Nίκος Περάκης: "H κρίση άρχισε νωρίς"

Του Θοδωρή Δημητρόπουλου

Όταν βέβαια χαρακτηρίσαμε τη "Λούφα" franchise, o Περάκης μας διόρθωσε: "To franchise μου θυμίζει ταχυφαγείο," είπε. Ουπς. "Θα το έλεγα sequel με όλη την σημασία του όρου, αφού πρόκειται για την συνέχεια των 'Σειρήνων στο Αιγαίο'," διευκρίνησε ο σκηνοθέτης. Σε αυτή λοιπόν την απευθείας συνέχεια, έχουν περάσει λίγα χρόνια από το θερμό επεισόδιο της Πίττας, και η ομάδα που γνωρίσαμε πιάνει πλέον στεριά. Ησυχία, όπως σωστά υποθέτεις, δε βρίσκει όμως. 

Με αφορμή την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ταινίας μες στο κατακαλόκαιρο, κλέψαμε λίγο χρόνο από τον Νίκο Περάκη ώστε να τον ρωτήσουμε για την ταινία, για την Αθήνα, και φυσικά για τις συνθήκες που επικρατούν γύρω μας. 

Πώς διαφέρει η νέα ταινία σε σχέση με την προηγούμενη;

Συναντάμε τους ήρωες 8 χρόνια μετά και, όπως ήταν αναπόφευκτο, έχουν όλοι απολυθεί από τον στρατό. Ακόμη κι ο 5ετούς υποχρέωσης Χάμπο κι ο Survivor, που περίμενε να του πέψουν τ'απολυτήριό στην Πίττα. 

Επιστρέφουν πολλοί ίδιοι συντελεστές, το κλίμα στα γυρίσματα πρέπει να ήταν πολύ ευχάριστο.

Θα ήταν πολύ ευχάριστο, αν δεν γυρίζαμε στην άσφαλτο με 39 βαθμούς στην σκιά

και σε εσωτερικούς χώρους με 43 βαθμούς. 

Υπάρχει κάποιο περιστατικό που θυμάστε έντονα;

Θυμάμαι περαστικούς που μας ζητούσαν να τους προσλάβουμε στο κεμπαμπάδικο

SEVDALI που στήναμε για ντεκόρ της ταινίας στην Ομόνοια. 

Έχουν αλλάξει οι πηγές έμπνευσης από ταινία σε ταινία;

Πηγή έμπνευσης είναι ακόμη μια φορά η ελληνική κοινωνία και μερικά κοινωνικά φαινόμενα που ξεπερνούν κάθε σεναριακή φαντασία. 

Την ζείτε πολύ την Αθήνα, πώς πιστεύετε ότι έχει αλλάξει τη ζωή στην πόλη η κρίση;

Στου Ψυρρή που κάθομαι, η κρίση άρχισε πολύ πιο νωρίς. Όταν κατέρρευσε η ευφορία των Ολυμπιακών Αγώνων και έσκασε η φούσκα των νυχτομάγαζων. Την κρίση την ένιωσα στο πετσί μου στην διάρκεια των γυρισμάτων, σαν καχυποψία ή απροθυμία ή παραλυσία... 

Το "Bios + Πολιτεία" είναι μια από τις ταινίες σας που παραμένει δραματικά επίκαιρη. Τους σημερινούς αγανακτισμένους πώς τους αντιμετωπίζετε;

Mε αγανάκτηση. Δεν έχω καταλάβει γιατί περίμεναν τόσα χρόνια για ν'αγανακτήσουν. Εγώ αγανάκτησα το '86 κι έφυγα από την Ελλάδα για ένα χρόνο. Τότε έγραψα το σενάριο του "Βίου", μέσα στα τροπικά δάση της Ταϊλάνδης και πέρασα όλη την αγανάκτησή μου στον Καραμάνο, τον τρομοκράτη δημόσιο υπάλληλο. 

Κοιτώντας πίσω στην καριέρα σας, ξεχωρίζετε κάποια περίοδο της φιλμογραφίας σας;

Βλέπω μόνο μια ατέλειωτη περίοδο ταλαιπωρίας. 

Φανταστήκατε ποτέ όταν γυρίζατε την πρώτη ταινία ότι η "Λούφα" θα γιγαντωνόταν κατά τέτοιο τρόπο;

Όχι, βέβαια. Ακολούθησα τότε την συμβουλή του φίλου και συναδέλφου στο στρατό Γιώργου Πανουσόπουλου, να γυρίσω μια πολύ προσωπική ταινία με τα βιώματά μας στον στρατό. Συχνά αναρωτιόμασταν ποιόν ενδιαφέρουν οι ατσιγαριές και οι 48ωρες των φαντάρων... 

Θα επιστρέψετε και για άλλη συνέχεια της "Λούφας";

Με την επόμενη δικτατορία. 

*Η ταινία "Λούφα και Παραλλαγή: Σειρήνες στη Στεριά" ολοκλήρωσε γυρίσματα και βγαίνει στις αίθουσες στις 27 Οκτωβρίου από την Odeon.