Καταπληκτική «Λοκαντιέρα»!

Πρόκειται για μια κωμωδία με δαιμόνια πλοκή που φτάνει συχνά στα όρια της υπερβολής. Μια κωμωδία με διαρκείς ανατροπές. Η σκηνοθεσία και η μετάφραση του Θέμη Μουμουλίδη ήταν αψεγάδιαστες. Όσο και να προσπαθήσω να βρω κάποιες ελλείψεις, ειλικρινά δεν τα καταφέρνω!

Δεν είναι άλλωστε τυχαία η πορεία του σκηνοθέτη με πάνω από 100 παραστάσεις στο ενεργητικό του και η μεγάλη του τριβή σε έργα τέτοιου ρεπερτορίου. Θεωρώ σημαντική και την εμπλοκή του στον φωτισμό της παράστασης, που έγινε σε συνεργασία με τον Νίκο Σωτηρόπουλου.

Εξαιρετική η Ρένια Λουιζίδου σ’ έναν ρόλο, που τις ταίριαζε γάντι. Αν και η ηθοποιός αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας τις τελευταίες μέρες στη σκηνή μεταμορφώθηκε και ως άριστη επαγγελματίας ανταπεξήλθε και με το παραπάνω στις απαιτήσεις της ηρωίδας, που υποδύθηκε.

Πολύ δυνατή και η χημεία της με τον Κώστα Κόκλα, με τον οποίο η μεταξύ τους συνεργασία τον τελευταίο καιρό έχει ενδιαφέρουσα αποτελέσματα αλλά και αυτός με την σειρά του ήταν πάρα πολύ καλός και είχε δομήσει τον χαρακτήρα, χωρίς υπερβολές και φαμφάρες, συχνή παγίδα που ελλοχεύει σε μια κωμωδία εποχής

Ας μην ξεχνάμε πως το θέατρο είναι συλλογική δουλειά και πως αν οι δεύτεροι ρόλοι, δεν είναι εξίσου καλά παιγμένοι, η παράσταση δεν σώζεται από κανέναν πρωταγωνιστή.

Εδώ απολαύσαμε την ευτυχή συγκυρία να δούμε έναν θίασο με «υποδειγματικές» ερμηνείες τόσο ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης, όσο και οι Τάσος Γιαννόπουλος και Άγγελος Μπούρας έπαιξαν με μια ερμηνευτική προσέγγιση απόλυτα τοποθετημένη στην εποχή και στην ιδιοσυγκρασία των χαρακτήρων.

Οι δύο κυρίες της παρέας η Μαριάνθη Φωτάκη και η Άντεια Ολυμπίου μας εντυπωσίασαν με τα φωνητικά και χορευτικά τους τερτίπια και δεν έχασαν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν πολλά από τα ταλέντα τους στην σκηνή.

Συνολικά ο θίασος ήταν μια δεμένη ομάδα, που έπαιζε γενναιόδωρα χωρίς να επισκιάζει ο ένας τον άλλον αντίθετα έδιναν την αίσθηση της αρμονικής συνεργασίας , γεγονός που γίνεται πάντα αισθητό από τον θεατή.

Αν αφαιρέσουμε μια εμφάνιση της Ρένιας Λουζίδου με το μαύρο σακάκι και το άσπρο πουκάμισο, τελείως αταίριαστα με τον χωροχρόνο της παράστασης, τα υπόλοιπα κουστούμια του Γιώργου Πάτσα είχαν μεγάλο ενδιαφέρον. Το ίδιο και το πρωτότυπο σκηνικό, που σε συνδυασμό με τους φωτισμούς εξυπηρετούσε την όλη σκηνοθετική ματιά.

Ο Κάρλο Γκολντόνι – η σημαντικότερη προσωπικότητα του ιταλικού θεάτρου και μια από τις σημαντικότερες του ευρωπαϊκού-, γράφει τη «Λοκαντιέρα» το 1750, σε μια προσπάθεια να επιβληθεί στην θεατρική πραγματικότητα της εποχής του, την ίδια χρονιά γραφεί άλλα 15 έργα! Από την αρχή της παρουσίας του στο θέατρο, ο Γκολντόνι ονειρεύεται να καταστήσει – μέσω του έργου του – το ιταλικό θέατρο ισάξιο του ευρωπαϊκού, επιχειρώντας να αναμορφώσει την παραδοσιακή ιταλική κωμωδία [commedia dell’arte]. Και το καταφέρνει.

Μια παράσταση, που δεν πρέπει να χάσετε!

Με αφορμή της παράσταση της “Λοκαντιέρας”, η “5η Εποχή” εκδίδει, για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα, τα “Απομνημονεύματα” του Γκολντόνι σε μετάφραση Παναγιώτας Πανταζή.

Η ταυτότητα της παράστασης

Απόδοση-σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης

Σκηνικό-κοστούμια: Γιώργος Πάτσας

Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου

Κινησιολογική επεξεργασία-χορογραφία: Έλενα Γεροδήμου

Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλους.

Παίζουν Ρένια Λουιζίδου, Κώστας Κόκλας,Τάσος Γιαννόπουλος, Μαριάνθη Φωτάκη, Άγγελος Μπούρας, Άντεια Ολυμπίου, Αντώνης Δημητροκάλης.

Λίγα λόγια για την υπόθεση της κωμωδίας

Η Μιραντολίνα μοναδική κληρονόμος μιας λοκάντας (πανδοχείου), καταφέρνει να διευθύνει την επιχείρησή της, με μοναδική επιτυχία. Στους χώρους της λοκάντας διαδραματίζεται η δράση της κωμωδίας. Εδώ συχνάζουν διάφοροι τύποι. Ένας Κόμης (έμπορος που έχει αγοράσει τον τίτλο του Κόμη) και ένας ξεπεσμένος-χρεοκοπημένος Μαρκήσιος διεκδικούν τον έρωτά της.

Στη λοκάντα διαμένει για λίγο και ο ιππότης Ριππαφράτα, ένας πλούσιος αγριάνθρωπος που αρνείται θανάσιμα τον έρωτα των γυναικών. Στην λοκάντα καταφτάνουν δυο θεατρίνες που υποδύονται (με την ελπίδα πως θα βρουν κάποιο θύμα, γένους αρσενικού) μια κόμισσα και μια μαρκησία.

Εξαρχής ο ιππότης διαπράττει το θανάσιμο λάθος να φέρεται με αγένεια, συχνά προσβλητικά και περιφρονητικά στην Μιραντολίνα, η οποία με την σειρά της αποφασίζει να εκδικηθεί. Στοιχηματίζει να του αποδείξει πως κάθε γυναίκα μπορεί να διεκδικήσει με επιτυχία την ερωτική προσοχή όποιου αρσενικού επιθυμεί. Αρκεί να το θέλει…

Παράλληλα η «5η Εποχή», με αφορμή την παράσταση, εκδίδει για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα τα «Απομνημονεύματα» του Κάρλο Γκολντόνι σε μετάφραση Παναγιώτας Πανταζή, ένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά κείμενα του 18ου αιώνα.

Περιοδεία

Τε 21 Ιουλιου Πετρουπολη

Πε 22 Ιουλιου Ηλιουπολη

Πα 23 Ιουλιου Λαυριο

Κυ 25ιουλιου Ρεθυμνο

Δε 26 Ιουλιου Ρεθυμνο

Τρ 27 Ιουλιου Ηρακλειο

Τε 28 Ιουλιου Ηρακλειο

Πα 30 Ιουλιου Ιεραπετρα

Σα 31 Ιουλιου Αγ. Νικολαος

Κυ 1 Αυγουστου Σητεια

Δε 2 Αυγουστου Χανια