Συνεχίζεται το αφιέρωμα του Cosmo.gr για τον γαλλικό κινηματογράφο. Όλα τα γένη της τέχνης, όπως τα οραματίστηκαν οι δημιουργοί τους, χωρίς αξιολογική σειρά:
Άλλη μία ταινία του François Truffaut, με τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του γαλλικού νέου κύματος που απορρίπτει την κλασική εικονογραφία και κάνει τη δική του εφηβική επανάσταση. Τι πιο ταιριαστό να αφηγείται η ταινία τη ζωή ενός "προβληματικού" έφηβου, κατατρεγμένου από γονείς και δασκάλους.
Μία υπέροχη, απελπισμένη ιστορία για την στοργή και την συγχώρεση. Ένας Ιάπωνας και μία Γαλλίδα, προσπαθούν να υπερβούν τα ιστορικά μίση, συγκρίνοντας τις αποτυχημένες ανθρώπινες σχέσεις με τον ολέθριο βομβαρδισμό της Χιροσίμα.
Η ταινία έχει μείνει στην ιστορία για την αινιγματική πλοκή της και τα αναπάντητα ερωτήματα που αφήνει στο τέλος. Φυσικά οι κριτικές διχάστηκαν με πολλούς να κάνουν λόγο για αριστούργημα και άλλοι για ακατανόητη ανοησία.
Διαβολογυναίκες και μάλιστα Γαλλίδες. Η σύζυγος και η ερωμένη συνωμοτούν για τη δολοφονία του άπιστου άντρα. Βασισμένη στο μυθιστόρημα των Pierre Boileau και Thomas Narcejac και με αμερικάνικη έκδοση του 1996.
Ταινία που δεν θα σε αφήσει να κοιμηθείς το βράδυ. Συμπαραγωγή μεταξύ Γαλλίας και Τσεχοσλοβακίας, ο Φανταστικός Πλανήτης μοιάζει βγαλμένος από πίνακα του Ιερώνυμου Μπος. Οι εφιάλτες της ανθρωπότητας και η αμφισβήτηση της κυριαρχίας της στην "τροφική αλυσίδα" αποτυπώνονται με πανέμορφες, φρικιαστικές εικόνες στην ταινία του René Laloux.
Ο Godard καταπιάνεται ξανά με το προσφιλές θέμα της αγάπης και της σεξουαλικής ζωής, αποτυπώνοντας τη Γαλλία του '60.
Ο Jules Dassin, γνωστός για τις σκοτεινές ταινίες του, γεμάτες μυστήριο, υπηρέτης του film noir, σε μία ταινία που τον ανέδειξε και που του επέτρεψε να μην χαθεί στην αφάνεια μετά την είσοδο του στη μαύρη λίστα της Αμερικής. Η ιστορία ενός ξεπεσμένου gangster μπορεί να μην είναι συνταρακτικά πρωτότυπη, όμως θεωρείται ακόμα ως μία από τις καλύτερες γαλλικές ταινίες film noir.
Συχνά χαρακτηρίζεται ως πορνό όμως είναι το πλέον αντιπροσωπευτικό δείγμα ενός κινήματος του Γαλλικού κινηματογράφου και έτσι έχει μία θέση στη λίστα μας.
Με εμβληματικό cast (Jean Gabin, Alain Delon, Lino Ventura) και την μουσική του Ennio Morricone είναι από τις πλέον γνωστές γκανγκστερικές ταινίες.
Συνεχίζει τις κορυφαίες συνεργασίες ο Alain Delon, αυτή τη φορά με τον Yves Montand και τον Gian Maria Volonté, σε μία ταινία του Jean-Pierre Melville. Και εδώ όπως και στο Borsalino, ο τίτλος σημαίνει κάτι καθώς αναφέρεται σε ένα ψεύτικο quote του Βούδα, το οποίο έβγαλε από το μυαλό του ο σκηνοθέτης.
Ένας σκληροτράχηλος καπετάνιος στις προσπάθειές του να αγαπήσει κάποιο θηλυκό πέρα από την Αταλάντη, δηλαδή το πλοίο που διοικεί.
"Το μίσος γεννάει μίσος". Με γνώμονα αυτή τη φιλοσοφία, αποτυπώνονται οι προσπάθειες τριών φίλων να επιβιώσουν στο περιθώριο του Παρισιού κυριολεκτικά αλλά και της ίδιας της ζωής μεταφορικά.
Ακόμα μία συνεργασία του Melville με τον Delon, που έχει αγγίξει τα όρια της τελειότητας, όπως προσπαθεί και ο ήρωάς της, τελειομανής Jef Costello (Delon).
Οι δύο μετρ του σουρεαλισμού, ο Luis Buñuel και ο Salvador Dalí, κοροϊδεύουν την υποκρισία των σεξουαλικών ηθικών φραγμών και το σύστημα ηθικών θεσμών της μπουρζουαζίας.
Αγγλόφωνη ταινία, από τον Luc Besson με τους Rosanna Arquette, Jean-Marc Barr, Jean Reno. Αφηγείται τον ανταγωνισμό μεταξύ δύο δυτών.
Εδώ ο Bunuel δεν χρησιμοποιεί το γνωστό σουρεαλισμό του, σε μία ταινία που θυμίζει την έτερη δημιουργία του Bunuel, Viridiana. Όμως δε λείπει η απεικόνιση της παρακμής και φθοράς των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων.
Τα ερωτικά τρίγωνα είναι το αγαπημένο θέμα των Γάλλων. Έτσι και στην ταινία του Godard, η Anna Karina βρίσκεται ανάμεσα στον Jean-Claude Brialy και τον Jean-Paul Belmondo. Μία γυναίκα είναι μία γυναίκα και σαν γυναίκα θέλει να γίνει και μητέρα. Ή τουλάχιστον έτσι μας δείχνει ο "σεξιστικός" εδώ Godard.
Δύο γυναίκες, δύο διαφορετικές ζωές που όμως αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλεπιδρούν σε τεράστιο βαθμό. Κισλόφσκι στα καλύτερά του...
Ο Truffaut εξερευνά την ίδια του την τέχνη και την κινηματογραφική τεχνοτροπία "αμερικανική νύχτα", που είναι και ο πρωτότυπος γαλλικός τίτλος της ταινίας.
Κλασικός Buñuel και Dalí στην πρώτη τους απόπειρα. Βουβή ταινία που δεν έχει καν πλοκή με την παραδοσιακή έννοια του όρου, που όμως είναι must για κάθε σινεφίλ.
Το συζητάμε και στο @LiaKoulakioti
