Σε ποιους τα «χώνει» ο Morrissey;

Στον Geoff Travis (στο «Frankly Mr. Shankly»)

Είναι ο πρώην «προϊστάμενος» του, ο ιδρυτής κι ιδιοκτήτης της δισκογραφικής των Smiths, της Rough Trade, με την οποία «χώρισαν» επεισοδιακά το 1986.

Frankly, Mr. Shankly, this position I've held

It pays my way and it corrodes my soul

Oh, I didn't realise that you wrote poetry

I didn't realise you wrote such bloody awful poetry, Mr. Shankly

Frankly, Mr. Shankly, since you ask

You are a flatulent pain in the arse

I do not mean to be so rude

Still, I must speak frankly, Mr. Shankly

Σε όλη τη μουσική βιομηχανία (στο «Paint a Vulgar Picture»)

Εξαρχής αντίθετος με τις γλοιώδεις πρακτικές της βρετανικής μουσικής βιομηχανίας, ο Moz το 1988, στο κύκνειο άσμα της μπάντας, βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία να ξεσπαθώσει εναντίον της.

At the record company meeting

On their hands - a dead star

And oh, the plans they weave

And oh, the sickening greed

At the record company party

On their hands - a dead star

The sycophantic slags all say :

"I knew him first, and I knew him well"

Re-issue ! Re-package ! Re-package !

Re-evaluate the songs

Double-pack with a photograph

Extra Track (and a tacky badge)

BPI, MTV, BBC

"Please them ! Please them !"

(sadly this was your life)

Best of ! Most of !

Satiate the need

Slip them into different sleeves !

Buy both, and feel deceived

At the record company meeting

On their hands - at last ! - a dead star !

But they can never taint you in my eyes

No, they can never touch you now

No, they cannot hurt you, my darling

They cannot touch you now

But me and my 'true love'

Will never meet again

Στη Βασίλισσα της Αγγλίας (στο «Queen is Dead»)

Λογικό κι αναμενόμενο, από έναν σφοδρό πολέμιο του θεσμού της μοναρχίας κι ειδικά του ανώτατου άρχοντα του. Λίγο πριν, έχει αποκαλέσει τον πρίγκιπα Κάρολο, μέσες άκρες, «κρυφοαδελφή».

So, I broke into the palace

With a sponge and a rusty spanner

She said : "Eh, I know you, and you cannot sing"

I said : "That's nothing - you should hear me play piano"

We can go for a walk where it's quiet and dry

And talk about precious things

But when you're tied to your Mother's apron

No-one talks about castration

The Smiths -The Queen Is Dead....

Στη Margaret Thatcher (στο «Margaret on the Guillotine»)

Άκρως καταγγελτικός και κυνικός, εύχεται ευθέως στην τότε πρωθυπουργό της χώρας του να «πεθάνει». Σκέψου τι θα γινόταν στην Ελλάδα αν κάποιος μουσικός έγραφε κάτι ανάλογο.

The kind people

have a wonderful dream

Margaret on the guillotine

because people like you

make me feel so tired

when will you die?

because people like you

make me feel so old inside

please die

Στο σχολείο του, το St Mary Secondary Modern School (στο «Headmaster Ritual»)

Ο Moz ποτέ του δεν έκρυψε πως είχε δύσκολα παιδικά χρόνια, ειδικά στο σχολείο, όπου η παροιμιώδης του δυσανεξία να ταιριάξει στον κοινωνικό περίγυρο, τον έφερνε συχνά σε ρήξη όχι μόνο με τους συμμαθητές, αλλά και με τους καθηγητές του.

Belligerent ghouls

run Manchester schools

spineless swines

cemented mines

Sir leads the troops

jealous of youth

same old suit since 1962

he does the military two-step

down the nape of my neck

I wanna go home

I don't want to stay

give up education

is a bad mistake

The Smiths - Live Madrid, Espagne - Headmaster Ritual

Στον Mike Joyce (στο «Sorrow Will Come in the End»)

Ο ντραμερ των Smiths, με τους δικηγόρους του οποίου βρέθηκε από το 1988 και μετά σε ανοιχτή δικαστική διαμάχη. Έχουν να μιλήσουν από τότε.

Lawyer ...liar

You pleaded and squealed

And you think you've won

But Sorrow will come

To you in the end

And as sure as my words are pure

I praise the day that brings you pain

Q.C.'s obsessed with sleaze

Frantic for Fame

They're all on the game

They just use a different name

You lied

And you were believed

By a J.P. senile and vile

Στον Andy Rourke (στο «You Know I Couldn’t Last»)

Ο, εξαρτημένος απ’ την ηρωίνη, μπασίστας της μπάντας, τον οποίο έδιωξε ο ίδιος (όπως λέει ο αστικός μύθος, με ένα σημείωμα που άφησε ο Moz στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου του Andy), σηματοδοτώντας την διάλυση των Smiths.

The whispering, may hurt you, but the printed word might kill you So don't let the blue, the blue eyes fool you

They're just gelignite, loaded and aiming right between your eyes

CDs and T-shirts, promos, God knows, you know I couldn't last, The teenagers, who love you, they will wake up, yawn and kill you

There's a cash register ringing and

It weighs so heavy on my back, someone please take me home

The critics who, can't break you

They somehow help to make you

The critics who, can't break you, unwittingly they make youSo don't let the good days, of the gold discs, creep up and mug you

With evil legal eagles, you know I couldn't last, accountants rampant, you know

I couldn't last

Then in the end, your royalties bring you luxuries, your royalties bring youluxuries

Στους αστυνομικούς (στο «How Could Anybody Know How I Feel?»)

Έχει εδώ και πολλά χρόνια, «θέμα» με τους κατά τόπους μπάτσους, τους οποίους, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, βρίζει με τα χειρότερα λόγια. Ειδικά με τους αμερικανούς μπασκίνες, ο Moz έχει καταντήσει πλέον γραφικός (χωρίς να έχει άδικο...).

So how can anybody possibly think they know how I feel,

And as for you in your uniform, Your smelly uniform, and so you think you can be rude to me

But even I, As sick as I am, I would never be you

Even I, As sick as I am, I would never be you

Even I, Sick and depraved, A traveller to the grave

I would never be you

Στον George W. Bush (στο «America is Not the World»)

Σύμφωνοι, εδώ και πολλά χρόνια ο πρώην Πλανητάρχης, αποτελεί έναν πολύ εύκολο, λόγω απροκάλυπτης βλακείας του, στόχο. Αλλά ο Moz ποτέ του δεν ξεπέρασε το γεγονός πως σε αυτόν τον άνθρωπο οφείλονται τα μισά απ’ τα δεινά του πλανήτη, τουλάχιστον τα τελευταία δέκα χρόνια.

America your head's too big, Because America, Your belly is too big. And I love you, I just wish you'd stay where you belong

In America, The land of the free, they said, And of opportunity, In a just and a truthful way.

But where the president, is never black, female or gay, and until that day,

you've got nothing to say to me, to help me believe

Hey you, you big fat pig, you fat pig, you fat pig

Steely blue eyes with no love in them, scan the World,

And a humourless smile, with no warmth within, greets the world.

And I, I have got nothing, to offer you