Amy Winehouse: Για τα σίδερα (της φυλακής ή σκέτα)

Δεν έχει κλείσει τα 27 της κι έχει βάλει ήδη υποψηφιότητα για τον τίτλο της «Μις Αδύνατο Να Τη Βγάλει Καθαρή Μέχρι Το 2012». Λίγο η δια(σ)τροφική της εμμονή με την κοκαΐνη, το κρακ (κοκαΐνη που καπνίζεται), την ηρωίνη και τις λοιπές ουσίες, λίγο η παροιμιώδης της ικανότητα να μπλέκεται σε καταστάσεις αστυνομικού ψυχοδράματος, λίγο οι ζωντανές «μη-εμφανίσεις» της (την περισσότερη ώρα στέκεται απλά με το βλέμμα του ροφού πάνω στη σκηνή κοιτώντας το άπειρο και ψελλίζοντας κάτι ασυναρτησίες), ε, δεν θέλει και πολύ για να εξοκείλει στην σκοτεινή πλευρά της ύπαρξής της.

Amy Winehouse - Back To Black

Κι όμως οι οιωνοί για την Amy Winehouse, κόρη των φτωχών εβραίων από το Σάουθγκεϊτ του Λονδίνου ήταν εξαρχής λαμπεροί σαν καλοκαιρινό απόγευμα: οι γονείς της, ερασιτέχνες μουσικοί της τζαζ, την ενθάρρυναν να φτιάξει το πρώτο της ραπ συγκρότημα το 1993, όταν η μικρή ήταν μόλις δέκα ετών, ενώ από την ηλικία των 16 άρχισε να τραγουδάει επαγγελματικά σε μικρά στέκια του βόρειου Λονδίνου.

Το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο «Frank» που κυκλοφόρησε το 2003, παρότι πέρασε απαρατήρητο εδώ στην Ελλάδα, κέρδισε το σημαντικό βρετανικό μουσικό βραβείο Αιβορ Νοβέλο για το τραγούδι «Stronger Τhan Me». Το 2006 όμως, που έσκασε σαν βόμβα το άλμπουμ «Back In Black», η Αmy αφήνιασε σαν άλογο κούρσας που δεν του δίνουν σανό και ενέσεις κρεατίνης: βγάζοντας από μέσα της τον Μίστερ Χάιντ, κι αφήνοντας πίσω στο σπίτι τον δόκτωρ Τζέκιλ εαυτό της να πλένει τα πιάτα, επιδόθηκε σε πάσης φύσεως πρωινές και νυχτερινές κραιπάλες κι ατασθαλίες, καταφέρνοντας να γίνει εν μια νυκτί η επίσημη αγαπημένη των άγγλων παπαράτσι και η Οσία των απανταχού βρετανικών ταμπλόιντ. Διέθετε, άλλωστε, και μια αξιομνημόνευτη εξωτερική εμφάνιση: μαλλί-σφηκοφωλιά αλα-‘60s, κακά απλωμένο μέικαπ στα χείλη της, πίσω από τα οποία κρυβόταν μια οδοντοστοιχία τόσο άσχημη που την καθιστούσε τη χαρά του ορθοδοντικού, eyeliner-σιδηρόδρομο και υπερμεγέθη τατουάζ να καλύπτουν όλο της το σώμα.

AMY_WINEHOUSE Rehab

Όσα πρόκειται να ζήσουμε εμείς σε μια ολόκληρη ζωή, τα έχει βιώσει η Amy από το 2006 μέχρι σήμερα. Μέσα στο 2007 το όνομα «Winehouse» γκουγκλαριζόταν κατά μέσο όρο κάθε δέκα δευτερόλεπτα σε κάποιο κομπιούτερ ανά την υφήλιο. Όλα πήγαιναν πρίμα στην επαγγελματική της ζωή και στα διαλείμματα από τα διάφορα σνιφαρίσματά της κέρδιζε κι από ένα νέο βραβείο: είτε ένα Brit Award στην κατηγορία της καλύτερης γυναίκας καλλιτέχνιδας, είτε μια τριάδα βραβεία MTV για καλύτερο άλμπουμ, βιντεοκλίπ και τραγούδι, είτε ένα από τα βραβεία World Music Awards για τη γυναίκα με τις περισσότερες πωλήσεις για το 2007.

Η τρικυμία της προσωπικής ζωής κάποιου όμως είναι πάντα πολύ πιο γοητευτική για κάποιον που βρίσκεται «στην απ’ έξω», παρά οι προσωπικοί του θρίαμβοι. Εμείς οι άνθρωποι, ως γνωστόν, χαιρόμαστε πιο πολύ με τις συμφορές, παρά με τις ευτυχισμένες πτυχές της ζωής των γύρω μας. Σύντομα άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια όλες οι πικάντικες λεπτομέρειες του προσωπικού της saga με τις ουσίες: στις 8 Αυγούστου του 2006 κατέρρευσε ύστερα από υπερβολική δόση ηρωίνης και χρειάστηκε μια ένεση αδρεναλίνης σαν αυτή που έκανε ο Τζον Τραβόλτα στην Ούμα Θέρμαν στο «Pulp Fiction» για να έρθει στα ίσια της. Τις επόμενες μέρες τις πέρασε κλειδωμένη σε κεντρικό ξενοδοχείο του Λονδίνου ενώ αναγκάστηκε να αναβάλει την εμφάνισή της στο Όσλο. Βάλτε δίπλα σε αυτά και τα προβλήματα βουλιμίας που την ταλαιπωρούν από μικρή καθώς και τον εθισμό της στο αλκοόλ κι έχετε μια εξίσωση που οδηγεί αλέ στην κόλαση, χωρίς δυνατότητα ρετούρ.

Amy Winehouse - Stronger Than Me

Κι όμως, για ένα πράγμα δεν μπορεί κανείς να την κατηγορήσει: ότι δεν έχει απόλυτη επίγνωση της αυτοκαταστροφικής της μανίας. Καθ’ όλη τη διάρκεια του άλμπουμ της μας προειδοποιεί «I’m Νo Good», όπως είναι κι ο τίτλος ενός από τα τραγούδια της. Κοινώς, «είμαι σκάρτη και μακριά από μένα, για να μην σε πάρω μαζί μου στο γκρεμό». Πολύ ευγενικό εκ μέρους της.

Εντωμεταξύ, όλα τα κοντινά της πρόσωπα έχουν φρίξει από τις αντιδράσεις της: ο ψυχίατρος της δηλώνει στην εφημερίδα Sun ότι η ασθενής του πάσχει από σχιζοειδή διαταραχή και ο δύστυχος πατέρας της παραδέχεται ότι «είναι ολοφάνερο ότι η Amy έχει κάποια προβλήματα με την εικόνα της. Φαίνεται σα να μισεί τον εαυτό της. Πρόσφατα κοιτάγαμε μαζί κάποιες φωτογραφίες της που τραβήχτηκαν πριν πέντε χρόνια, όταν ακόμα είχε καμπύλες και μου είπε "φαινόμουν πραγματικά ευτυχισμένη τότε"».

Amy Winehouse - You Know I'm No Good(1)

Ντίβα και σκληρό αντράκι μαζί, διαθέτει μια φωνή από αυτές που μόλις την ακούς, σου σφηνώνεται στο θυμικό του εγκεφάλου σου και αρνείται πεισματικά να το αποχωριστεί. Η Amy είναι μια πρωθιέρεια της σύγχρονης soul μουσικής που απέχει παρασάγγες από τις υπόλοιπες συναδέλφους της, καθώς δεν είναι ούτε τόσο γλυκερή όσο η Τζος Στόουν, ούτε τόσο μπλαζέ όσο η Νόρα Τζόουνς, ούτε τόσο σεμνότυφα ξενέρωτη όσο η Μαντλέν Πειρού. Διαθέτει όμως τον «μαύρο» αισθησιασμό της Μέισι Γκρέι και τον τσαμπουκά της… Καίτης Γκρέι. Και, στο κάτω κάτω, η soul μουσική, ως απευθείας απόγονος των blues, έχει αυτό ακριβώς το στοιχείο που η Amy βάζει μέσα στα τραγούδια της: τον πόνο για τα πάσης φύσεως δεινά που την έχουν βρει, που σε συνδυασμό με μια επιβλητική φωνή, μια αξέχαστη (καίτοι κακή) εξωτερική εμφάνιση και μια δυναμική σκηνική παρουσία την καθιστούν αυτοστιγμεί κλασική.

Η συμπεριφορά της στις ζωντανές της εμφανίσεις ξεκινάει από αντισυμβατική και φτάνει μέχρι τις παρυφές του politically incorrect, διανθίζοντάς την με μπόλικα «fuck, fuck, fuck» και ατάκες του στυλ «what kind of fuckery is this?».

Amy Winehouse - Tears Dry On Their Own

Υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν στο χαρακτήρα τους ένα πλεονέκτημα τόσο ευεργετικό που καταντάει η καταστροφή τους: σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία εντάσσεται η βρομόστομη Ειμι, μια γυναίκα με μια προσωπικότητα τόσο δυνατή που θα γίνει κάποια στιγμή ο προσωπικός της κόλαφος.

Γιατί, είναι μεν αφροδισιακό για τον ψυχισμό ενός άντρα να έχει δίπλα του μια γυναίκα με την ανεξαρτησία της («I am my own man», όπως έχει ισχυριστεί η ίδια), αλλά από την άλλη, ποιος θα τολμούσε να της πάει κόντρα και να της πει «πρόσεχε, γιατί έχεις πάρει τον κατήφορο;». Στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα εισέπραττε ένα μεγαλοπρεπές «fuck off» (με λονδρέζικη cockney προφορά κιόλας, απ’ αυτές που χρειάζονται υπότιτλους από κάτω για να καταλάβεις τι σου είπε), ενώ στην χειρότερη των περιπτώσεων μια σειρά από τη νέα κολεξιόν πιάτων της Βέρα Γουάνγκ στο κεφάλι.

Amy Winehouse - In My Bed

Η 26χρονη Amy ζει το δικό της παραμύθι μέσα το «sex and drugs and rock n roll» περιβάλλον που γαλουχήθηκε. Το ποτό, τα ναρκωτικά και το –συνήθως, κακό- σεξ αποτελούν άλλωστε και την στιχουργική πλατφόρμα σχεδόν όλων της των κομματιών. Η κοπέλα αυτή έχει ταλέντο, αυτό είναι κάτι που δεν το αμφισβητεί κανείς. Όταν τον Αύγουστο του 2006 κοίταξε το θάνατο κατάματα, έσπευσε κατόπιν να δηλώσει στην εφημερίδα News Of The World «δεν θέλω να νοιώσω έτσι ποτέ ξανά. Ήταν μία από τις πιο τρομακτικές στιγμές στη ζωή μου. Φοβήθηκα πολύ για τη ζωή μου και ξέρω πως πολλά πρέπει ν’ αλλάξουν», πιστεύεις πως έβαλε επιτέλους μυαλό. Ή μήπως όχι; Κυριακή κοντή γιορτή…

Amy Winehouse - Love Is A Losing Game