποτέ. Ας ξανασκεφτούμε τι είναι αστείο. Ας επαναδιαπραγματευτούμε τους όρους του. Ένα καινούργιο "Παρά 5" που θα κάνει 60άρια και θα τραβήξει το κάρο από τη λάσπη. Κάτι που θα δώσει μια ανάσα. Αγαπητοί διευθυντές προγράμματος, αφήστε τις αμερικάνικες κωμικές σειρές εκεί που κάθονται.

Παράδειγμα: Οι "Απαράδεκτοι", το "Της Ελλάδος Τα Παιδιά" ή το "Είσαι Το Ταίρι Μου" ήταν αμιγώς ελληνικές ιδέες.

 

1 εμπνευσμένο animation

 

Μια ολόκληρη γενιά 20άρηδων, άντε βία 30άρηδων, που έχει περάσει το μετεφηβικό της στάδιο με ξένες σειρές, ενώ έχει προλάβει να τερματίσει South Park, Simpsons και Family Guy, θα εκτιμούσε δεόντως να συνεχιστούν οι προσπάθειες που ξεκίνησαν με το "ΟΥΚ" πέρυσι στο MEGA.

Δεν μας πειράζει που δεν ήταν σπουδαίο. Ήταν μια κάποια αρχή χωρίς καμία συνέχεια. Κακώς, κάκιστα. Αφήστε τους γραφίστες να κάνουν την τέχνη τους.

Παράδειγμα: Οτιδήποτε στο 20% του μεγαλείου κάποιου εκ των παραπάνω, θα ήταν ένα θαύμα.

 

1 κανάλι που θα παίζει αληθινά παιδικά

 

Στον όρο "αληθινά παιδικά" μετά βίας συγκαταλέγεται και ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης. Χρειαζόμαστε επειγόντως ένα κανάλι που θα σταματήσει να παίζει παιδικά-anime-φουτουριστικές μοντερνιές-ΒΛΑΚΕΙΕΣ- και θα βρει και πάλι το νόημα στον κλασικό Walt Disney, στα αθάνατα Στρουμφάκια, στους ανατριχιαστικούς Thundercats.

Θα βλέπει η μάνα και του παιδιού δεν θα δίνει.

Παράδειγμα: Το πατροπαράδοτο Disney Club του MEGA σε κανάλι.