Μαχητής, ιδεολόγος, τραγουδιστής, χορευτής, ποδοσφαιριστής, μα πάνω απ’όλα άνθρωπος. Αυτός είναι ο Ντιέγκο Μαραντόνα από τη ματιά του βραβευμένου σκηνοθέτη Εμίρ Κουστουρίτσα.
Το contra.gr και το cosmo.gr σε συνεργασία με την "Odeon" σας προσκαλούν στην avant premiere της ταινίας "Μαραντόνα" του Βόσνιου σκηνοθέτη, με την οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο πρόσφατο φεστιβάλ των Κανών.
Τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου στις 21:00 θα έχετε τη δυνατότητα να δείτε πρώτοι την ταινία στον κινηματογράφο Cine Παράδεισος στον Κορυδαλλό (Ζαππα 4).
Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να στείλετε mail στο contraavantpremiere@gmail.com για να κερδίσετε μία διπλή πρόσκληση.
Μην ξεχάσετε να γράψετε το ονοματεπώνυμο σας και το τηλέφωνο σας.
Θα λάβετε επιβεβαιωτικό mail μόνο αν έχετε κερδίσει την πρόσκληση που επιθυμείτε.
Το δελτίο Τύπου:
"Ακόμα και οι μη ποδοσφαιρόφιλοι, γνωρίζουν αυτό το όνομα: Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Από τις αλάνες της Αργεντινής, στα καλύτερα τουρνουά του κόσμου. Η στρογγυλή θεά υποκλινόταν στο πέρασμά του. Ο κόσμος τον αποθέωσε στις λαμπρές στιγμές της καριέρας του και του συμπαραστέκεται πλέον στα σοβαρότατα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Μία μεγάλη προσωπικότητα με μεγάλες αδυναμίες. Η κάμερα του πολυβραβευμένου Εμίρ Κουστουρίτσα μας προσκαλεί σε ένα ταξίδι στη ζωή ενός ζωντανού θρύλου, με ένα ντοκιμαντέρ που καταχειροκροτήθηκε στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Κανών. Από την Αργεντινή στη Νάπολη και από την Κούβα στην Βαρκελώνη, το μεγαλείο και η πτώση. Μαζί τους σε αυτό το ταξίδι, ο διάσημος και πολυαγαπημένος τροβαδούρος των ανά τον κόσμο κατατρεγμένων, Μάνου Τσάο".
Ο Σκηνοθέτης
Ο Εμίρ Κουστουρίτσα γεννήθηκε το 1954 στο Σαράγεβο. Εγκαταλείποντας μια πολλά υποσχόμενη ποδοσφαιρική καριέρα, σπούδασε κινηματογράφο στην Ακαδημία Μίλος Φόρμαν στην Πράγα. Επιστρέφοντας στο Σαράγεβο, σκηνοθέτησε δύο τηλεταινίες και δύο κινηματογραφικά φιλμ: "Do You Remember Dolly Bell?" (κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι Καλύτερης Ταινίας στη Βενετία το 1981) και "When Father Was Away on Business" (κέρδισε Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες το 1985). Αμέσως μετά την επιτυχία της επόμενης ταινίας του, "Ο Καιρός των Τσιγγάνων", ο Κουστουρίτσα πήγε στη Νέα Υόρκη για να διδάξει στο Columbia University. Δυο χρόνια αργότερα, το 1993, σκηνοθέτησε το "Arizona Dream", που απέσπασε τη Χρυσή Άρκτο και το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο φεστιβάλ του Βερολίνου. Ακολούθησε η ταινία "Underground" (1995), για την οποία έλαβε τον δεύτερο Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες. Τρία χρόνια μετά, το φιλμ του "Black Cat, White Cat" τιμήθηκε με το Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία.
Το μουσικό γκρουπ No-Smoking Orchestra καταλαμβάνει σημαντική θέση στις ταινίες και στη ζωή του Κουστουρίτσα. Το 1986 έγινε και επίσημα μέλος του γκρουπ, παίζοντας μπάσο, ενώ πήρε μέρος σε μια σειρά από συναυλίες τους. Η σχέση του με το γκρουπ έγινε πιο έντονη, όταν ο γιος του Στρίμπορ έγινε μέλος ως παίκτης κρουστών. Μετά την έξοδο της ταινίας του "Life is a Miracle", ο Κουστουρίτσα συμμετείχε ως πρόεδρος της Επιτροπής στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Κανών.
Η Παραγωγή
"Η ζωή του Μαραντόνα είναι τόσο πλούσια, τόσο γεμάτη από διαφορετικές αποχρώσεις, ώστε δεν θα άλλαζα τίποτα, ακόμη κι αν γύριζα μια ταινία μυθοπλασίας γι' αυτόν". Εμίρ Κουστουρίτσα. Δύο γίγαντες. Συναντιούνται, γνωρίζουν ο ένας τον άλλον. Ο ένας γεννήθηκε πριν από 49 χρόνια στις φτωχογειτονιές του Μπουένος Άιρες και σε ηλικία 20 ετών έγινε ένας ζωντανός θρύλος του ποδοσφαίρου. Ο άλλος μεγάλωσε στο Σαράγεβο, σε μια χώρα που τώρα έχει σβηστεί από τον χάρτη και έγινε ένας πασίγνωστος κινηματογραφιστής, με δύο Χρυσούς Φοίνικες στην κατοχή του. Ο ένας, κάποτε Θεός, έγινε επικηρυγμένος, φυγάς, μια ακραία περίπτωση, ένας κυνηγημένος που πλέον, παρά τις αντιξοότητες, επανεφευρίσκει τον εαυτό του, ως τηλεοπτικός παρουσιαστής, προπονητής και αντιπρόεδρος μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Ο άλλος γράφει, κάνει την παραγωγή, πρωταγωνιστεί, σκηνοθετεί και παίζει με την No-Smoking Orchestra.
Δύο "ασεβείς", ακυβέρνητοι ροκ'ν'ρολ χαρακτήρες συνεργάστηκαν για 12 ολόκληρους μήνες: το αποτέλεσμα είναι ένα road trip με θέμα το ασυνήθιστο παρελθόν και το παρόν του Ντιέγκο Μαραντόνα.
Μπουένος Άιρες, 1η Απριλίου 2005: Η πρώτη συνάντηση
Είναι τα γενέθλια της κόρης του Μαραντόνα. Ο Κουστουρίτσα βρίσκεται εκεί, με 2 κάμερες και το συνεργείο του. Ο Μαραντόνα υποφέρει από σοβαρό πρόβλημα βάρους, μια αδύναμη καρδιά, ένα κατεστραμμένο γόνατο και εξάρτηση από την κοκαΐνη. "Την ημέρα που τον συνάντησα ήταν πιο σοβαρός απ' ό,τι περίμενα", λέει ο Κουστουρίτσα. "Είναι μια δύναμη από μόνος του, εκπέμπει πάθος, γοητεία. Ένα μοναδικό ον".
Η επιστροφή στη Villa Fiorito
Ύστερα από σχεδόν δύο δεκαετίες, ο Μαραντόνα επιστρέφει απροειδοποίητα στη φτωχική γειτονιά όπου γεννήθηκε. "Ο Μαραντόνα δεν είναι από αυτούς τους ανθρώπους που πλουτίζουν και ξεχνούν το παρελθόν τους, δεν έχασε ποτέ την ψυχή του. Ήταν πολύ συγκινητική η στιγμή της επιστροφής του, είναι ο ήρωας των κατοίκων της περιοχής. Ήταν σαν να μην έφυγε ποτέ", τονίζει ο Κουστουρίτσα. Στο σπίτι όπου μεγάλωσε, ο σταρ και ο σκηνοθέτης συζητούν για την παιδική του ηλικία, την οικογένεια, το ποδόσφαιρο. Αλλά και την πολιτική!
Και οι δυο λατρεύουν τον Τσε, και οι δυο αντιτίθενται στον νεοφιλελευθερισμό, τον Μπους και τον ιμπεριαλισμό.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κανών- Μάιος 2005
Ο Κουστουρίτσα είναι πρόεδρος της Επιτροπής- ασφαλώς και προσκαλεί τον Μαραντόνα. Οι δυο τους περνούν υπέροχες στιγμές στη διάρκεια του φεστιβάλ, ενώ η No-Smoking Orchestra ροκάρει και διάφοροι διεθνείς σταρ - Χαβιέ Μπαρδέμ, Σάλμα Χάγιεκ, Τζιμ Τζάρμους κ.ά. - παρευρίσκονται στο πάρτι!
Βελιγράδι- Ιούνιος 2005
Μια πόλη της τρέλας, κατά κάποιον τρόπο δίδυμη του Μπουένος Άιρες. Αφού συναντούν τον Πρωθυπουργό, ο Κουστουρίτσα και ο Μαραντόνα περπατούν στο διάσημο στάδιο Red Star, όπου ο Μαραντόνα "ξαναζωντανεύει" ένα από τα σπουδαιότερα γκολ της καριέρας του, με το οποίο η ομάδα του κέρδισε την Μπαρτσελόνα το 1982. Οι δυο άντρες παίζουν στο άδειο στάδιο, σαν αδέρφια. Ο Μαραντόνα μοιάζει νέος- έχει χάσει και 40 κιλά απ' όταν ξεκίνησε το γύρισμα του φιλμ.
Νάπολη- τέλος Ιουνίου 2005
Ο ήρωας που γέμισε με υπερηφάνεια την πόλη έχει επιστρέψει. Μέσα σε κάποια λεπτά, οι δρόμοι γεμίζουν. Ένας όχλος στο στάδιο San Paolo, όπου ο Μαραντόνα παρακολουθεί τον Τσίρο Φεράρα. Δάκρυα, υστερία, πανηγυρισμοί, από οπαδούς, πολλοί εκ των οποίων είναι αρκετά νέοι για να έχουν δει τον μεγάλο ποδοσφαιριστή στις στιγμές δόξας του. Ο σούπερ σταρ της μουσικής, Μάνου Τσάο, είναι επίσης εκεί. Γράφει ένα τραγούδι για τον πρωταθλητή και ζητά να του υπογράψει στην κιθάρα του.
Κούβα- Δεκέμβριος 2005
Πάντοτε πολιτικά συνειδητοποιημένος, ο Μαραντόνα έζησε για μεγάλο διάστημα στην Κούβα κι έγινε στενός φίλος του Φιντέλ Κάστρο. Ο Κουστουρίτσα ταξιδεύει στην Αβάνα για να αναζητήσει τα ίχνη του πρωταθλητή.
Βαρκελώνη- Νοέμβριος 2005
Η κινηματογράφηση του Μέσι, του "νέου Μαραντόνα". Ο Ντιέγκο έχει πει ότι αυτός ο παίκτης της Βαρκελώνης (που γεννήθηκε στην Αργεντινή) είναι ο διάδοχός του. Ο Κουστουρίτσα τραβάει πλάνα του στο Camp Nou, το στάδιο όπου ο Μαραντόνα δεν μπορούσε να εκπληρώσει τα όνειρά του και όπου τώρα, υπό το βλέμμα του μέντορά του, ο Μέσι συνεχίζει το όραμά του.
Πίσω στο Μπουένος Άιρες- Φεβρουάριος 2006
Το ταξίδι τελειώνει εκεί όπου ξεκίνησε. Ένας υγιής και γεμάτος ζωντάνια Μαραντόνα δίνει την τελευταία του συνέντευξη στον Κουστουρίτσα. Το ταξίδι έλαβε τέλος...
Δείτε το trailer: