OscarWatch: Τι τις θέλουμε τις Χρυσές Σφαίρες;

Οι Χρυσές Σφαίρες είναι ένα πολύ διασκεδαστικό πανηγύρι όπου λαμπεροί, συχνά μεθυσμένοι σταρ κάθονται σε διπλανά τραπέζια και περνάνε όμορφα την ώρα που ο Ricky Gervais στο πόντιουμ κάνει βιτριολικά αστεία που όλο ενοχλούν, αλλά όλο τον φέρνουν πίσω για να ξαναπαρουσιάσει. Η συνταγή είναι ιδανική, με μία μικρή υποσημείωση: Οι Χρυσές Σφαίρες δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία.

Θα μου πεις, το βραβείο από μόνο του έχει σημασία, αλλά το συγκεκριμένο ως θεσμός υπάρχει εκεί απλά για την τηλεθέαση. Δεν ξέρουμε ποιοι άνθρωποι ψηφίζουν για αυτά τα βραβεία, και ούτε ποιο είναι το κριτήριό τους. Ή μάλλον, αυτό το υποπτευόμαστε: Οι υποψηφιότητες κάθε χρόνο είναι μια άχαρη συλλογή από πρώιμα Οσκαρικά φαβορί και ταινίες μέτριες που όμως θα φέρουν στα τραπέζια (που λέγαμε παραπάνω) μερικούς από τους σταρ που λείπουν από το παζλ.

Στα χρονικά ας πούμε θα μείνει η περσινή πολλαπλή υποψηφιότητα του “Τουρίστα” (μιας κάκιστης ταινίας που κανείς εκ των συντελεστών της δε φάνηκε καν να εκτιμά ιδιαίτερα) απλώς και μόνο επειδή αυτό σήμαινε πως ο Johnny Depp και η Angelina Jolie θα μας έκαναν την τιμή. Ο Ricky Gervais το υπογράμμισε το θέμα (τι υπογράμμισε δηλαδή, highlight με φωσφοριζέ μαρκαδόρο το έκανε) λέγοντας εν είδη χιούμορ αυτά ακριβώς που λέμε κι εμείς παραπάνω. Κάποιοι γέλασαν, κάποιοι πειράχτηκαν, αλλά τι σημασία έχει; Και φέτος όλοι πάλι εκεί θα είναι!

 

Δεν υπερβάλλω: Μιας και φέτος δεν είχαν κάποια ‘μεγάλη’ ερμηνεία της Jolie να προτείνουν, στην κατηγορία για το Καλύτερο Ξενόγλωσσο οι αθεόφοβοι χρυσοσφαιρίτες πρότειναν το “In the Land of Blood and Honey”, δράμα για τον πόλεμο στη Βοσνία σκηνοθεσίας Jolie (!), η οποία στην Αμερική βγαίνει... μέσα Φλεβάρη. Τι με ρωτάς αν το είδαν; Εσύ τι νομίζεις; Η Angelina να είναι εκεί και τα άλλα τα βρίσκουμε.

(Μπορεί κανείς να αναπτύξει το επιχείρημα πως όλοι οι θεσμοί λειτουργούν εξίσου κυνικά, αλλά θα διαφωνούσα. Κυνικά ναι. Εξίσου, όχι.)

Αντί να λάβουμε λοιπόν σοβαρά υπόψη μας τις Χρυσές Σφαίρες, που απλά προτείνουν ‘ό,τι συζητιέται’ συν μια ταινία τύπου “Αι Ειδοί του Μαρτίου” (γιατί απλά έχει Τόσο Μα Τόσο Οσκαρικό Σταρ-Καστ), θα μιλήσουμε λίγο για τις υποψηφιότητες των Βραβείων SAG, του σωματείου των ηθοποιών δηλαδή.

Δεν είναι όλοι οι ηθοποιοί μέλη της Ακαδημίας προφανώς, και δεν είναι όλα τα μέλη της Ακαδημίας ηθοποιοί. Αλλά από όλα τα σώματα ψηφοφόρων του Hollywood, εκείνο των ηθοποιών έχει τη μεγαλύτερη τομή με την Ακαδημία των Όσκαρ. Κοινώς, αν κάτι σαρώσει στα SAG, να ξέρεις πως θα έχει δεδομένα μεγάλο ρεύμα και στα Όσκαρ.

Διόλου τυχαία, δεν έχει υπάρξει Καλύτερη Ταινία στα Όσκαρ τα τελευταία 15 χρόνια που να μην έχει έστω προταθεί για Καλύτερο Καστ στα SAG. Οι υποψηφιότητες για το φετινό καλύτερο καστ λοιπόν είναι:

“The Artist”

“Φιλενάδες"

“Οι Απόγονοι”

“Υπηρέτριες"

“Μεσάνυχτα στο Παρίσι”

Να πούμε αρχικά πως η υποψηφιότητα για τις “Φιλενάδες” μας χαροποιεί απόλυτα. Είναι η καλύτερη κωμωδία της χρονιάς, με την φοβερά αστεία και ταλαντούχα Kristen Wiig να γράφει και να παίζει και να τα κάνει όλα τέλεια. Γράφαμε την προηγούμενη βδομάδα πως η ταινία έχει ανοδική πορεία, με γκρουπ κριτικών να την αναγνωρίζουν. Η υποψηφιότητα στο σωματείο των σεναριογράφων είναι κάπως δεδομένη πλέον, αλλά με τέτοια αναγνώριση κι από τους ηθοποιούς έρχεται να σφραγιστεί η παρουσία της ως δυνατός παράγοντας. (Παίζει πολύ και στις Χρυσές Σφαίρες.) Φυσικά είναι κωμωδία: Δε θα κερδίσει ποτέ το μεγάλο βραβείο, πιθανώς να μην προταθεί καν κιόλας αν και ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά η υποψηφιότητα στο Σενάριο μοιάζει όλο και πιο πιθανή, όπως κι εκείνη της Melissa McCarthy στον Β’ Γυναικείο Ρόλο.

Τις υπόλοιπες 4 ταινίες τις είχαμε ούτως ή άλλως σημειωμένες στα φαβορί. Η αναγνώρισή τους εδώ δεν αποτελεί είδηση. Αυτό που όμως αποτελεί, είναι ο πλήρης αποκλεισμός του “Hugo”. Η ταινία του Scorsese είναι μια μεγάλη, εντυπωσιακή παραγωγή (λένε από Αμερική) που πάντα θα είχε το βασικό πρόβλημα: Θα την στηρίξουν οι ηθοποιοί; Ακόμα και το θωρηκτό “Avatar” του James Cameron ηττήθηκε παντού από το “Hurt Locker” πριν λίγα χρόνια επειδή δεν το στήριξαν οι ηθοποιοί. Ο αποκλεισμός του “Hugo” εδώ πιθανώς να σηματοδοτεί κάτι παρόμοιο.

 

Στις υπόλοιπες κατηγορίες των SAG αξιοσημείωτες υποψηφιότητες ή παραλείψεις είναι οι εξής:

> Michael Fassbender (για το “Shame”) και Gary Oldman (για το “Και ο Κλήρος Έπεσε στον Σμάιλι”) απουσιάζουν από τον Α’ Ανδρικό, κάτι που κάπως πληγώνει τις καμπάνιες τους. Όσο προχωράμε μοιάζει η κούρσα αυτή να είναι για δύο, δηλαδή για τον George των “Απογόνων” και τον Brad του “Moneyball”. Δηλαδή βασικά για τον Brad που μοιάζει το πιο κοντινό πράγμα σε φαβορί που έχουμε αυτή τη στιγμή σε οποιαδήποτε κατηγορία.

> Το “Κορίτσι με το Τατουάζ” απουσιάζει πλήρως κι από εδώ, κι όταν λέμε πλήρως εννοούμε στον Α’ Γυναικείο που την Rooney Mara κάπως την περιμέναμε. Δεν πειράζει. Είπαμε, ο Fincher δεν κάνει Οσκαρικές ταινίες, καλύτερα να μείνει έξω από αυτή την ιστορία για να τον απολαύσουμε με καθαρά καλλιτεχνικούς όρους.

> Tilda Swinton-Viola Davis-Meryl Streep-Michelle Williams μοιάζουν σίγουρο κουαρτέτο για τον Α’ Γυναικείο, με τις Davis και Streep να δίνουν λογικά τη μεγάλη μάχη για το χρυσό.

> Φυσικά η ερμηνεία της Tilda Swinton (για το “Πρέπει Να Μιλήσουμε για τον Κέβιν”) είναι από άλλο πλανήτη, αλλά τώρα μιλάμε Οσκαρικά.

> Στον Β’ Ανδρικό ο Christopher Plummer (“Beginners”) ενισχύεται δια της απουσίας του Albert Brooks (“Drive”), ενώ πολύ ευχάριστη έκπληξη ήταν η υποψηφιότητα του μεγάλου Nick Nolte με την ερμηνεία του στο δραματικά υποτιμημένο “Warrior”.

> Παρόμοια με τον Α’ Γυναικείο, έτσι και στον Β’ τα πράγματα μοιάζουν αρκετά ξεκάθαρα. Η τριάδα, ίσως τετράδα, είναι σίγουρη: Octavia Spencer (“Υπηρέτριες”), Berenice Bejo (“The Artist”), Melissa McCarthy (“Φιλενάδες”), μάλλον και Jessica Chastain (“Υπηρέτριες”). Φαβορί εδώ δεν διαλέγεις εύκολα για πολλούς λόγους, οπότε οι παραδοσιακά ανοιχτοί Β’ Ρόλοι μοιάζουν απρόβλεπτοι και φέτος.