Ο Παύλος Κουρτίδης στο Cosmo.gr

Με μια εναλλακτική οπτική, διαφορετική από αυτή που έχουμε συνηθίσει με τις κινηματογραφικές μεταφορές του μύθου του Frankenstein, η παράσταση διαδραματίζεται μέσα σε ένα υδάτινο λευκό κουτί, ένα μεγεθυμένο δοχείο εργαστηρίου πειραμάτων στο οποίο οι συντελεστές της παραδίδονται στα χέρια του Dr. Victor Frankenstein.

Tο υδάτινο στοιχείο συνδυασμένο με το χορό, τον λόγο και το λευκό σκηνικό σε οδηγούν να ξεχάσεις την τετριμμένη ιστορία του τέρατος του Frankenstein και να δώσεις έμφαση στο ουσιαστικό ζήτημα στο οποίο εμβαθύνει η παράσταση.

Στο αισιόδοξο "η τεχνολογία, η επιστήμη και η ευρηματικότητα του ανθρώπινου νου δε θα μπορέσουν ποτέ να επαναφέρουν τη μία και μοναδική ανθρώπινη ψυχή".

Η παράσταση ανεβαίνει για δεύτερη σεζόν και 57 παραστάσεις στο θέατρο ΠΚ, στον Νέο Κόσμο και το Cosmo σε συνεργασία με το DealiN σου δίνει την ευκαιρία να δεις την παράσταση στη μισή τιμή, πληρώνοντας ουσιαστικά το μισό εισιτήριο.

Ο Παύλος Κουρτίδης, ο άνθρωπος-"ορχήστρα" της παράστασης μίλησε στο Cosmo.

Είναι επίκαιρος ο μύθος του Frankenstein σήμερα και πώς;

Επίκαιρος ο Frankenstein; Στην χώρα που ζούμε δεν ξέρω τι είναι επίκαιρο αυτή τη στιγμή. Αυτό που βλέπω είναι ότι ο κόσμος που πήγαινε θέατρο εξακολουθεί και έρχεται. Σε δύσκολες περιόδους το θέατρο έχει σημαντικό ρόλο στην ζωή μας, είναι μια διαφυγή σε έναν όμορφο κόσμο .

Πώς βοηθά το υδάτινο στοιχείο στην εξιστόρηση μιας ιστορίας που λίγο-πολύ έχουμε συνηθίσει σε διαφορετικό σκηνικό;

Να σου πω εξ αρχής ότι δεν προσεγγίζουμε την νουβέλα της Mary Shelley σε copy-paste σενάριο. Oι ήρωες της παράστασης όμως είναι κατά βάση επηρεασμένοι από τον μύθο, άλλα η ιστορία μας λέει το εξής: O δόκτωρ Frankenstein βρίσκεται στο εργαστήρι πειραμάτων του(μην ξεχνάμε ότι είναι εξειδικευμένος στην ανατομία και την χειρουργική), αφού η σκέψη να δημιουργεί ζωή τον ωθεί να πειραματίζεται.

Έτσι, όντας αλχημιστής με τα δοχεία να τον περικλείουν βρίσκει στο νερό πηγή ζωής. Το νερό, λοιπόν, είναι καταλυτικό για τον ήρωα μας και φυσικά παίζει σημαντικότατο ρόλο στην παράσταση. Τα υποψήφια θύματα είναι πολλά και ανήμπορα να αντιδράσουν δέχονται την καταπίεση-πειράμα, κάτι που για τον Frankenstein αποτελεί προσπάθεια για δημιουργία ζωής. Στην πορεία, όλα ανατρέπονται, τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα και το τέλος φέρνει την ανατροπή.

 

Ποια είναι τα μηνύματα της παράστασης που θέλετε να περάσετε στον θεατή; Καταφέρνετε τελικά να τα περάσετε;

Δεν είχα σκοπό να περάσω συγκεκριμένα μηνύματα, είναι μια ιστορία που έχει πολλές πτυχές. Βλέποντας την παράσταση νομίζω ότι ο καθένας ξεχωριστά έχει ένα τρίτο οπτικό πεδίο που το αφουγκράζεται. Εάν έχω καταφέρει να κάνω το θεατή να αναθεωρήσει σκέψεις έστω και για 5 λεπτά μετά την παράσταση από το θέαμα που είδε, τότε ναι, πήρε μηνύματα, τον άγγιξα. Όταν βλέπω θεατές που μας τιμούν με την παρουσία τους να έρχονται να σου σφίγγουν το χέρι και να σου λένε "ευχαριστώ με γέμισες", τότε πάλι πήρε μηνύματα.

Ζούμε κατά τη γνώμη σας σε μια κοινωνία που γεννάει τέρατα;

Δεν γεννάει κανένας τέρατα, ο περίγυρος και οι καταστάσεις γύρω μας σίγουρα μας μεταλλάσσουν, αλλά εγώ αντιτάσσομαι σε αυτό το παιχνίδι. Η τηλεόραση, η εκμετάλλευση και η ασυδοσία μας κάνουν τέρατα. Εγώ όλα αυτά τα σβήνω, τα κάνω delete, δεν τα μεταφέρω και τα πολεμώ το καθένα ξεχωριστά. Η γαλήνη μέσα μας έρχεται από τις επιλογές του καθένα.

Αλλοιώνει αυτή τη γαλήνη και την ανθρώπινη ψυχή η "απόβαση" τεχνολογίας την τελευταία δεκαετία;

Ούτε καν την αγγίζει! Ό,τι και αν κάνει η τεχνολογία απλά μας έχει δώσει ορισμένα πράγματα που μας κάνουν ίσως την ζωή πιο εύκολη αλλά μέχρι εκεί. Θεωρώ ότι σε όλα πρέπει να υπάρχουν όρια. Για παράδειγμα, η κλωνοποίηση ξεπερνά τα όρια κάτι το οποίο πραγματεύεται και η παράσταση.

Πώς κρίνετε social media όπως το Facebook ή το Twitter; Τα χρησιμοποιείτε προσωπικά;

Είναι σίγουρα απαραίτητο εργαλείο προς ενημέρωση, το διαδίκτυο άλλωστε έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις ζωές μας.

 

Γιατί πιστεύετε ότι διαλέγει ένας άνθρωπος να τουιτάρει τι του συμβαίνει και πού βρίσκεται; Είναι μια έκκληση για προσοχή; Είναι μια μέθοδος να βγούμε από τη μοναξιά ή μήπως τελικά την επιλέγουμε με αυτόν τον τρόπο;

Είναι πολύ άσχημο να νιώθεις μοναξιά γενικώς. Εάν μπορείς να συμβιώσεις μαζί της, τότε το τουιτάρισμα είναι υγιές και εποικοδομητικό, το κάνεις κατ' επιλογή είτε για προσωπικό ή επαγγελματικό λόγο. Αν όχι, τότε είσαι θύμα της μοναξιάς εκ των πραγμάτων και, ναι, το τουιτάρισμα είναι μια από τις εξόδους σου. Εγώ προσωπικά το θεωρώ αδιέξοδο.

Τι πιστεύετε ότι είναι πιο κοντά στην ανθρώπινη ψυχή; Η επιστήμη ή η τεχνολογία;

Η τεχνολογία δεν αναγνωρίζει την ψυχή, δεν την δέχεται καν ως όρο και ταυτόσημη είναι και η άποψη της επιστήμης. Αυτό που είναι κοντά στην ανθρώπινη ψυχή είναι η ίδια η θρησκεία μας, τα πιστεύω μας. Ένας αγαπημένος μας άνθρωπος φεύγει, όμως η ψυχή του είναι εκεί που κανείς δεν θα μπορέσει να μας πει ποτέ πού. Έχουμε όμως την πίστη μας ως σανίδα. Στην παράσταση μας, όμως, ο επίδοξος d.Frankenstein έχει άλλη άποψη καθώς ελπίζει πως μέσα από την επιστήμη του μπορεί να δημιουργήσει ζωή-ψυχή.

Ποια είναι η αποδοχή του κοινού στην παράσταση;

Ο κόσμος βλέπει και κρίνει, ο "Frankenstein" είναι παρών για 2ο χρόνο σε ένα είδος θεάματος όπως το χοροθέατρο που για πολλούς θεωρείται δύσκολα προσεγγίσιμο. Μετράμε 60 παραστάσεις και έχουμε μπροστά μας ακόμη δρόμο .

Σε ποιον απευθύνεται τελικά ο "Frankenstein";

Είναι μια παράσταση για ένα ευρύ κοινό. Δεν μου αρέσει να διαχωρίζω τους ανθρώπους σε λάτρεις του χορού, θεατρόφιλους κλπ. Όλοι μπορούν μέσα από ένα θέαμα να αποκομίσουν κάτι. Και ας μην ξεχνάμε ότι το κοινό έχει πια μέτρο σύγκρισης και είναι πολύ επιλεκτικό στις επιλογές του. Όσο για τον "Frankenstein", δεν ξέρω πού θα έβαζα αυτό το θέαμα. Όλα αυτά με τις νέες κατηγορίες με μπερδεύουν (σκηνική εγκατάσταση  performance κλπ.).

Κίνηση, εικόνα, λόγος, πλοκή, αρχή, μέση και τέλος, πες το όπως θέλεις!

Ο Παύλος Κουρτίδης σκηνοθετεί, χορογραφεί και πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Frankenstein" κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο θέατρο ΠΚ (Κασομούλη 30, Νέος Κόσμος)