Meryl Streep: Η "Σιδηρά Κυρία" του σύγχρονου κινηματογράφου και τα αριστουργήματά της

Η Meryl Streep ήταν πάντα η αγαπημένη των μαμάδων μας. Άπειρες φορές όταν πηγαίναμε στο video club και ρωτούσαμε τι θέλουν να δουν, η απάντηση ήταν: "κάτι με την Meryl Streep."

Λογικό. Η εν λόγω κυρία, ήταν η θρυλική ηθοποιός της γενιάς τους, η γυναίκα με το τέλειο χτένισμα, τα τέλεια ρούχα, την τέλεια συμπεριφορά.

Η πολύχρωμη δεκαετία των '70s είχε σχεδόν τελειώσει, η κοινωνική απελευθέρωση και η επανάσταση των φύλων προσπαθούσε να εδραιωθεί, να αποδείξει πως έφερε και ουσιαστικές αλλαγές και όχι μόνο ένα ατέλειωτο πάρτι μουσικής, ουσιών και αμφισβήτησης.

Οι γυναίκες των '80s για πρώτη φορά στην ιστορία τους ήταν εργαζόμενες, μητέρες, businesswomen με πετυχημένους γάμους και οικογένειες. Και για πρώτη φορά στην ιστορία τους, αυτό απαιτούσαν να θεωρείται δεδομένο και φυσιολογικό.

Η Meryl Streep έβγαλε όσο λίγες την εικόνα αυτή προς τα έξω, τους έδειξε να ντύνονται και να φέρονται, τις ανέδειξε σε ηρωίδες κάθε της ταινίας, σε πρωταγωνίστριες της ίδιας της ζωής.

 

Σήμερα, στα 62 της χρόνια, η Meryl Streep δεν συνταξιοδοτείται, δε βγαίνει σε "εφεδρεία", αλλά συνεχίζει να εμπνέει, να μεγαλώνει με χάρη και στιλ, να μας χαρίζει και άλλες υπέροχες ερμηνείες.

Με 17 υποψηφιότητες για Oscar στο ενεργητικό της, από τις οποίες κέρδισε τις δύο και 26 υποψηφιότητες για τις Χρυσές Σφαίρες, η Meryl Streep κατέχει το ρεκόρ υποψηφιοτήτων στην ιστορία του κινηματογράφου.

Φαίνεται οι αξιοσέβαστοι κριτικοί έχουν ίδια γούστα με τις μαμάδες!

Ακόμα και αν δεν είχε τη συμβατική ομορφιά της Jessica Lange, η Streep κατάφερε να αναδειχθεί σε μία από τις σημαντικότερες, ίσως τη σημαντικότερη σταρ του σύγχρονου κινηματογράφου.

 

Στην audition για τον ρόλο της μοιραίας ξανθιάς στην ταινία King Kong, ο παραγωγός Dino De Laurentiis είπε στον γιο του στα ιταλικά: "είναι άσχημη! Γιατί μου έφερες αυτό το πράγμα;"

Η Streep δεν πήρε τον ρόλο, που πήγε τελικά στην Lange, αλλά άφησε αποσβολωμένο έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς, όταν τον αποδοκίμασε σε άψογα ιταλικά για την έλλειψη τρόπων του!

 

Η προσωπική της ζωή δεν ήταν ταραχώδης και προκλητική. Έμεινε στο πλευρό του αρραβωνιαστικού της, John Cazale (ο Fredo από τον "Νονό"), ακόμα και όταν του διαγνώστηκε καρκίνος των οστών.

Για τον ρόλο της στην ταινία "ο Ελαφοκυνηγός", μία από τις πιο αριστουργηματικές και εμβληματικές ταινίες όλων των εποχών, η Streep είπε "χρειαζόντουσαν ένα κορίτσι που θα έμπαινε ανάμεσα στους δύο άντρες και αυτή ήμουν εγώ."

Ακόμα και αν η ταινία σάρωσε στα Oscars και της χάρισε την πρώτη υποψηφιότητα, η Streep απλά ενθουσιάστηκε επειδή θα είχε την ευκαιρία να μην αποχωριστεί τον Cazale, που συμμετείχε και ο ίδιος στην ταινία, για τις ανάγκες των γυρισμάτων του. Λίγο μετά την ολοκλήρωση της ταινίας, ο Cazale πέθανε. Η Streep δεν έφυγε από το πλευρό του.

 

Ο επόμενος σημαντικός της ρόλος ήρθε με την ταινία Kramer VS Kramer, όπου και εκεί κατάφερε να δείξει την ιδιαίτερη προσωπικότητά της, αναγκάζοντας τους σεναριογράφους να αλλάξουν τον χαρακτήρα της, καθώς ήταν "πολύ κακός".

Επίσης, η Streep έγραψε τους δικούς της διαλόγους για δύο βασικές σκηνές της ταινίας. Με την ταινία αυτή, κέρδισε το πρώτο της Oscar για Β' Γυναικείο ρόλο.

 

Ο καιρός είχε έρθει για την Streep να γίνει πρωταγωνίστρια. Ακολούθησαν οι δύο πιο σημαντικές ταινίες της καριέρας της, το "Η ερωμένη του Γάλλου υπολοχαγού" με τον Jeremy Irons και το "η εκλογή της Σόφι", η οποία της χάρισε και το Oscar Α' Γυναικείου ρόλου.

Η Streep ικέτεψε τον σκηνοθέτη, Alan J. Pakula, να της δώσει το ρόλο. Η σκηνή της "εκλογής" είναι τόσο συνταρακτική που ακόμα και η ίδια η Streep δεν άντεξε να τη γυρίσει παραπάνω από μία φορά.

 

Συναντήθηκε ξανά με τον Robert DeNiro, στα γυρίσματα του "Falling in love", μια ταινία που σε ξαφνιάζει με τη γλυκιά αμηχανία των πρωταγωνιστών της.

Ταξίδεψε "πέρα από την Αφρική" με τον Robert Redford, ερωτεύτηκε τον Clint Eastwood κάτω από τις "γέφυρες του Μάντισον" και εισήλθε δυναμικά στον 21ο αιώνα με ταινίες όπως το "Adaptation" και οι "Ώρες".

 

Έπαιξε και σε πιο "ανάλαφρες" παραγωγές όπως το "Διαβολογυναίκα", το "Ο θάνατος σου πάει πολύ" και το χαρούμενο "Mamma Mia", αποδεικνύοντας πως δεν φοβάται να αυτοδιακωμωδηθεί.

Το 2006 "μεταμορφώθηκε" σε σατανική μεγαλοεκδότρια στο "ο διάβολος φοράει Prada".

 

Οι περισσότεροι ειδικοί της έχουν "δώσει" από τώρα, το Oscar για την ερμηνεία της στην ταινία "The Iron Lady", όπου υποδύεται τη Σιδηρά Κυρία, Margaret Thatcher.

Με τέτοιο βιογραφικό, είναι σα να το έχει ήδη πάρει...