Τον παρατηρώ πριν ακόμα ανέβει στη σκηνή γιατί τυχαίνει να κάθομαι σε απόσταση αναπνοής από το τραπέζι του. Φαίνεται σοβαρός. Σα να περιμένει υπομονετικά να αρχίσει και να τελειώσει ένα πρόγραμμα ρουτίνας. Στο ίδιο τραπέζι και ο Fred Ross φανερά ευδιάθετος. Η εικόνα του Pee Wee Ellis θα αλλάξει άρδην επι σκηνής μιας και εκεί θα φανεί η χαλαρότερη πλευρά του μέσα από την επικοινωνία του με το κοινό αλλά και με τα πειράγματα και τα αστεία πoυ ανταλάσσει με τον Fred Ross.
Στο μουσικό κομμάτι και με την συνοδεία των υπολοίπων μελών του του Pee Wee Ellis ακούμε συνθέσεις που έπαιζαν ανάμεσα στην soul την funk και την Jazz ενω με την βοήθεια του Fred Ross θυμόμαστε τa Cold Sweat, Just the two of us, Grandma’s hands κ.α.
Πολύ όμορφη βαθιά και μελωδική η φωνή του Fred Ross, καταπληκτικά τα σολαρίσματα του μπασίστα και του κιθαρίστα, Julian Crampton και Tony Remy αντίστοιχα. Για την παικτική δεξιοτεχνία του Pee Wee Ellis στο σαξόφωνο τα λόγια φυσικά περιττεύουν. Στο encore τραγουδάμε και χορεύουμε όλοι μαζί το I feel good και κάπως έτσι κλείνει η βραδιά παρά τις προτροπές όλων για λίγο ακόμα.
Το Pee Wee Ellis Assembly και τον Fred Ross μπορείτε να δείτε στο Half Note μέχρι και τις 26/11 ενώ αν αισθάνεστε ιδιαίτερα τυχεροί μπορείτε να συμμετάσχετε στο διαγωνισμό του cosmo.
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ: