Ο Γιάννης Στάνκογλου στο cosmo.gr και όλα όσα μπορείς να πεις σε έναν καφέ

Τι να ρωτήσεις τον Γιάννη Στάνκογλου, που επειδή συμμετέχει σε δύο θεατρικές παραστάσεις και σε τέσσερις ταινίες μιλάει παντού αυτόν τον καιρό για τη δουλειά του; Ένα άνθρωπο που δείχνει λίγο σκοτεινός και απόμακρος,αλλά και λίγο ζεν πρεμιέ;  Πάω με βαριά καρδιά στην συνέντευξη γιατί αυτή την φορά πραγματικά δεν ξέρω. Καθυστερεί, αλλά μετά το τηλεφώνημα έρχεται πολύ γρήγορα στο καφέ όπου έχουμε ραντεβού και απολογείται.

Όλους τους δημοσιογράφους εδώ τους φέρνεις (λέω να δοκιμάσω το χιούμορ). Ένας συνάδελφός μου, που καθόμαστε πλάτη πλάτη, ήταν εδώ χθες.

(Γελάει.) Σε αυτό το τραπέζι. Τι να κάνω; Αυτό πρέπει να κάνω τώρα. Να μιλάω για την δουλειά. Δουλειά μου είναι.

Πώς πάει το θέατρο;

Έχει αρχίσει να ρολάρει. Καλά πάει.

Άλλαξε η άποψή σου για τους αστυνομικούς με την «Ατελείωτη Βροχή»;

Λίγο, όχι πολύ.

Δεν είναι άνθρωποι που μπορούν να έχουν ευαισθησίες;

Έχουν, μπορώ να τους καταλάβω. Άνθρωποι είναι με τα προβλήματα όλων. Απλά εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να χτυπήσω κάποιον.

Ποιο είναι το πιο ακραίο πράγμα που έχεις κάνει;

Το ότι έκανα ένα παιδί.

Πώς είναι η συνεργασία με τον Αντώνη Καφετζόπουλο;

Είναι ένας άνθρωπος που δίνει πολύ ελευθερία στον ηθοποιό.

Είναι καλή διαφήμιση η επιτυχία των Ντάνιελ Κρεγκ και Χιου Τζάκμαν για την “Ατελείωτη Βροχή”;

(Γελάει) Αυτό μάλλον είναι κακό προμόσιον.

Τώρα με την οικονομική κρίση θα έπαιζες τα πάντα;

Μου είπαν να παίξω σε καθημερινό σήριαλ, είπα όχι. Δεν θα έπαιζα τα πάντα. Θα έβγαζα καπέλο. Θα έφτιαχνα μια παράσταση με δυο τρία φιλαράκια σε μια πλατεία. Ακόμα και για show με πήραν. Ποτέ μην λες ποτέ, βέβαια.

Μπορείς να εξομολογηθείς τα πάντα σε μια γυναίκα μόνο σε ένα χορό;

Το “σ’ αγαπώ” είναι τα πάντα αν το νιώθεις πραγματικά. Αλλά όχι δεν μπορείς. Πρέπει να τον ζήσεις τον έρωτα.

 

Την γυναίκα σου πώς την έριξες;

Εγώ; Αυτή με έριξε. Μου έκανε κάστινγκ για την ταινία της το 2000 που ήμασταν στη σχολή. Είχε ένα ρόλο που σκόπευε να δώσει σε κάποιον μεγαλύτερης ηλικίας, με είδε, της άρεσα και ο χαρακτήρας έγινε νεότερος.

Εκτός από την γυναίκα σου, ποια είναι η ωραιότερη Ελληνίδα;

Η Μαρία Ναυπλιώτου. Μου αρέσει επίσης η Μαρίσα Τριανταφυλλίδου και η Θεοδώρα Τζήμου. Φαίνονται να μη έχουν πολλά απωθημένα.

Πολλοί ηθοποιοί αλλάζουν πορεία και στρέφονται προς το γράψιμο ή την σκηνοθεσία. Το έχεις σκεφτεί ποτέ;

Γράφω μόνο όταν είναι πολύ χάλια και δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό. Γράφω λιγότερο πια. Νομίζω ότι είναι σαν ένα εργαστήριο. Να δεις τον εαυτό σου κάπως αλλιώς.

Ποια ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα που έχεις περάσει;

Στη Νέα Υόρκη με την Αλίκη. Όταν δεν είχαμε λεφτά για δέντρο και φτιάξαμε ένα στον τοίχο από πλαστικά πιάτα. Είχαμε μαγειρέψει και πίναμε κρασί όλο το βράδυ. Δίναμε μικρά δωράκια ο ένας στον άλλο.

 

Θεωρείς ότι έχεις χιούμορ;

Έχω χιούμορ, αλλά θέλω να είμαι καλά στη ζωή μου. Θέλω να ζω τα πράγματα. Δεν θέλω να με κρατάνε.

Ποιος σε κρατάει;

Ίσως και τα δικά μου κολλήματα. Ίσως οι φόβοι μου να μην χάσω την μπάλα.

Ποιοι είναι οι δικοί σου δαίμονες;

Να μην πάθει τίποτα η κόρη μου. Πριν μερικά χρόνια ήταν ο θάνατος. Τώρα είμαι πιο εξοικειωμένος με αυτόν. Δαίμονας είναι να μπω σε καλούπι. Να επαναλαμβάνομαι. Και στην δουλειά μου και σαν άνθρωπος.

Τι σχέδια έχεις;

Συζητάω για μια εκπομπή τελείως του δρόμου με συνεντεύξεις. Κάτι σαν παρουσιαστής εγώ, αλλά πολύ αλήτικη. Ίσως να γίνει μετά τον Φλεβάρη. Να μιλήσω με ανθρώπους που δεν ξέρω, αλλά τους εκτιμώ. Να πάμε στην πατρίδα τους ή κάπου που έχουν βιώσει κάτι πολύ έντονο. Να πιούμε καφέ ή ρακές και να μην κόψουμε στο μοντάζ τίποτα.

Έχεις ανάγκη να είσαι χαλαρός;

Ήμουν ντροπαλός από μικρός, ενώ ήμουν τσόγλανος. Ένιωθα ότι δεν το 'χω. Είχα πάντα μια συστολή να βγω μπροστά.

Πώς ήταν η πρώτη φορά στη σκηνή;

Είχα πολύ άγχος να βγω την πρώτη φορά στο θέατρο, αλλά όλη αυτή η ενέργεια με έφτιαξε. Μου έδωσε πολύ δύναμη. Δεν είχα κανέναν σπουδαίο ρόλο, ήμουν φαντάρος, έλεγα μερικές λέξεις, αλλά κατάλαβα ότι θέλω να το κάνω συνέχεια. Γουστάρω. Να είμαι εκεί.

Στον κινηματογράφο;

Έπρηξα τον Κιμούλη να πάω στην Κύπρο να δουλέψω. Δεν άφηνε κανέναν όσο σπουδάζαμε. Ευτυχώς, γιατί εκεί ήταν η γυναίκα της ζωής μου.  Ήταν δύσκολο. Ένιωθα μεγάλη ανασφάλεια. Δεν ξέρεις που να κοιτάξεις. Δεν ήξερα ότι απλά πρέπει να χαλαρώσεις. Το μαθαίνεις, όμως. Στις σχολές μαθαίνεις θέατρο, αλλά όχι κινηματογράφο. Εγώ ήμουν τυχερός, διότι ερωτεύτηκα την γυναίκα μου και ήμουν στο μοντάζ. Είδα τα λάθη, λάθη, λάθη.

Ο Κιμούλης τι σου λέει τώρα;

Μου κάνει πλάκα. Είναι και ιδιαίτερος άνθρωπος. Ήρθε η κόρη του να δει το «Τρίτο Στεφάνι» και του είπε πόσο καλός ήμουν και κάτι τέτοια… Θυμάμαι όταν ήμουν στη σχολή και είχε γεννηθεί η Μαριάννα, του έλεγα, δεν θα μεγαλώσει; Θα στα πάρω όλα. Τη σχολή, το θέατρό σου, τα πάντα… Μου τον έδωσε στο τηλέφωνο και μου είπε εσύ αγόρι μου δεν παίζεσαι και κάτι τέτοια, έτσι τα περνάει ο Κιμούλης.

Αν ήταν να σου απονείμουν έναν τίτλο το 2011, ποιος θα ήθελες να ήταν;

Εκτός του τυχερού που θα είμαι σε τέσσερις ταινίες στο σινεμά και δυο θεατρικές παραστάσεις και δεν ξέρω τι θα γίνει το καλοκαίρι; Ο πιο κωλ…; Ο Κλουζό.