Οι ταινίες της εβδομάδας

Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η Εξέγερση (Rise of the Planet of the Apes, 2011)

του Rupert Wyatt

με τους James Franco, Andy Serkis, Freida Pinto

Υπόθεση: Πίθηκος-πειραματόζωο αναπτύσσει εξελιγμένη νοημοσύνη υπό τη φροντίδα ενός επιστήμονα που αναζητά θεραπεία για το Αλτζχάιμερ. Οι πίθηκοι εξεγείρονται.

Τι λέει: Λέει λίγα (και κλισεδιάρικα) αλλά δείχνει πολλά (και εντυπωσιακά).

Διάβασε περισσότερα

Casino Jack (2010)

του George Hickelooper

με τους Kevin Spacey, Barry Pepper

Υπόθεση: Η αληθινή ιστορία του Jack Abramoff, που μέσα από τον έλεγχό του στα λόμπι της Ουάσινγκτον υποκινεί ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα της σύγχρονης ιστορίας των ΗΠΑ.

Τι λέει: O Kevin Spacey υποδύεται αληθινό χαρακτήρα, σε ένα ρόλο που στα χαρτιά φώναζε Όσκαρ - κάτι τέτοιο δε συνέβη βέβαια, αλλά ο Spacey πάντα είναι απολαυστικός, ειδικά μέσα σε μια τόσο αβανταδόρικη ιστορία συνωμοσίας, μυστικών και προδοσίας. Η ταινία του Hickenlooper (ο οποίος δυστυχώς πέθανε πριν την κυκλοφορία στις αίθουσες) δεν είναι βέβαια κάτι που θα θυμάσαι για καιρό αφού τη δεις, αλλά για να περνά η ώρα μια χαρά είναι.

Πίστεψέ Με (Trust, 2010)

του David Schwimmer

με τους Clive Owen, Catherine Keener

Υπόθεση: 14χρονο κορίτσι γίνεται στόχος “κυνηγού” στον ίντερνετ, ο οποίος προσποιείται πως είναι ανήλικος για να την προσεγγίσει.

Τι λέει: Η σκηνοθεσία ανήκει στον David “Ross” Schwimmer από τα “Φιλαράκια” και είναι εμφανές πως ως σκηνοθέτης μπορεί να έχει μεγαλύτερο μέλλον από ό,τι ως ηθοποιός, αν η καριέρα του μετά το τέλος της σειράς αποτελεί ένδειξη. Το φιλμ έχει δυνατό πρωταγωνιστό ζεύγος (Owen-Keener) στο ρόλο των γονέων του κοριτσιού και έχει δυνατές δραματικές στιγμές, αλλά δεν αποφεύγει τον διδακτισμό.

Ο Τρίτος Άνθρωπος (The Third Man, 1949)

του Oliver Reed

με τους Orson Welles, Joseph Cotten

Υπόθεση: Συγγραφέας καταφθάνει στην Βιέννη μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για να μάθει πως ο φίλος που τον προσκάλεσε εκεί είναι νεκρός. Αρχίζει να υποψιάζεται πως δεν πρόκειται περί ατυχήματος.

Τι λέει: Ένα από τα διασημότερα νουάρ στην ιστορία του σινεμά, μια καθηλωτική ιστορία απώλειας και υπαρξιακού κενού με μεγάλες ερμηνείες από τους Welles και Cotten, φοβερή αίσθηση ρυθμού και χρήση μουσικής, σκιών και τοποθεσιών στο χτίσιμο ατμόσφαιρας και χαρακτήρα. Ο διάσημος κριτικός Roger Ebert είχε γράψει, πολύ απλά, “Από όλες τις ταινίες που έχω δει, αυτή εδώ ενσαρκώνει καλύτερα τη μαγεία του να πηγαίνεις σινεμά.”

Επίσης, βγαίνουν τα:

Ο Τζιάνι και οι Γυναίκες (Gianni el e Donne, 2011) του Gianni di Gregorio

Υπόθεση: Φιλήσυχος 60άρης οικογενειάρχης μαθαίνει πως όλοι του οι φίλοι έχουν ερωμένες και η ζωή του έρχεται τούμπα. Γλυκόπικρη ιταλική κωμωδία με επιρροές από Jacques Tati.

Κοτόπουλο Δυναμίτης (Dynamite Chicken, 1971) του Ernest Pintoff

Υπόθεση: Μια ανθολογία από κωμικά σκετσάκια, μουσικές ερμηνείες και καυστικές παρωδίες γύρω από το ειρηνευτικό κίνημα που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ στα τέλη των ‘60s.