Το "Παιχνίδι της μοναξιάς"

Η επιλογή του Δάνη Κατρανίδη για το συγκεκριμένο κείμενο, δείχνει να τον δικαιώνει. Καταφέρνει να μας δώσει, μια ενδιαφέρουσα απόδοση και μια σκηνοθεσία εστιασμένη στις δύο ερμηνείες.

Ο Τζέρι και η Γκίτελ, δύο μοναχικά άτομα σε μια μεγαλούπολη, συμμετέχουν στο «παιχνίδι της μοναξιάς». Ο Τζέρι αποτελεί μια κλασική περίπτωση εσωστρεφούς αρσενικού που περνάει υπαρξιακή κρίση.

Ένας άντρας που μέσα στην πορεία της ζωής και του γάμου του με μια γυναίκα κοινωνικά ανώτερή του έχασε την ταυτότητά του κι αναζητά νέο νόημα ζωής.

Τότε ακριβώς, ενώ βρίσκεται σε διάσταση, συναντά την Γκίτελ Μόσκα μια 30άρα ζωντοχήρα πολωνοεβραϊκής καταγωγής μεγαλωμένη στο Μπρονξ κι αποτυχημένη χορεύτρια. Ένα πλάσμα αύταρκες κι ευάλωτο συγχρόνως. Ένα σύγχρονο κορίτσι που ζει μόνο και υπερασπίζεται με πάθος τη μοναχικότητά του.

Οι ήρωες ζουν μια ερωτική σχέση, μια σχέση που κυρίως υπαγορεύει ο φόβος της μοναξιάς, μέσα στα μικρά διαμερίσματα της απρόσωπης μεγαλούπολης

Ο Δάνης Κατρανίδης, ενσαρκώνει με επιτυχία τον ρόλο του, Τζέρι και καταφέρνει να μας κάνει να γελάσουμε με τα κωμικά στοιχεία του, να συγκινηθούμε με την μοναξιά, που νιώθει και να προβληματιστούμε με τα αδιέξοδα του. Ψάχνοντας δίπλα μας, αλλά και στα πολλά πρόσωπα της πόλης έναν Τζέρι, που σίγουρα έχουμε συναντήσει.

Η Χρύσα Παπά ήταν η έκπληξη της παράστασης. Τόσο εύθραυστή αλλά και τόσο δυναμική, τόσο μόνη αλλά και τόσο αυτάρκης συγχρόνως έπαιξε την Γκίτελ με τόση αλήθεια, που νομίζω δεν άφησε ασυγκίνητο κανέναν θεατή.

Τα σκηνικά του Γιώργου Πάτσα, έντυσαν την παράσταση με μοναδικό τρόπο και την όλη αισθητική απόλαυση, ολοκλήρωνε η μουσική επιμέλεια του Γιώργου Νανούρη και οι φωτισμοί της Μελίνα Μάσχα.

Μια πολύ τρυφερή και ταυτόχρονα, πολύ ευαίσθητη ιστορία, που μας ταξιδεύει μέσα από ένα παιχνίδι στην αέναη αγωνία του ανθρώπου να ξεφύγει από την μοναξιά του και να βρει την πραγματική αγάπη στα μάτια εκείνου, που θα ολοκληρώσει τα «θέλω» του και θα τον κάνει να νιώσει μοναδικός. Γιατί τελικά το «παιχνίδι της μοναξιάς» δεν είναι τίποτα άλλο, από το ίδιο το παιχνίδι της ζωής μας.