9 χρόνια χωρίς τον Joe Strummer

22 Δεκεμβρίου 2002 και το νήμα της ζωής του κόβεται απότομα και πρόωρα (μόλις 50 χρόνων) από καρδιακό πρόβλημα που δεν γνώριζε. Η είδηση πάγωσε όλο τον κόσμο της μουσικής. Λίγες μέρες πριν έδινε φιλανθρωπική συναυλία για Βρετανούς πυροσβέστες απεργούς με τη τελευταία του μπάντα, τους Mescaleros. Έτσι ήταν ο Strummer, δεν πρόδωσε ποτέ τις αρχές του. Punk rock γεννήθηκε και έτσι πέθανε. Ο Strummer δεν θα διαφήμιζε ποτέ βούτυρα όπως έκανε Johnny Rotten των Sex Pistols. Ο Strummer δεν το έπαιξε ποτέ πλούσιος όπως έκαναν τόσοι και τόσοι που κάποια στιγμή της ζωής τους εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους για τον ήλιο και την γκλαμουριά της Καλιφόρνια.

Μια φορά πήγε να κάνει μεγάλη κομπίνα και αυτός τους τρέλανε όλους. Το 1982 ο μάνατζερ των Clash, τον πείθει να το παίξει εξαφανισμένος ώστε να γίνει ντόρος και να πουλήσει κάτι παραπάνω η σκοτσέζικη περιοδεία τους. Μόνο που αυτός αποφάσισε να εξαφανιστεί στη πραγματικότητα. Πήγε στη Γαλλία και για μερικές μέρες κανένας δεν είχε ιδέα που ήταν ή τι έκανε.

Και να σκεφτεί κανείς πως ούτε γεννήθηκε φτωχός, ούτε μεγάλωσε σε κακόφημες γειτονιές. Ο πατέρας του ήταν διπλωμάτης και αυτός πήγε εσώκλειστος σε καλό λονδρέζικο σχολείο. Πολύ αργότερα θα δηλώσει: «Έμεινα μόνος μου σε ένα σχολείο όπου χοντροί πλούσιοι έστελναν τα χοντρά πλούσια παιδιά τους». 

Η ιστορία του με τους Clash αρχίζει το 1976 όταν γνωριζεται με τον Mick Jones. Το punk είχε ήδη του Sex Pistols αλλά απέκτησε αληθινό νόημα μόλις κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο των Clash. Ναι, το punk rock μπορεί να είναι και καλλιεργημένο. Μπορεί να μην μιλάει μόνο για αναρχία. Μπορεί να ξέρει και μουσική.

Εδώ, αφού μιλάμε για τους Sex Pistols, αξίζει να σημειώσουμε πως οι Clash πριν ακόμα κυκλοφορήσουν δίσκο τους είχαν ακολουθήσει σε περιοδεία ως support. Η πλάκα είναι πως ένα χρόνο πριν, οι Pistols ήταν αυτοί που άνοιγαν συναυλίες των 101’s, της πρώην μπάντας του Strummer.

Είπαμε όμως, ναι εντάξει, σοφιστικέ οι Clash αλλά παρέμεναν κωλόπαιδα. Οι συναυλίες τους ήταν πάντα εκρηκτικές (στην ιστορία έχει μείνει ένα live τους στην Γερμανία όπου λίγο έλειψε ο Strummer να σκοτώσει ένα θεατή, διαλύοντας τι κιθάρα στο κεφάλι του) ενώ οι καυγάδες τους ιστορικοί. Το 1983 έρχεται το οριστικό ρήγμα στις σχέσεις του με τον Mick Jones και ο τελευταίος αποχαιρετά τη μπάντα. Οι Clash ρίχνουν αυλαία το 1985 ύστερα από ένα απογοητευτικό δίσκο που ήδη είναι σαν να μην γράφτηκε ποτέ.

Τα επόμενα χρόνια και μέχρι το θάνατο του, έκανε πολλά πράγματα χωρίς όμως να στεριώσει κάπου. Έπαιξε μικρούς ρόλους σε ταινίες, έγραψε πολλά soundtrack, συνεργάστηκε και περιόδευσε με τους Pogues, έγινε ραδιοφωνικός παραγωγός. Τρία χρόνια πριν το θάνατο του επέστρεψε στη δισκογραφία με τους Mescaleros και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο.

Απέκτησε δύο κόρες ενώ στα νιάτα του έκανε και λευκό γάμο από τον οποίο δεν κατάφερε να απεμπλακεί ποτέ. Γι αυτό άλλωστε δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.

Το 1978 κυκλοφορεί το τραγούδι, (White Man) In Hammersmith Palais. Παραθέτω μερικούς από τους στίχους του.

White youth, black youth

Better find another solution

Why not phone up Robin Hood

And ask him for some wealth distribution



Punk rockers in the UK

They won't notice anyway

They're all too busy fighting

For a good place under the lighting



The new groups are not concerned

With what there is to be learned

They got Burton suits, ha you think it's funny

Turning rebellion into money.

Αυτός ήταν ο Joe Strummer.