Επί μία δεκαετία ωρίμαζε στη σκέψη του Παντελή Βούλγαρη η ιδέα για τη μεταφορά της τραυματικής περιόδου του εμφυλίου πολέμου στην κινηματογραφική οθόνη και η κραυγή «ψυχή βαθιά» που χρησιμοποιείτο κατά τις επιθέσεις των ανταρτών έντυσε τη νέα του ομώνυμη ταινία, προσδιορίζοντας το βαθύτερο αίσθημα της ιστορίας που είχε να διηγηθεί και να μοιραστεί με το κοινό. Ένα ταξίδι του στο Γράμμο το 1997 προκειμένου να βρει τοποθεσίες για τις Νύφες ξετύλιξε το κουβάρι για τη δημιουργία μίας καταγγελτικής, όπως σημείωσε, της βίας του πολέμου και του ίδιου του πολέμου ταινίας. Δύο αδέρφια, δύο στρατόπεδα, ένας πόλεμος δίχως νικητή…
Με το πέρασμα πέντε ετών από την τεράστια επιτυχία που σημείωσαν οι «
Νύφες», μία ιστορία που ξεχώρισε και ο
Μάρτιν Σκορτσέζε, επιλέγοντας να μετάσχει στην παραγωγή, ο
Παντελής Βούλγαρης έρχεται εκ νέου με την «
Ψυχή Βαθιά» να συγκινήσει, να δημιουργήσει ερωτήματα και να γεννήσει τον προβληματισμό για μία περίοδο της ελληνικής ιστορίας που έχει αφήσει ανοιχτές πληγές.
Σπάνια οι ταινίες του, όπως αναφέρει, ολοκληρώνονται με ένα μήνυμα, καθώς επιχειρεί να εισάγει τους θεατές στη διαδικασία να αναρωτηθούν για τους χαρακτήρες, για τις συμπεριφορές τους και για τα ιστορικά γεγονότα που πραγματεύεται. «Η μεγάλη προσφορά της τέχνης είναι να δημιουργήσει προσωπικά ερωτήματα. Εσείς να αναρωτηθείτε και μετά να ψάξετε», σημειώνει.
ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ: ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ: ΜΕΡΟΣ 1Θυμήθηκε μία κουβέντα ενός μεγάλου μας ποιητή, του Γιάννη Ρίτσου, που κάποτε του είχε πει πως δεν πικραίνεται που δεν τον διαβάζουν όσο θα έπρεπε, καθώς κατανοούσε πως οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με διάφορα προβλήματα στην καθημερινότητά τους. Άλλωστε, μεγάλο κέρδος για τον ίδιο, όπως παρατήρησε, είναι να επιτύχει οι θεατές να συζητήσουν έστω και για μισή ώρα μετά την προβολή της ταινίας για όσα τους παρουσίασε ιδωμένα από την προσωπική του σκοπιά.
Μέσα από τις ταινίες του, οι οποίες γεννιούνται από τα ερωτήματα και τις ανθρώπινες εμπειρίες που τον προβληματίζουν και τον καθηλώνουν με ένα μαγικό τρόπο, ο Παντελής Βούλγαρης επιχειρεί να αποδώσει τα θέματά του με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο, ελπίζοντας κάθε φορά το έργο του να συγκινήσει το κοινό. «Αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν πραγματοποιείται κάθε φορά», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, σε μία προσπάθεια να κατανοήσει σκοτεινές πλευρές του εαυτού του, όπως και κάθε άλλος δημιουργός, εντάσσει και προσωπικά στοιχεία στα δραματουργικά πρόσωπα που πλάθει και τη ζωές των οποίων πραγματεύεται.
ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ: ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ - ΜΕΡΟΣ 2
Μετά την ολοκλήρωση κάθε ταινίας αισθάνεται ένα κενό, ένα τεράστιο κομμάτι μελαγχολίας είναι, βιώνοντας μία περίοδο μοναξιάς. Βέβαια, αυτό που τον συγκλόνισε περισσότερο υπήρξε η ανέγερση ενός μνημείου στο πρώτο χωριό κοντά στο Γράμμο, το Νεστόριο, στο οποίο αναγράφονταν τα ονόματα των πεσόντων του χωριού και των δύο πλευρών. «Δεν φανταζόμουν ότι μία ταινία μπορεί να δημιουργήσει μία τέτοια αφορμή να αναλογιστούμε και αυτό είναι το κέρδος μου από αυτή την ιστορία», σημείωσε.
ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ: ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ - ΜΕΡΟΣ 3
Σε αυτή την περίπτωση, η έρευνα που πραγματοποίησε για την περίοδο του εμφυλίου, μετουσιώθηκε σε ταινία με την απεικόνισή της μέσα από τον κινηματογραφικό φακό και την προσωπική ματιά του Παντελή Βούλγαρη. «Το πιο φυσικό μετά από 5-6 χρόνια έρευνας είναι να κάνω μία ταινία αλλά ακόμη και αν δεν την κάνω εγώ το χρέος μου ως πολίτης το έκανα. Αφιέρωσα έξι χρόνια διαβάσματος, χρόνου, εξόδων, ταξιδιών για να μάθω και να κατανοήσω», παρατήρησε. Με τη συμπλήρωση 60 ετών από τη λήξη του εμφυλίου, θα περιπλανηθούμε στα τοπία της δυτικής Μακεδονίας και θα επιστρέψουμε με «Ψυχή Βαθιά» στα γεγονότα του εμφυλίου μέσα από τη δραματική ιστορία δύο αδερφών που βρέθηκαν αντιμέτωποι σε αντίπαλα στρατόπεδα…
**Ευχαριστούμε πολύ για την ευγενική παραχώρηση του υλικού της συνέντευξης το Σινέ Παράδεισος και την Κινηματογραφική Λέσχη Κορυδαλλού