Ο Παύλος Χαϊκάλης στο cosmo.gr (vids)

Αδιαμφισβήτητα, ο Παύλος Χαϊκάλης είναι ένας από τους καλύτερους, Έλληνες κωμικούς ηθοποιούς που χρόνια τώρα, «επισκέπτεται» στα σπίτια μας και μας κάνει να γελάμε ,αλλά πολλές φορές ακόμα και να προβληματιζόμαστε για θέματα της καθημερινότητας μας. Φέτος τον απολαμβάνουμε για δεύτερη χρονιά, στην «Πολυκατοικία» όπου με το μοναδικό του ταλέντο, έχει βάλει τον κ. Μπαλαφούτη στις καρδίες μας.

Η συζήτηση μας, όμως δε θα μπορούσε να σταθεί μόνο σ’ αυτά. Μου μίλησε για το πώς βλέπει την ελληνική θεατρική πραγματικότητα, για τη ζωή του, για τα όνειρα του , για την νέα γενιά των συναδέλφων του και για πολλά αλλά με την ευθύτητα και το θάρρος της γνώμης του, που πάντα τον διακρίνει.

Σε «Στενό οικογενειακό κύκλο» λοιπόν. Τι σας έκανε να επιλέξετε την συγκεκριμένη παράσταση; Πείτε μας λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου.

Είναι ένα έργο που διαπραγματεύεται την οικογενειακή κατάσταση στη Ρωσία το 1850, τότε γράφτηκε το έργο αλλά ουσιαστικά το φέραμε στην σημερινή εποχή, όπου τα πράγματα θα μπορούσα να πω ότι είναι σχεδόν το ίδιο. Μια καταπιεσμένη εποχή πραγμάτων και καταστάσεων όπου η σκυτάλη, δε παραδίδεται σωστά στα παιδιά και από την υλική και από την ηθική πλευρά των πραγμάτων. Ο πατέρας το μόνο που σκέφτεται, είναι πώς να κλέψει την εφορία, τους συνεργάτες του και πως θα μαζέψει περισσότερα χρήματα για την κόρη του.

Δε σκέφτεται όμως να την κάνει καλύτερο άνθρωπο και να είναι έτοιμη και για τον γαμπρό , που ψάχνει και για να εκμεταλλευτεί τα χρήματα που της αφήνει ο πατέρας της. Υπάρχει η απληστία μέσα, μια μάνα που είναι στον κόσμο της και γενικά ότι τα παιδιά δεν παίρνουν τα σωστά εφόδια από τους γονείς. Σ’ αυτή την δουλειά βρέθηκα γιατί με τον παραγωγό και τον σκηνοθέτη θελήσαμε να ανεβάσουμε στο θέατρο «Βασιλάκου» ένα κλασσικό έργο, να έχει ένα νόημα και μια ουσία . Αν τα καταφέραμε ή όχι θα το κρίνει ο κόσμος.

Ο θεσμός της οικογένειας στις μέρες μας στηρίζεται στο χρήμα;

Είμαι από τους ανθρώπους , που πιστεύω στο γάμο απόλυτα, αλλά πιστεύω επίσης ότι έχει γίνει μια εμπορική πράξη. Όταν για παράδειγμα τα ζευγάρια χωρίζουν για κάποιους λόγους, βγάζουν μίση, απωθημένα, κακίες ενώ αντιθέτως όταν ενώθηκαν υπήρχαν συναισθήματα αγάπης και θαυμασμού. Μετά το διαζύγιο όμως ξεκινάει ένα κυνήγι, το κυνήγι της εκμετάλλευσης ή ακόμα υπάρχει κρυφά και μέσα τους το στοιχείο της εκμετάλλευσης πριν το γάμο. Πιστεύω ότι στις μέρες μας έχουν πρόβλημα οι δομές της οικογένειας.

Που πιστεύει όμως ότι οφείλεται η επιτυχία που έχει 25 χρόνια τώρα;

Ο Παύλος Χα'ι'κάλης στο cosmo.gr 1

Ανέβηκε από cosmogr. - Περισσότερα βίντεο με lifestyle και μόδα.

Πολλοί λένε ότι οι ερμηνείες σας θυμίζουν παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο. Θεωρείτε ότι έχετε επηρεαστεί;

Όχι , απλά έχω μεγαλώσει και εγώ όπως όλοι. Μπορεί να υπάρχουν επηρεασμοί στο υποσυνείδητο και να μην το ξέρω. Αυτό που ψάχνει το θέατρο είναι η αλήθεια των πραγμάτων αυτό που είχαν οι παλιοί και αυτό που μας ζητά σήμερα το θέατρο, όπως το αναζητούσε πάντα. Αν αυτό δε συμβαίνει πρέπει να σκεφτούμε γιατί έχουμε χάσει τον δρόμο και για μένα αυτό είναι ο σκοπός μέσα από την τέχνη να βγει η αλήθεια.

Σκεφτήκατε ποτέ μια σκηνοθετική απόπειρα;

Ο Παύλος Χα'ι'κάλης στο cosmo.gr 2

Ανέβηκε από cosmogr. - Ανακαλύψτε περισσότερα lifestyle βίντεο.

Σας συμβαίνει συχνά να «κοντραριστείτε» μ’ ένα σκηνοθέτη;

Δεν είναι κακό να συμβεί αυτό αν υπάρχει μια διαφοροποίηση των απόψεων αλλά αν ξαφνικά υπάρχουν διαφωνίες ή θα σταματήσεις ή θα βρεις μια συμβιβαστική λύση σε κάτι που θες και εσύ και ο σκηνοθέτης. Γιατί το σίγουρο είναι ότι θα την πληρώσει το κοινό.

Σας έχει τύχει να αποχωρήσετε από κάποια συνεργασία;

Όχι αλλά έχουμε μαλώσει.

Υπάρχει κάποια δουλεία που δε θα θέλατε να είχατε κάνει;

Εγώ πιστεύω ότι τα λάθη μας είναι τα μεγαλύτερο όπλο για να προχωρήσουμε μπροστά. Δε γίνεται να προχωράς μόνο με σωστά βήματα. Τότε ο προορισμός θα είναι λάθος. Στη ζωή πηγαίνοντας μπροστά πρέπει να κοιτάς, προς τα πίσω. Τι προδιαγραφές είχες, τι στόχους είχες και μέχρι που έχεις φτάσει. Γι’ αυτό και δε πιστεύω στην επιτυχία και την αποτυχία, είναι σκαμπανεβάσματα της ζωής και δε σημαίνουν τίποτα.

Μεγάλη επιτυχία έχετε και στην τηλεόραση με την «Πολυκατοικία» , ένα σίριαλ που στηρίζεται σε ισπανικό σενάριο. Γιατί δεν έχουμε αντίστοιχα ελληνικά όπως αυτό της ομάδας του «50-50»;

Κάθε χρόνο κανένας συγγραφέας και σεναριογράφος του κόσμου, δε μπορεί να παράγει έργο. Δε γίνεται. Σενάρια υπάρχουν και μπορεί να τα ακολουθήσει κάποιος αλλά από εκεί και πέρα σαφέστατα είναι και οι συγκυρίες πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες , παραγωγοί και το κατάλληλο κανάλι για να βγει καλή μια δουλειά. Το θέμα είναι καμιά φορά δε μπορούν να συνυπάρξουν όλα μαζί.

Το «50-50» μας παρουσίασε και μια τηλεταινία πριν λίγους μήνες. Πως αισθανθήκατε που συναντηθήκατε μετά από τόσο καιρό;

Είναι συγκινητικό γιατί με τα παιδιά έχουμε δέσει υπάρχουν αναμνήσεις, είναι μια πετυχημένη σειρά και ουσιαστικά πετυχημένη σειρά. Δεν είναι εφήμερη πιστεύω ότι το «50-50», θα περάσει στις μνήμες των ανθρώπων για πολλά χρόνια όπως οι ελληνικές ταινίες. Είχε αλήθειες γι’ αυτό επιμένω σ’ αυτά τα θέματα. Ακόμα και μέσα από τις υπερβολές του, τα πράγματα και οι καταστάσεις έδιναν προτάσεις ζωής. Είδαμε γυναίκες να ξαναβρίσκουν τις παρέες τους, διαφορά ηλικίας, η οποία γκρεμίζεται αν υπάρχει το δέσιμο μεταξύ των ανθρώπων. Εγώ με την γυναίκα μου δείξαμε πως μπορεί να ανανεωθεί ένας γάμος, χωρίς να υπάρξει τρίτο πρόσωπο, είναι ουσιαστικά πράγματα που άλλαξαν την σκέψη των Ελλήνων.

Τηλεόραση βλέπετε;

Όχι, λόγω του θεάτρου.

Στα σίριαλ που συμμετέχετε και στο θέατρο παίζετε με πολλούς νέους ηθοποιούς και διδάσκετε και υποκριτική. Πως βλέπετε την νέα γενιά των συναδέλφων σας;

Η νέα γενιά πιστεύω ότι έχει υλικό αν ψαχτεί. Αν το οριοθετήσεις, γιατί πιστεύω ότι τα πράγματα είναι λίγο χύμα και πολλά παιδιά δε ξέρουν γιατί ακριβώς ασχολούνται. Υπάρχουν και παιδιά, που έχουν ψωμί αλλά δε ξέρω για πιο λόγο δεν είναι στα πράγματα. Είναι λίγα αυτά τα παιδιά, οι περισσότεροι είναι του ευκαιριακού, δε κοιτάνε το βάθος των πραγμάτων. Τους ενδιαφέρει να βλέπουν τα πράγματα επιφανειακά.

Πιστεύετε ότι έτσι είναι τα πράγματα και στο θέατρο γενικότερα; Έχουμε μια τέχνη «Φάστ- φουντ» ;

Είναι μια τέχνη «Φάστ- φουντ» , το είχα πει αυτό κάποτε με την έννοια ότι τα θέατρα ανοίγουν το ένα πίσω από το άλλο, από τη μια είναι καλό από την άλλη δε πιστεύω ότι παράγουν και πράγματα ή παράγουν πράγματα, τα οποία είναι για πολύ λίγους . Το ψάξιμο της τέχνης είναι μια πολύ ωραία ιστορία και έχει ενδιαφέρον αρκεί να υπάρχουν προτάσεις. Εγώ με τις παραστάσεις που μπλοκάρουν τον κόσμο και δεν τον πάνε μπροστά έχω πρόβλημα.

Είχατε πει κάποτε ότι θέλετε να παίξετε και ένα άλλο ρεπερτόριο και τον Κρέοντα, αν θυμάμαι καλά. Γιατί δεν σας έχουμε δει ακόμα σε κάτι τέτοιο;

Ο Παύλος Χα'ι'κάλης στο cosmo.gr 3

Ανέβηκε από cosmogr. - Ανακαλύψτε περισσότερα lifestyle βίντεο.

Τι άλλο ονειρεύεστε;

Ονειρεύομαι να μπορώ να συνεχίσω να κάνω θέατρο και τηλεόραση , όσο πιο ποιοτικά γίνεται. Ονειρεύομαι ένα καλό θέατρο, καλές παραστάσεις . Ονειρεύομαι καλούς συναδέλφους, έργα που να έχουν ένα στόχο, να έχουν να πουν κάτι στο κόσμο και ένα κοινό κατάλληλο γι’ αυτά.

Το κοινό είναι ώριμο στην Ελλάδα;

Το ώριμο κοινό είναι το 10% και λέω ένα πολύ υψηλό ποσοστό. Γενικά είμαστε μια χώρα που το 95% είναι άνθρωποι της αρπαχτής , της μίζας, του ευκαιριακού, του σεξ και της ευκολίας. Υπάρχει ένας νεοπλουτισμός, που διακατέχει τα πράγματα, το πώς θα περάσουμε καλά χορεύοντας αλλά χωρίς ουσία. Δε θέλουν να ψυχαγωγηθούν απλώς να διασκεδάσουν. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ διασκέδασης και ψυχαγωγίας και νομίζω πως μόνο ένα 5 με 10% , είναι ένας πολίτης που σκέφτεται οραματίζετε και ενδιαφέρετε για το που πάμε.

Το μεγαλύτερο ποσοστό πιστεύετε πως είναι οι νέοι; Μπορούμε να αισιοδοξούμε;

Οι παλιότερες γενιές ,και η δικιά μου φταίνε γι’ αυτό. Δηλαδή ένα παιδί 18 χρονών πέρα από το ότι έχει περάσει 12χρόνια στα σχολεία, χωρίς να έχει μάθει τίποτα. Είναι ένα παιδί κλεισμένο, ένα παιδί, που δεν έχει παίξει, δεν έχει χώρο. Έχει μάθει από την Πέμπτη δημοτικού να πηγαίνει φροντιστήριο, μαθαίνει πράγματα απλώς επιδερμικά, επιπόλαια ,μόνο και μόνο επειδή πρέπει να πάρει ένα πτυχίο και υπολογίζει στο μέσον του μπαμπά. Σε κάποια γνωριμία, που έχει ή στα λεφτά του.

Πριν μου είπατε ότι ονειρεύεστε στο θέατρο και την τηλεόραση , να κάνετε τις δουλειές που θέλετε και να έχουν ποιότητα. Δεν σας άκουσα να αναφέρεστε στο σινεμά;

Το σινεμά πιστεύω ότι είναι μια μεγάλη τηλεόραση. Έτσι λέω γιατί να κάνω σινεμά και να μην κάνω τηλεόραση; Είναι ελάχιστα τα δείγματα γραφής και το σινεμά είναι μια μεγάλη ιστορία. Θα μπορούσαμε να δούμε πολλά, αλλά δε βλέπουμε τίποτα.

Στη «Πολυκατοικία»