Κείμενο: Νίκη Ρωμανού
Περιέργεια, ανία, καλή πίστη, μεταφράστε όπως θέλετε το λόγο για τον οποίο χθες το βράδυ το remote control κόλλησε στον Alpha.
Η αλήθεια είναι ότι είχαμε καιρό να δούμε την Άννα Βίσση σε πίστα, σε μαγνητοσκοπημένη συναυλία, ακόμα και σε συνέντευξη, πόσο μάλλον σε ένα ριάλιτι που θα αναλάβει το ρόλο του ρεπόρτερ για τη ζωή της.
«Όσο έχω φωνή» αναγράφτηκε στην οθόνη και το κουβάρι της ζωής της άρχισε να ξετυλίγεται: ασπρόμαυρες φωτογραφίες από την παιδική ηλικία, στιγμιότυπα από ζωντανές ερμηνείες, συνεντεύξεις από άτομα του φιλικού και οικογενειακού περιβάλλοντος.
Όλα αυτά την ώρα που η διάσημη τραγουδίστρια κάθεται στον καναπέ του σπιτιού της και παρακολουθεί τη ζωή της να περνά σε στοπ καρέ.
Παράλληλα, βέβαια, το rockumentary μας δείχνει εικόνες με την Άννα Βίσση να ταξιδεύει- πού αλλού- στην αγαπημένη της «Τσύπρον» για μια συναυλία πριν από λίγους μήνες ενώ έχει ετοιμάσει με κόπο τη βαλίτσα της (δύσκολη η καλογερική άμα είσαι σταρ) και όταν πατά το πόδι της στο νησί, ως δια μαγείας, παίζει στα δάχτυλα την ντοπιολαλιά.
Σε όλο αυτό το «ντοκιμαντερίστικο» πισωγύρισμα μεταξύ του τότε και του τώρα, μαθαίνουμε ό,τι ήδη ξέραμε: η Άννα μαθήτρια στην Κύπρο, η Άννα και οι σχέσεις της με τις αδελφές της και τους γονείς της, η Άννα και οι έρωτες της (έτσι για να σας φρεσκάρουμε τη μνήμη: Γιώργος Νταλάρας, Αντώνης Σαμαράς, Νίκος Καρβέλας, Λάμπης Λιβιεράτος, Απόστολος Γκλέτσος, Κώστας Φραγκολιάς), η Άννα και τα τραγούδια της (από τα λιανοτράγουδα στους Δαίμονες και τα bit χιτάκια του 2000) και τέλος η Άννα και η ταυτότητα της.
Σε αυτό το σημείο, υποβάλλω ένσταση και επισημαίνω ότι η ημερομηνία γέννησης της, 20 Δεκεμβρίου 1957, είναι τόσο διαδεδομένη όσο και η επανάσταση από τον τούρκικο ζυγό, 25 Μαρτίου 1821, αν δεν απατώμαι.
Και εκεί που σχεδόν έχεις ξεχάσει ότι παρακολουθείς ριάλιτι με τόσες στιλιζαρισμένες πληροφορίες, ξαφνικά έρχεται η σκηνή που σε επαναφέρει και σε χαλάει «λίγο» με τον πατέρα της, Νέστορα Βίσση, άρρωστο στο νοσοκομείο.
Η ελαφρότητα, ωστόσο, επανέρχεται δριμύτερη με την «Απόλυτη» να κάνει ντου στην παλιά της γειτονιά, την Κυψέλη (πάω στοίχημα ότι από τότε έχει να επισκεφθεί τη συνοικία του κέντρου) και την πόρτα του παλιού της διαμερίσματος να της ανοίγει ένα μαύρος που κατά πάσα πιθανότητα πουλάει τα cd της σε δρόμους και καφετερίες της Αθήνας. Το καλύτερο, βέβαια, μας το αφήνει για το τέλος.
Η «Απόλυτη» και η σχέση της με την κόρη της, Σοφία.
Τα πλάνα έρχονται από τη Νέα Υόρκη όπου η Ελληνίδα σταρ επισκέφθηκε το μοναχοπαίδι της στη μόνιμη έδρα του για να μας κάνει κατανοητό ότι εδώ πρόκειται για μια ιδιόρρυθμη περίπτωση μάνας και κόρης.
Δε γίνεται αλλιώς, άλλωστε, όταν μεγαλώνεις με δύο διάσημους γονείς. Μετά από πολλά σκαμπανεβάσματα στη σχέση τους, σήμερα η Άννα και η Σοφία είναι φίλες, μάλιστα «βαράνε» και τα ίδια τατουάζ ως ένδειξη αγάπης.
Τρομερή ιδέα για καθεμιά από εμάς που λατρεύουμε τη μανούλα μας, το μόνο πρόβλημα είναι ότι η Νέα Υόρκη μας πέφτει μακριά. Μήπως να μας πρότειναν, ένα καλό τατουατζίδικο εδώ στην Αθήνα;
Την πρώτη δόση, λοιπόν, από τα 40 χρόνια της «Απόλυτης» στο κουρμπέτι την πήραμε.
Για τη δεύτερη δεν παίρνουμε και όρκο αν και ομολογουμένως μπαίνεις στο πειρασμό μόνο και μόνο από τις ατάκες και το ύφος της μαμάς Σοφίας Βίσση, η οποία, με βλέμμα βαθιάς απογοήτευσης, ομολογεί on camera: «Ζήτημα να άξιζαν δύο- τρεις έρωτες της Άννας. Όλοι οι άλλοι ήταν για κλάματα». Μάνα είναι μόνο μία!
