Η πιο καλοκαιρινή κωμωδία

Λίγες ταινίες καταφέρνουν να μεταδώσουν τόσο αποτελεσματικά το χαλαρό κλίμα του καλοκαιρινού χαβαλέ όσο αυτή η κλασική κωμωδία των ‘80s. Αξίζει να τη νοικιάσεις από ένα DVD-άδικο και να χαλαρώσεις με παρέα και μοχίτο στο μπαλκόνι.

Δύο χαμένοι υπάλληλοι του Μπέρνι του τίτλου (κι όταν λέμε χαμένοι δεν το εννοούμε με τη γεωγραφική έννοια) επισκέπτονται το αφεντικό τους στο πλούσιο εξοχικό του για ένα Σαββατοκύριακο μες στο κατακαλόκαιρο, αλλά όταν φτάσουν εκεί θα τον βρουν νεκρό. Ουπς.

Νομίζοντας πως έχουν σχέση με το θάνατό του, και πιστεύοντας πως το να φαίνεται ζωντανός και παρέα τους θα τους προστατέψει από έναν μαφιόζο εκτελεστή (μη ρωτάς...), παίρνουν μια απίστευτη απόφαση: Να περάσουν όλο το Σαββατοκύριακο παρουσιάζοντάς τον σε δημόσια θέα, σα να ήταν ζωντανός.

Ακούγεται εντελώς ανόητο, αλλά είναι τόσο έξυπνα εκτελεσμένο, και με τόσες στιγμές κωμικής έμπνευσης, που τελικά καταλήγει να είναι ευφυές. Και αστείο. Και εντελώς δροσιστικό, ό,τι πρέπει για καλοκαίρι.

Η ταινία δεν ήταν τρελή εμπορική επιτυχία στην εποχή της, όμως έγινε θρύλος σε επίπεδο ενοικίασης και home video, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι μια σχεδόν εμβληματική στιγμή της σύγχρονης αμερικάνικης κωμωδίας. Έχει παρωδηθεί (πάντα με αγάπη) αμέτρητες φορές, και είναι σημείο αναφοράς σε συζητήσεις μέχρι και Αμερικάνων πολιτικών. Σαν τον Μπέρνι, αυτή η ταινία μοιάζει ζωντανή ακόμα και 22 χρόνια μετά.