Μια μάνα που λέει αποφασιστικά «Απόψε θα μ΄ ακούσεις θες δε θες!» και είναι τόσο τραγική μέσα στην ανάγκη της για επικοινωνία και στη δραπέτευση της από ένα παρόν, που τόσο την πληγώνει.
Δραπετεύει μέσα από τις αναμνήσεις του παρελθόντος, μέσα από τον Τζέιμς Ντιν, μέσα από τους χορούς στους οποίους συμμετείχε στα νιάτα της. Τώρα μοναδική της ανάσα από το ασφυκτικό παρόν, η μυρωδιά από τα μπουφάν, «Καλύτερα να μου στερήσουν τα μάτια παρά την όσφρηση» την ακούμε να λέει αποφασιστικά.
Μ΄ ένα μαγευτικό τρόπο χαρίζει με την ερμηνεία της τόσο δυνατές στιγμές στο μονόπρακτο, που είμαι σίγουρη πως και ο κ. Βασίλης Κατσικονούρης κάπως έτσι είχε ονειρευτεί την ηρωίδα του όταν έγραφε το κείμενο.
Ένα σύγχρονο ελληνικό έργο γραμμένο, το 2004 την ίδια χρονιά με το συγκλονιστικό «Γάλα» από το οποίο γνωρίσαμε τον κ. Βασίλη Κατσικονούρη.
Η σκηνοθεσία του κ. Ζούλια βασίστηκε ,πιστεύω, στη φιλοσοφία του κειμένου, χωρίς υπερβολές και κινήσεις εντυπωσιασμού και με τον ήχο της μηχανής να επανέρχεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να μας προοικονομεί την ανατροπή της ιστορίας.
Είναι δυνατόν ένας μονόλογος μόλις σαράντα λεπτών, να σε γεμίζει; Είναι ίσως αυτό που λένε ότι τα ακριβά αρώματα μπαίνουν σε μικρό μπουκάλι. Ένα παιδί που «Δε το χώραγε ο τόπος, τον στένευε γιατί αυτός ο κόσμος χωράει μόνο όσους λένε, πάλι καλά!» και μια μάνα που μόνο να καταλαβαίνει και να θυμάται ξέρει. Μπορούν πολλές φορές να πετύχουν αβίαστα την συγκίνηση.
ΘΕΑΤΡΟ «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ»
Αμερικής 10, Κολωνάκι ,2103612500
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Δευτ., Τρ. 9.15 μ.μ.
Τιμές εισιτηρίων: 22 , 20, φοιτ.: 18 Ευρώ
Διάρκεια: 40'
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ: