Αυτό και μόνο αρκεί, PRINCIPAL CLUB THEATER το βράδυ του Σαββάτου 19.12.09 στη Θεσσαλονίκη.
Φωνή σαμάνου, μορφή αρχέγονη,…κάπως έτσι γέμισε η σκηνή του PRINCIPAL.
Εκστασιαστήκαμε, ταξιδέψαμε, ονειρευτήκαμε μαζί του, υπό τους ήχους της κρητικής λύρας, των λαούτων και του μπεντίρ, για τρεις ώρες χαθήκαμε στα μονοπάτια της μουσικής του.
Μας συνεπήρε με τους μοναδικούς αυτοσχεδιασμούς και σιγοτραγουδήσαμε την «πετροπέρδικα» έτσι όπως δεν την έχουμε ξανακούσει.
Μαγευτήκαμε με τους δεξιοτέχνες μουσικούς και την καταπληκτική γυναικεία φωνή που αποτελούσαν χθες το σχήμα του. Τι να πει κανείς για τον Ψαραντώνη.
Η πορεία του στη μουσική αρχίζει πολύ νωρίς, παιδί ακόμη όταν έπαιζε σε κρητικούς γάμους και πανηγύρια. Η ιστορία του ως τα σήμερα είναι αρκετά μεγάλη που θα μπορούσαμε να ξεχαστούμε γράφοντας.
Εν τάχει… , ξεκινά από τ’ Ανώγεια της Κρήτης και φτάνει ως «τα πέρατα του κόσμου». Το 1964 με τον πρώτο του δίσκο «Εσκέφτηκα να σ΄ αρνηθώ» καταφέρνει να γίνει αποδεκτός πρώτα από το Κρητικό κοινό και μετά από τους υπόλοιπους Έλληνες, με το ιδιότροπο, προκλητικό, μοναδικό του μουσικό στιλ ως ένας ιδιόρρυθμος καλλιτέχνης.
Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε πολλά διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό και μουσικές εκδηλώσεις ακόμα και αν δεν έχουν άμεση σχέση με την Ελλάδα.
Το 1999 εκπροσωπεί τη χώρα μας στο φεστιβάλ , «Η συνάντηση των πέντε Ηπείρων» στην Ελβετία. Έχει συνεργαστεί με πλειάδα αξιόλογων καλλιτεχνών, Ελλήνων και ξένων (για ευνόητους λόγους δεν αναφέρονται ονόματα) και το αποτέλεσμα αυτών το λιγότερο που σου προκαλεί είναι θαυμασμό.
Έχουν γραφτεί αρκετές κρητικές για το έργο του τόσο από Έλληνες δημοσιογράφους όσο και από ξένους καθώς και αξιόλογες αναφορές.
Όντας από μουσική οικογένεια, δεν θα μπορούσε να μην συνεχίσει έτσι, καθώς και τα τρία από τα πέντε του παιδιά έχουν το γονίδιο και με το παραπάνω. Αρκετοί από μας τους έχουμε δει σε συναυλίες του και κάποιοι σίγουρα έχουμε ακούσει και δουλειές τους!!!
Αυτοσχεδιάζει ασταμάτητα, γεννά, ονειρεύεται, ταξιδεύει,… αυτό είναι η μουσική του και οι συναυλίες του.Σε συνέντευξή του αναφέρει: «… η μουσική παιδί μου, είναι χιλιόμετρα. Μην ακούς αυτούς που βάζουν κουκκίδες στο χαρτί.»
Είναι rock!!!!Βλέπεις ένα HENDRIX να παίζει κρητική λύρα. Και λέμε εις το επανειδήν και επανακούειν, με λόγια του ιδίου. «…Η μουσική είναι θεριό που δεν παλεύεται.»